De ondraaglijke lichtheid van opiniërende pixels (1)

Dolle pret in De Morgen deze week, op de afdeling droge Food for thought. Jong, aanstormend talent mocht andermaal zijn opinie op ons scherm branden. En we zullen het geweten hebben. Zo jong en al zo zuur.

Fikry El AzzouziFikry El AzzouziSamen met ‘Flair’ en ‘Story’ ben jij, Etienne Vermeersch, het geweten van Vlaanderen (De Morgen, 12 februari 2013)

Wie
°1978, Waaslander, schrijver van kortverhalen, reportages en columns voor o.a. De Morgen en Kif Kif. Auteur van het boek Het Schapenfeest (2010).

Aanleiding
Het debat tussen Etienne Vermeersch en Bart De Wever in het programma Reyers Laat. Volgens de ene een voltreffer, volgens de andere een festijn van loze namedropping. Hoewel ik ook vermoed dat Vermeersch eerdere uitspraken over regenboog-t-shirts en hoofddoeken in De Morgen van 6 februari een beetje hebben meegespeeld.

Citaten
De tekst begint met een ironiserende veeg uit de pan. Heel handig om zich later achter te verschuilen (genre “Ach, ’t was maar om te lachen, ge moet dat niet zo serieus nemen, die seculiere humanistische gelovers zijn toch maar een bende zuurpruimen wanneer hun opperpriester wordt aangevallen.”).

Zoals je weet schrijf ik alleen maar meesterwerken waar Vlaanderen nog niet klaar voor is. Daarom ben ik blij dat een moraalfilosoof eens iets van mij leest. Oké, ik weet dat het komt omdat ik nu over jou schrijf. Dat begrijp ik volkomen, ijdelheid is niemand vreemd.

Vervolgens wordt de kennis van Etienne Vermeersch op de korrel genomen en op het niveau van de niet aflatende weetjes- en feitjesstroom van een Quiz Me Quick’er geplaatst.

Hoe je met citaten en filosofen jongleert, hoe je Latijnse spreuken citeert. Ik geloof echt dat je een aanwinst voor mijn quizploeg kunt zijn. We zoeken nog een mobiele, oerconservatieve 65-plusser.

Maar dan komt de aap zachtjes aan uit de mouw, denk ik. Het gaat El Azzouzi waarschijnlijk niet om de eruditie van Vermeersch. Een beetje verstandige mens — en dat is Fikry ongetwijfeld — moet toch ook beseffen dat het flauw is te spotten met mensen die net dat tikje verstandiger zijn dan de gemiddelde post-Homo habilis. Men krijgt er wel de pre-Homo habilis-lachers mee op de hand, da’s waar.

Het gaat dus blijkbaar over atheïsme, geboortebeperking en, tadaa, hoofddoeken.

Geboortebeperking, euthanasie, hoe ze hoofddoekjes deftig moeten strijken. O wee, als er iemand je durft tegen te spreken: dan sla je die om de oren met citaten uit de Bijbel, de Koran […]

El Azzouzi is zelfs een beetje oneerlijk in deze, of hij houdt toch een kleine nuance achter. Nu ja, een kleine?

Met je aanhoudende pleidooien voor een hoofddoekenverbod hou je bewust vrouwenemancipatie tegen.

Niet iedereen lijkt die mening te zijn toegedaan, bijvoorbeeld Karin Heremans in De Morgen van 4 februari dit jaar. Maar ach ja, wat weet zij nu over emancipatie en onderwijs??

Terug naar de professor. Hoewel hij niet houdt van textiel op het hoofd, gaat het Vermeersch niet over een algemeen hoofddoekenverbod, zoals onder andere blijkt uit deze discussie in Reyers Laat, maar wel eentje wat scholen en officiële instanties betreft. Pakweg 8 uur per dag werken, school lopen, dus zonder hoofddoek. Dat laat 16 uur per dag om rond te hossen mét hoofddoek. Niet voldoende? Niet bereid tot compromis? Of zijn goddelijke geboden niet vatbaar voor overleg of verandering? En waarom niet?

Trouwens, uit de toetsaanslagen van een schijnbare verdediger van de Koran krijgt het woord “oerconservatief” natuurlijk wel een aparte bijklank. Is oerconservatief dan nog behoudender dan een tekst of teksten uit de vroege middeleeuwen?

Kindjes = zieltjes, dat besef ik ook wel, maar El Azzouzi lijkt niet stil te staan bij Vermeersch’ redenen, zoals bijvoorbeeld beschreven in De Ogen van de Panda. De rol van de professor in het euthanasiedebat is ook minzaam bekend. Ik heb het er moeilijk mee dat dit beschouwd wordt als “oerconservatief”. Zomaar, zonder argumenten, en daar knelt niet het hoofddoekje, maar wringt het schoentje. Belletrie, oké, het stuk was vlot geschreven, maar waarom zo hol, Fikry El Azzouzi? Waarom zo leeg?

Ijveren voor hoofddoeken mag deze dagen dan al enorm progressief lijken, de hoofddoeken zelf, de zogenaamde heilige geschriften én de dito mentaliteit die deze opleggen en verdedigen kan men toch bezwaarlijk als links-progressief bestempelen.

Reactie
Vermeersch reageerde, zoals vaker, lakoniek vanuit de heup en toch raak in De Morgen van 13 februari 2013: Ik, conservatief? Wel, wel.

Nawoord
Ondertussen heeft de nietsontziende zwaartekracht het opiniestuk van El Azzouzi de plaats gegeven dat het verdient: in de journalistieke sceptische put, ergens links van Het Pallieterke, maar even goed tussen de stront.