[Ctrl-P] Nathanael Johnson: een andere kijk op ggo’s

JohnsonHet onderwerp blijft mij fascineren. Waarschijnlijk omdat het bij mezelf na twee jaar nog steeds een spanning oproept tussen immer kleiner wordende restjes instinctieve afkeer en wetenschappelijk gefundeerd denken, tussen ecologische noodzaak en economische belangen, tussen irrationalisme, idealisme, ideologie en pragmatiek.

Het spreekt vanzelf dat ik onwetend ben als het gaat over de technische en technologische aspecten van de verschillende en wel zeer diverse genetisch gemodificeerde organismen. Dat gat zal ik nooit meer kunnen dichtrijden.

Het tweede beste dat ik dus kan doen, is kritisch nadenken. Proberen rekening te houden met de wetenschappelijk consensus en me baseren op de manier waarop de auteur haar verhaal uitlegt, haar argumenten onderbouwt en hoe zij redeneert. Op zoek gaan naar andere wetenschappers, hun bevindingen. En dan maar hopen dat ik als leek, niet gehinderd door al te veel bagage, daar betekenis kan uit puren. Vrij passief en frustrerend bij momenten: ik moet steeds weer op diverse wetenschappers vertrouwen, en op “de wetenschap, dat abstracte monster. En hoewel ik een grote fan ben, is dat niet altijd even evident voor iemand met een klein beetje historisch besef.

Maar om Berthold Brecht te parafraseren: eerst komt de wetenschap, dan de ideologie. Zeker niet andersom. Wel, nu ik toch aan het nadenken ben, de originele “Erst kommt das Fressen, dann kommt die Moral” is ook wel een mogelijk goed citaat in deze context.

Ik was dus wat blij met de teksten van Nathanael Johnson voor Grist.org. Grist is een Amerikaans online magazine dat zich toelegt op berichtgeving omtrent milieu, landbouw en groen, duurzaam leven. Het staat niet bekend om zijn ggo-vriendelijke standpunten en dan druk ik me zacht uit. Nathanael Johnson is een Amerikaanse blogger, journalist en voedseldeskundige. Momenteel is hij bezig met het schrijven van een boeiende reeks over ggo’s en landbouw. Zelfs Jon Entine van het big business magazine Forbes was onder de indruk en schreef het artikel Grist Challenges Its Own Shaky Crop Biotechnology Reporting, Sets Stage For GMO Science Journalism Conclave.

De eerste afleveringen (voorlopig van drie) leken mij bijzonder genuanceerd en dus interessant. Een verademing in deze drukkende tijden. Van bij het begin probeert Johnson het kaf van het koren te scheiden, de ideologie van de feiten. Hij lijkt daarbij niet al te veel medelijden te hebben met monomane tegenstanders én voorstanders. Anders gezegd: “The problem. It’s not a yes-or-no question.” En dat is nu net wat bijvoorbeeld ook de ideeën van Louise Fresco zo aantrekkelijk maakt. Schrijven over ggo’s (en toch wel tegen ggo’s), het kan dus ook op een niet-hysterische manier!

Ik wil hier enkel de inleiding van het eerste deel kopiëren, Johnsons invitatie om zo onbevangen mogelijk naar het probleem te kijken. Zoals steeds hoop ik dat u het doorgeefluik dat skepfile·be is, achter u laat en dat u zo snel mogelijk naar de bron zelf gaat.

 *  *  *

Deel 1: The genetically modified food debate: Where do we begin?

I’ve lingered at the fringes of the debate over genetically modified foods since the ’90s, hoping that some solid fact would filter out and show me clearly who was in the right. But that hasn’t happened. Every shred of information, it seems, is contested, and all this turbulence keeps the water muddy.

Now the debate is coming to a head again. Britain is reconsidering its restrictive position. Here in the U.S., bills to require the labeling of GM foods were introduced to the legislatures in 28 states this year. Now that I’m writing on food for Grist, I can’t keep waiting on the sidelines for someone else to clear this up. I’m going to have to figure it out for myself.

A project like this requires humility. Many people — including, I’m sure, many of you — may have greater expertise in this area than I do. If so, let me know where you think I should be pointing the searchlight. Or, if you’re like me, and just want to get reliable information from someone who’s not bent on convincing you one way or the other, well, come along for the ride.

Lees hier verder.

*  *  *