£10,00

Darwin 10Het briefje staat hier nog tussen de eerste eerste fossieltjes die ik gekregen heb, ooit vers geplukt van een rots in Wales door de prachtige vrouw waarmee ik, ondanks de jaren, eeuwig jong wilde blijven. The best present ever. Ondertussen schiet er van die liefde niets meer over dat de tijd kan trotseren, behalve dan enkele versteende verwijten, een deuk hier en een kras daar.

“Nee, niet Charles Darwin!!” Dat was mijn eerste reactie na het lezen van het bericht dat in Groot-Brittannië het briefje van 10 pond veranderd zal worden: Jane Austen to be face of the Bank of England £10 note. “Jane Austen, maar enfin!”, was mijn tweede.

De anders zo koele Jerry Coyne, bioloog, auteur van Why Evolution is True schreef er een emotioneel artikel over in zijn gelijknamige blog. Hij plakte er zelfs een poll aan vast: Jane Austen to replace Darwin on the 10-pound note. You vote on the issue! De campagne voor meer vrouwen op briefjes, en uiteraard de échte intenties en doelstellingen daarachter, is meer dan terecht én vanzelfsprekend:

This is intended to remedy a lack of women on British banknotes. Although Elizabeth Fry has been on the fiver since 2002, she’ll be replaced by Winston Churchill in 2016.
While I applaud the initiative to call attention to the achievements of British women (that doesn’t include the Queen, who is on every note and achieved that through no effort of her own), I am distressed that Darwin’s bill will be defunct, and he’ll become an ex-biologist who sings with the choir invisible.

Jane Austen banknoteHij dramt nog wat door over andere briefjes, die  momenteel gesierd worden door schier onbekende mannelijke koppen, die vervangen zouden kunnen worden door een vrouwelijk monument. Kwestie van het evenwicht, euh, niet te herstellen, maar eindelijk te verkrijgen. En ja, godverdomme, dat wordt tijd!

Maar hier zou, samen met mijn interesse in deze case, ook dit artikel moeten stoppen. Ik bedoel maar: het particuliere geval van Darwin, die bedankt wordt voor bewezen monetaire diensten, is een fait-divers van gisteren en het is ondertussen al vandaag. Gelijke rechten, helaas, lijkt een werk van langere adem.

Ware het niet…

Hoe zo’n eenvoudig verhaal zo’n ranzige rand krijgt, is mij een mysterie, maar blijkbaar vonden enkele helden de wissel Darwin-Austen een gepaste aanleiding om hun digitale viriliteit te tonen. En die ranzigheid groeide al snel uit tot een gore vetvlek. En neen, ik post hier niets dat verder gaat dan “Everybody jump on the rape train …> @CCriadoPerez is conductor“. U kan zelf ook wel de oproepen tot verkrachting en andere hate speech in deze context googlen. Tonnen van zulke coprolieten kreeg Caroline Criado-Perez, het doelwit van de haatcampagne, naar haar hoofd geslingerd, en met haar elke vrouw. Per uur wel te verstaan, dagen aan een stuk. Criado-Perez is onder meer freelance journaliste, uitgesproken feministe. Zij was een van de mensen die gepleit hebben om meer vrouwen, en meer specifiek Jane Austen, op de bankbiljetten te zetten.

De rest laat zich raden: Twitter gebaart van kromme haas, elke Britse BV met een twitteraccount, van entertainers, schrijvers tot poltici, gooien hun gewicht in de schaal, Twitter laat weten te zullen nadenken over mogelijke acties die kunnen ondernomen worden tegen zoveel hate speech. En de trollen, die trolden voort. Wordt dus vervolgd, onder andere in de krant The Independent en door de Britse politiediensten.

[CTRl-P] Nóg een andere kijk op ggo’s: Elle

elle-genetically-modified-corn-de-mdnEven zag ik het rooskleurig: gisteren postte ik de uitgebalanceerde reeks artikels door Nathanael Johnson ([Ctrl-P] Nathanael Johnson op Grist.org: een andere kijk op ggo’s). Eerder deze week wist de Britse progressieve krant The Independent te melden dat de gemoederen omtrent ggo’s in het Verenigd Koninkrijk aan het bedaren lijken te zijn (GM crops: Public fears over ‘Frankenstein food’ may be easing, Independent poll reveals). Ook het Amerikaanse en links-liberale PBS, wiens maatschappelijke zetel in Sesame Street staat, liet zich gematigd positief uit in GMOs May Feed the World Using Fewer Pesticides. Er circuleerde vorige week zelfs een artikel van een vegetarische yogalerares (en met die woorden werd het verspreid) die haar pro-ggo-zijn niet meer voor zich kon houden.

Maar nu ook het peer-reviewed wetenschappelijk tijdschrift Elle zich in de strijd gooit, met z’n impactfactor numéro cinq, is het hele debat op een eindpunt gekomen. Of is het toch minstens even stilgevallen. Van verbazing.

Bij Elle kijken ze niet op een spuitje meer of minder om hun punt te maken, maar ook op losse flodders wordt klaarblijkelijk niet bespaard in de drijfjacht op goedkope emoties. Toegegeven, het is minder hysterisch dan het artikel op Roseanne Barrs website, Email before Noon TODAY in Hawaii!! NO GMO’s!!!, en het roept niet op, zoals Barr, om de boel in de fik te steken, letterlijk dan. Reacties daarop vindt u bijvoorbeeld hier en hier. Hoe dan ook, ik ben benieuwd naar de impact van het opportunistische artikel uit Elle op het lezerspubliek.

Merk tot slot ook de gerelateerde artikels op: “Eat Your Way To Wrinkle Free: Foods For Healthier Skin” en “The Upside of Downtime: Making the Most of Unemployment”.

*  *  *

Caitlin Shetterly: The Bad Seed: The Health Risks of Genetically Modified Corn

Mansmann had moved to Yarmouth with his wife and kids to be close to his parents, who’d retired in Maine. A third-generation allergist, he worked in his father’s allergy clinic, at Jefferson Medical College in Philadelphia, during high school. While in college at Saint Joseph’s University, also in Philadelphia, he helped his dad develop two asthma drugs. Later, he headed an allergy and immunology clinic at a West Virginia hospital for 10 years.

Mansmann has a helmet of thick, graying hair and an intensely serious air. After escorting me into an exam room, he sat down across from me and promptly pushed aside my thick medical file. He’d read through it all, he said, but he wanted to hear the story from me. He listened patiently, asking questions every so often: When did my rashes flare? Was the pain an ache in my muscles, or did it feel deeper? Was I worse after I slept or at the end of the day? He seemed, as we spoke, to have all the time in the world. Then, with no pyrotechnics, he offered his theory: “I think it’s possible you’ve developed a reaction to genetically modified corn.”

En ja, het gaat verder, nog twee en en halve dolmakende pagina’s lang.

*  *  *

Net vandaag krijg ik nog enkele argumenten van het Field Liberation Movement in mijn bus. Waaronder eentje dat het hele drama van deze bende, die zich al lang buiten elk rationeel én democratisch debat gemanoeuvreerd heeft, illustreert.

1001687_177534722427652_1365416857_n

De pedante schoolmeester die zowel onwaarheden als een vermeende morele superioriteit meent te moeten verspreiden. Nee, dan was het artikel in Elle lang zo slecht nog niet.

[Ctrl-P] Nathanael Johnson: een andere kijk op ggo’s

JohnsonHet onderwerp blijft mij fascineren. Waarschijnlijk omdat het bij mezelf na twee jaar nog steeds een spanning oproept tussen immer kleiner wordende restjes instinctieve afkeer en wetenschappelijk gefundeerd denken, tussen ecologische noodzaak en economische belangen, tussen irrationalisme, idealisme, ideologie en pragmatiek.

Het spreekt vanzelf dat ik onwetend ben als het gaat over de technische en technologische aspecten van de verschillende en wel zeer diverse genetisch gemodificeerde organismen. Dat gat zal ik nooit meer kunnen dichtrijden.

Het tweede beste dat ik dus kan doen, is kritisch nadenken. Proberen rekening te houden met de wetenschappelijk consensus en me baseren op de manier waarop de auteur haar verhaal uitlegt, haar argumenten onderbouwt en hoe zij redeneert. Op zoek gaan naar andere wetenschappers, hun bevindingen. En dan maar hopen dat ik als leek, niet gehinderd door al te veel bagage, daar betekenis kan uit puren. Vrij passief en frustrerend bij momenten: ik moet steeds weer op diverse wetenschappers vertrouwen, en op “de wetenschap, dat abstracte monster. En hoewel ik een grote fan ben, is dat niet altijd even evident voor iemand met een klein beetje historisch besef.

Maar om Berthold Brecht te parafraseren: eerst komt de wetenschap, dan de ideologie. Zeker niet andersom. Wel, nu ik toch aan het nadenken ben, de originele “Erst kommt das Fressen, dann kommt die Moral” is ook wel een mogelijk goed citaat in deze context.

Ik was dus wat blij met de teksten van Nathanael Johnson voor Grist.org. Grist is een Amerikaans online magazine dat zich toelegt op berichtgeving omtrent milieu, landbouw en groen, duurzaam leven. Het staat niet bekend om zijn ggo-vriendelijke standpunten en dan druk ik me zacht uit. Nathanael Johnson is een Amerikaanse blogger, journalist en voedseldeskundige. Momenteel is hij bezig met het schrijven van een boeiende reeks over ggo’s en landbouw. Zelfs Jon Entine van het big business magazine Forbes was onder de indruk en schreef het artikel Grist Challenges Its Own Shaky Crop Biotechnology Reporting, Sets Stage For GMO Science Journalism Conclave.

De eerste afleveringen (voorlopig van drie) leken mij bijzonder genuanceerd en dus interessant. Een verademing in deze drukkende tijden. Van bij het begin probeert Johnson het kaf van het koren te scheiden, de ideologie van de feiten. Hij lijkt daarbij niet al te veel medelijden te hebben met monomane tegenstanders én voorstanders. Anders gezegd: “The problem. It’s not a yes-or-no question.” En dat is nu net wat bijvoorbeeld ook de ideeën van Louise Fresco zo aantrekkelijk maakt. Schrijven over ggo’s (en toch wel tegen ggo’s), het kan dus ook op een niet-hysterische manier!

Ik wil hier enkel de inleiding van het eerste deel kopiëren, Johnsons invitatie om zo onbevangen mogelijk naar het probleem te kijken. Zoals steeds hoop ik dat u het doorgeefluik dat skepfile·be is, achter u laat en dat u zo snel mogelijk naar de bron zelf gaat.

 *  *  *

Deel 1: The genetically modified food debate: Where do we begin?

I’ve lingered at the fringes of the debate over genetically modified foods since the ’90s, hoping that some solid fact would filter out and show me clearly who was in the right. But that hasn’t happened. Every shred of information, it seems, is contested, and all this turbulence keeps the water muddy.

Now the debate is coming to a head again. Britain is reconsidering its restrictive position. Here in the U.S., bills to require the labeling of GM foods were introduced to the legislatures in 28 states this year. Now that I’m writing on food for Grist, I can’t keep waiting on the sidelines for someone else to clear this up. I’m going to have to figure it out for myself.

A project like this requires humility. Many people — including, I’m sure, many of you — may have greater expertise in this area than I do. If so, let me know where you think I should be pointing the searchlight. Or, if you’re like me, and just want to get reliable information from someone who’s not bent on convincing you one way or the other, well, come along for the ride.

Lees hier verder.

*  *  *

[Ctrl-P] Ignace Demaerel: SKEPP, scepticisme en de chaos op de levensbeschouwelijke markt

IgnaceNormaal gezien wacht ik even bij het herposten van opiniestukken tot de initiële mediastorm is weggeëbd. Ik probeer via deze eerder marginale blog sommige artikels een tweede leven te geven, iets wat Ignace Demaerel, godsdienstleraar en opinieproducent voor Knack, vast wel begrijpt. Maar over de woestheid van de baren die zouden opgestuwd worden door deze column, waren mijn persoonlijke kaartlegster, koffiedikkijkster en het medium van de astrale projectie van mijn kwantumlichaam vorige week al heel formeel: nada.

Dus post ik ‘em nu al, terwijl ik spontaan — oh mysterie, ik weet niet waar het vandaan komt — de opwelling voel om een ouderwetse prijskamp uit te schrijven. De vraag is eenvoudig:

Hoeveel drogredenen en kromme redeneringen staan er in de tekst van de heer Demaerel?

Stuur een gele briefkaart naar skepfile·be en maak kans op een mooie prijs: mijn persoonlijk exemplaar van Leylijnen en leycentra in de Lage Landen. 200 heilige plaatsen in Nederland en Vlaanderen, u weet wel, dat boek met die mooie kerk op de cover. De winnaar wordt per kerende bekendgemaakt. Over de uitslag kan nog lang gediscussieerd en geschreven worden.

*  *  *

Ignace Demaerel: SKEPP, scepticisme en de chaos op de levensbeschouwelijke markt

In Knack-magazine nr. 27 (3-07-2013) staat een interessant experiment dat SKEPP recent uitvoerde. Voor wie het niet weet: ‘SKEPP’ is de ‘Studiekring voor Kritische Evaluatie van Pseudowetenschap en het Paranormale’ en heeft zich tot doel gesteld kwakzalverij, bijgeloof en paranormale zaken kritisch te evalueren en alle bedrog aan de kaak te stellen.

Nobele doelstelling, en ik heb goed en slecht nieuws voor SKEPP: ze zullen de eerste duizenden jaren niet zonder werk zijn. Elke dag verschijnen er immers nieuwe soorten therapieën en healing-methodes, en de goedgelovigheid van bepaalde mensen is ronduit verbluffend. Maar is SKEPP nu de vereniging die ‘de wereld gaat redden van alle bijgeloof’? En mag hun werk ook eens, volgens hun eigen principes, kritisch onder de loep gelegd worden? Is SKEPP zo ‘vrij van religieuze of politieke opvattingen’ als ze beweren? En wat hebben ze nu eigenlijk écht bewezen met hun experiment?

Maar eerst het positieve: SKEPP doet m.i. inderdaad een noodzakelijk werk in deze maatschappij. Sinds mensen massaal de kerk verlaten en God de rug toekeren, zoeken ze de leegte op te vullen met 1001 nieuwe wondermiddelen, meditatietechnieken, toekomstvoorspellers, mediums, kaartleggers en de laatste nieuwe messiassen. Op folders van paranormale beurzen lees je over handleeskunde naast vrijmetselarij en druïden naast de meest exotische healers.

De hele paranormale markt geeft een zeer dubbel gevoel: enerzijds is het de plaats waar mensen op zoek zijn naar spiritualiteit en naar ‘het hogere’, en zich dus niet tevreden stellen met het platte materialisme van huisje-boompje-beestje; er zit veel idealisme bij deze mensen. Maar anderzijds is het een ontstellend chaotische wereld waar iedereen alles kan beweren, en waar zonder twijfel sommigen veel geld verdienen aan opgeklopte lucht. Het is de bonte wereld van pseudowetenschap en pseudoreligie, waar geloof en bijgeloof, populaire wetenschap en mystieke fantasie onmerkbaar in elkaar overvloeien. Het is het walhalla van het levensbeschouwelijk populisme! Ze verkopen niet alleen gebakken lucht, maar ook gestoofde, geroosterde, gefrituurde en gepureerde lucht: voor elkeen wat wils, een god of religie op ieders maat en naar ieders behoefte van het moment. Sommige mensen zijn zo geestelijk uitgehongerd dat ze alles inslikken wat men hen voorschotelt.

De titel ‘therapeut’ is ook geen beschermde titel, dus iedereen mag zulke koperen plaat met een ronkende naam aan zijn deur hangen.

Wie denkt God te vinden via een ‘trucje’ of techniekje is even naïef als degene die denkt de ware levenspartner via een 1-2-3-methode op te sporen. Ook genezende stenen, kruiden of de juiste mantra’s zullen echt niet ‘alle wereldproblemen oplossen’.

Men noemt dit de ‘New Age’…, maar meestal gaat het juist om oude vormen van bijgeloof (bijv. horoscopen) die een nieuw kleedje krijgen. Als je kritische vragen stelt, is het antwoord steevast: ‘Je kunt dat niet met je verstand beredeneren, je moet dat voélen’, of ‘Het is misschien niet wetenschappelijk, maar ik voél me er goed bij’. Einde gesprek. Wie beweerde ooit dat de mens een rationeel wezen is? De moderne ‘feel good’-religie verkoopt als zoete broodjes. De bloei van religiositeit toont enerzijds de onuitroeibaarheid van onze ‘spirituele drive’, maar tegelijk de eindeloze versnippering en chaos die op de ‘levensbeschouwelijke markt’ heerst.

Maar nu eerst terug naar het bovenvernoemde experiment van SKEPP. SKEPP looft trouwens een prijs van één miljoen uit aan wie zijn paranormale gaven wetenschappelijk durft te laten testen (en hierin slaagt, natuurlijk). Op 29 juni was er een dappere in Limburg: hier werd iemand die beweerde aardstralen te kunnen voelen en neutraliseren, op het rooster gelegd. Het resultaat blijkt… nihil te zijn: de waarschijnlijkheidsgraad van zijn ‘aanvoelen’ was 50%. Interessant, leerrijk. Voor mij niets nieuws, want ik heb er nooit veel geloof aan gehecht en mij er nooit mee bezig gehouden.

Maar wat heeft SKEPP nu écht bewezen? Dat er helemaal geen bovennatuurlijke wereld bestaat? Dit is een toonbeeld van een logische redeneerfout. Heeft iemand al ooit het bestaan van ‘liefde’ bewezen, of een methode gevonden om te meten wat ‘échte vriendschap’ is? Wetenschap is geweldig en heeft al veel vooruitgang gebracht, maar op het geestelijk vlak kan ze ons geen millimeter verder helpen, net zoals je met een lintmeter geen ‘waarheid’ kan meten of met een fototoestel ‘God’ op de gevoelige plaat leggen. Als iemand bijv. 5 GB computergegevens naar zijn USB-stick kopieert, zal zijn stick geen microgram zwaarder wegen. Het gaat gewoon om een ander levensdomein, een andere dimensie.

Wie beweert dat hij wetenschappelijk kan bewijzen dat er geen geestelijke wereld bestaat, overschrijdt evenzeer een grens als iemand die beweert dat hij kan bewijzen dat die wel bestaat. M.a.w. filosofisch materialisme is evenzeer een (filosofisch) gelóóf als idealisme, en atheïsme even onbewijsbaar als theïsme. En toch blijft die scheefgetrokken vooronderstelling hardnekkig rondwaren in de hoofden van mensen, alsof atheïsten ‘nadenkend en intelligent zijn’ en gelovigen ‘naïef en onkritisch’. Ménsen, zowel gelovigen als niet-gelovigen, gebruiken hun verstand te weinig, en hebben allemaal irrationele, onbewijsbare vóóronderstellingen.

SKEPP’s pogingen om wantoestanden en misbruiken wetenschappelijk te ontkrachten mogen lovenswaardig zijn, zolang men beseft dat wetenschap sléchts iets over de zichtbare wereld kan vertellen, en nooit uitsluitsel kan geven over het geestelijke. Als elke wetenschapper bij zijn spreekwoordelijke leest zou blijven, zou er veel minder begripsverwarring zijn.

Scepticisme is bovendien véél minder rationeel dan het op het eerste zicht lijkt: sceptici zijn over het algemeen ‘selectief sceptisch’ (alle mensen zijn trouwens op een of ander gebied selectief doof en blind). Een scepticus gelooft a.h.w. in de onfeilbaarheid van zijn eigen kritische beoordelingsvermogen.

Scepticisme is trouwens geen levensbeschouwing, maar een filosofische methode of principe; het zegt gewoon: ‘alles kan/mag/moet in twijfel getrokken worden’. Filosofisch gezien is dit zelfs juist, maar het biedt dus geen antwoorden, geen alternatieven, geen richting, geen zingeving. Hmm… afbreken wat een ander zegt, is natuurlijk altijd eenvoudiger dan zelf een valabel alternatief bieden.

De diepe zucht van mensen naar het bovennatuurlijke zal SKEPP nooit kunnen uitroeien. Misschien zit religiositeit wel dieper in onze menselijke natuur dan dat we het kunnen verdringen of wegrationaliseren. ‘De mens leeft niet van brood alleen’, zei ooit een beroemd man, en het blijkt inderdaad in alle culturen en tijden dat mensen spiritueel op zoek zijn – atheïsme is op wereldhistorische schaal een zeer recent en zeer klein verschijnsel.

SKEPP pretendeert ‘vrij van religieuze opvattingen’ te zijn. Zulke claim mag wel onze wenkbrauwen doen fronsen. Ten eerste, alsof iemand überhaupt ‘levensbeschouwelijk neutraal’ kan zijn! En ten tweede: de SKEPP-bestuurders en –leden komen voornamelijk uit een zeer beperkte kring van intellectuelen rond de VUB (Brussel) en RUG (Gent), een kleine groep vrijzinnigen, atheïsten en agnosten: niet bepaald een breed maatschappelijk draagvlak of levensbeschouwelijk neutraal.

Een andere grote denkfout die SKEPP maakt is: omdat er zoveel vals bestaat, is alles vals. M.i. is de omgekeerde redenering veel meer terecht: als er vals bestaat, bestaat er ook écht. Er zou geen enkele reden zijn om iets te vervalsen als het geen grote waarde had. Waarom worden anders alleen dure merken nagemaakt? Net zoals in de economie de wereld van namaak en vervalsingen gigantisch is, is dat ook zo – en nog veel méér – in de geestelijke wereld. Als er vals godsgeloof bestaat, bestaat er ook écht.

In plaats van te zeggen: ‘we gooien al het bovennatuurlijke buiten’, zouden we ons beter afvragen: hoe komt het eigenlijk dat we in de onzichtbare wereld geen eensgezindheid vinden (in religies, levensbeschouwingen en ideologieën)? Zou het niet kunnen zijn dat het aan de méns ligt, aan onze eigen spirituele ongevoeligheid? Dat we ons innerlijk kompas kwijt zijn, aan geestelijke bijziendheid lijden, teveel eelt op ons hart hebben? ‘Wie heeft het juiste kompas voor de onzichtbare wereld?’, lijkt me een veel interessanter ‘vraag van één miljoen’. Wie durft het aan om deze prijs uit te loven?

Igance Demaerel

Bron: Knack

Gwen in space (blog)

gwenGwen is 11 jaar en autistisch. Ze blogt kristalhelder over astrofysica en kwantummechanica en zwarte gaten. Gwen doet me even nadenken over wat ik hier de afgelopen paar jaar heb uitgespookt.

Bedankt, Gwen!

*  *  *

Gwen: Introduction to Atoms

An atom is the basic building block of matter.

Atoms are made of electrons, which revolve around a nucleus, in a place called the electron cloud. Electrons are “elementary particles,” which means they are not made of any simpler parts. The nucleus is made of protons and neutrons, which in turn are made of particles called quarks. We’ll talk more about quarks in a later post.

Protons have a positive charge, and neutrons have no charge. Neutrons and protons hold each other together through a force called the strong force. If there weren’t any neutrons, the nucleus would fall apart, because protons have the same charge, so they repel each other. The neutrons help because they have strong force but they don’t have a charge.

Lees hier verder.

[Ctrl-P] Rosalind Franklin, DNA scientist, celebrated by Google doodle

970626_398340190272648_905627796_n

British biophysicist and x-ray crystallographer helped discover DNA’s structure but controversially missed out on Nobel prize.

The latest Google doodle celebrates the life and work of British biophysicist and x-ray crystallographer Rosalind Franklin, whose research led to the discovery of the structure of DNA.

Franklin was born in Notting Hill, London on 25 July 1920.

The second “o” in the doodle contains her image, while the “l” has been replaced with the DNA double helix.

Franklin also made critical contributions to our understanding of the molecular structures of RNA, viruses, coal and graphite.

She died from ovarian cancer in April 1958, aged just 37.

The scientist has perhaps become best known as “the woman who was not awarded the Nobel prize for the co-discovery of the structure of DNA”.

During her DNA research, Franklin worked at King’s College London under Maurice Wilkins.

The story goes that he took some of her x-ray crystallography images without her knowledge and showed them to his friends, Francis Crick and James Watson, who were also trying to discover the structure of DNA.

Wilkins, Crick and Watson were awarded the Nobel prize in Chemistry in 1962.

Crick later acknowledged that Franklin’s images were “the data we actually used” to formulate their 1953 hypothesis regarding the structure of DNA.

The most significant of those images is known as Photo 51, which is also the inspiration for an exhibition currently at Somerset House in London.

Bron: The Guardian

Noam Chomsky versus Slavoj Žižek

Slavoj Zizek and Noam ChomskyHoewel ik zelf denk dat qua onderwerpen Kritische Massa heel vrij, ruim en liberaal is, vallen soap series er normaliter toch buiten. Edoch.

Op 10 juli postte ik [Ctrl-P] Noam Chomsky Slams Žižek and Lacan: Empty ‘Posturing’. Vandaag zag ik op de excellente website Open Culture (een van mijn favorieten in wording) dat het intellectuele haantjesgevecht verdergaat.

Noma Chomsky is een taalkundige streep politiek activist die zijn schijnbaar aangeboren kritieken en commentaren op de VS en het kapitalisme uitsmeert in eindeloze boomstructuren. Slavoj Žižek is… tja. Wat is die man? Ik kan niets boeienders bedenken dan dat je de naam Žižek uitspreekt met iets dat lijkt op de laatste klank in garage en dat het grappig wordt wanneer je dat verschillende malen snel achter elkaar probeert te doen. Verder heeft die man een hoog Geert Hoste-gehalte: weinig te melden en toch volle zalen trekken.

Mijn voorkeur? Ik ben niet in staat om al te veel zinnige commentaren te geven, maar ik hoop wel dat de Noam die Žižek een goeie djoef ep z’n mulle of iets in zijn radijzen gaat geven.

Voor mensen die nu pas overschakelen, herpost ik de eerste clip.

1. Noam Chomsky Slams Žižek and Lacan: Empty ‘Posturing’

2. Slavoj Žižek Responds to Noam Chomsky: ‘I Don’t Know a Guy Who Was So Often Empirically Wrong’

[Žižek:] What is that about, again, the academy and Chomsky and so on? Well with all deep respect that I do have for Chomsky, my first point is that Chomsky, who always emphasizes how one has to be empirical, accurate, not just some crazy Lacanian speculations and so on… well I don’t think I know a guy who was so often empirically wrong in his descriptions in his whatever! Let’s look… I remember when he defended this demonstration of Khmer Rouge. And he wrote a couple of texts claiming: No, this is Western propaganda. Khmer Rouge are not as horrible as that.” And when later he was compelled to admit that Khmer Rouge were not the nicest guys in the Universe and so on, his defense was quite shocking for me. It was that “No, with the data that we had at that point, I was right. At that point we didn’t yet know enough, so… you know.” But I totally reject this line of reasoning.

Het vervolg kan u hier verder lezen of beluisteren.

3. Noam Chomsky Calls Postmodern Critiques of Science Over-Inflated “Polysyllabic Truisms”

Dit fragment uit 2010 komt een vijfdelig intreview, de zogenaamde Chomsky Sessions. Het eerste deel vindt u hier.

4. The Feud Continues: Noam Chomsky Responds to Žižek, Describes Remarks as ‘Sheer Fantasy’

I had read it, with some interest, hoping to learn something from it, and given the title, to find some errors that should be corrected — of course they exist in virtually anything that reaches print, even technical scholarly monographs, as one can see by reading reviews in professional journals. And when I find them or am informed about them I correct them. But not here. Žižek finds nothing, literally nothing, that is empirically wrong. That’s hardly a surprise. Anyone who claims to find empirical errors, and is minimally serious, will at the very least provide a few particles of evidence — some quotes, references, at least something. But there is nothing here — which, I’m afraid, doesn’t surprise me either. I’ve come across instances of Žižek’s concept of empirical fact and reasoned argument.

Moest u zich nog op deze pagina bevinden, dan kan u hier klikken om verder te lezen.

 

Update 26 juli 2013

5. Slavoj Žižek Publishes a Very Clearly Written Essay-Length Response to Chomsky’s “Brutal” Criticisms

To avoid a misunderstanding, I am not advocating here the “postmodern” idea that our theories are just stories we are telling each other, stories which cannot be grounded in facts; I am also not advocating a purely neutral unbiased view. My point is that the plurality of stories and biases is itself grounded in our real struggles. With regard to Chomsky, I claim that his bias sometimes leads him to selections of facts and conclusions which obfuscate the complex reality he is trying to analyze.

Consequently, what today, in the predominant Western public speech, the “Human Rights of the Third World suffering victims” effectively mean is the right of the Western powers themselves to intervene—politically, economically, culturally, militarily—in the Third World countries of their choice on behalf of the defense of Human Rights. My disagreement with Chomsky’s political analyses lies elsewhere: his neglect of how ideology works, as well as the problematic nature of his biased dealing with facts which often leads him to do what he accuses his opponents of doing.

Lees hier verder.

U hebt fijn gezwaaid

gezwaaid - foto 1

 

U kijkt naar foto N00213966, genomen door Cassini op 19 juli 2013, ontvangen op aarde, zo’n 1.445.865.990 km verder, op 20 juli. Dit beeld is nog niet gevalideerd of gekalibreerd. Dat proces zal pas zijn voltooiing vinden in 2014. Volgend jaar kan u terug een kijkje in het NASA Planetary Data System.

Bron (en extra informatie): Cassini Solstice Mission

gezwaaid - foto 2

 

gezwaaid - foto 3

 

gezwaaid - foto 4

 

Meer foto’s vindt u hier.

En voluit genieten kan u met deze:

Meer is minder: over homeopathie (een bloemlezing)

WaterOp vrijdag 12 juli 2013 besliste de ministerraad dat homeopathie erkend wordt in België, waarmee men zogenaamd de patiënt wil beschermen tegen misbruiken door oplichters en charlatans. Enkel artsen, tandartsen en vroedvrouwen zullen homeopathie mogen uitoefenen, zie hierhier en hier. UIteraard konden de reacties niet uitblijven. Gisteren publiceerde we het opiniestuk van Jan Etienne, vandaag gaan we verder met een bloemlezing.

*  *  *

Prof. Em. Wim Betz: Een Koninklijk Besluit over het Voorschrijven van Water (14/07/2013)

“Op het eerste gezicht heeft dit besluit enkele goede kanten, de bescherming van de patiënten tegen de grofste medische oplichters gaat erop vooruit, als we toch mogen veronderstellen dat het gerecht nu wel de wet zal toepassen.

Het verontrustende is dat dit KB een officiële erkenning betekent, binnen de erkende medische beroepen, van een fantasiebehandeling. Dit kan en zal als precedent gebruikt worden door andere verkopers van illusies. Onbekwame of onverantwoordelijke medici kunnen moeilijker beteugeld worden, want ze zijn toch “erkend” om die niet-werkzame behandelingen te verkopen.”

*  *  *

Joël De Ceulaer: Pilsje Drinken (13/07/2013)

“Werkt homeopathie dan niet? Toch wel. Homeopathie kan een, soms zelfs bijzónder krachtige, placebowerking hebben — bij bepaalde patiënten (die erin geloven) en bij bepaalde aandoeningen (die placebogevoelig zijn). Maar zo’n placebowerking heeft de eerste de beste handoplegging in een Pinksterkerk ook. En we mogen er toch van uitgaan dat de overheid nooit zal beslissen om de handoplegging te erkennen als alternatieve geneeswijze. Om te stipuleren dat genezing door handoplegging alleen nog mag worden voltrokken door een dokter in de geneeskunde. Voor homeopathie geldt dat voortaan wel. Met dank aan minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx.”

*  *  *

Louis Ide: Erkenning homeopathie: is Onkelinx politica met een ethische code? (15/07/2013)

Zoals klassiek koos Onkelinx dus niet voor de wetenschap. Bijzonder frustrerend voor de wetenschapper. Wie wetenschappelijk fraudeert wordt dezer dagen terecht aan de schandpaal genageld, maar sommigen (alternatieven) blijkbaar niet… Door haar aanpak zet de minister het Kenniscentrum trouwens volledig in de wind. Je kan niet in het ene dossier de aanbevelingen van het Kenniscentrum volledig naast je neer leggen en ze in een ander dossier, ondanks protest van de betrokkenen, doorduwen. Voor wetenschappers is 1 + 1 = 2. En dan zijn er altijd mensen die beweren dat 1 + 1 = 3 is.

Op dat moment verliezen de wetenschappers sowieso, want de klassieke politieke partijen zoeken dan een “compromis”: op dat moment wordt 1 + 1 = 2,5.”

*  *  *

Marc Van Ranst: “Niemand kan bewijzen dat homeopathie werkt” (Terzake) (12/07/2013)

*  *  *

Johan Van de Kerckhove: Homeopathie: alternatief is niet altijd naïef of onwetenschappelijk

Wetenschappelijk gezien houdt de moderne kwantumwereld effectief niet op na het getal van Avogadro. Naast de materiële buitenkant bestaat er ook een energetische binnenkant. Het is niet omdat dit in een ander paradigma thuishoort, dat ook om een andere benadering vraagt dat dit in onze wereld van 2013 onwetenschappelijk zou zijn. Traditionele wetenschappers beseffen niet dat ze (ook) vastgeroest zitten in een geloofssysteem en daar op een weinig open en alles behalve wetenschappelijke manier op doorredeneren, laat staan dat ze open staan voor empirische feiten die niet kloppen met hun vooringenomen standpunten.”

(Deze laatste bij wijze van komische afsluiter.)

[Ctrl-P] Jan Etienne: Homeopathiebesluit is volksverlakkerij

WaterHomeopathie mag alleen nog worden uitgeoefend door artsen, tandartsen en vroedvrouwen, aldus mevrouw Onkelinx, minister van Volksgezondheid [sic!] in juli 2013.

De reacties lieten niet op zich wachten. Ik houd het hier voorlopig bij een integrale cut ‘n’ paste van het opiniestuk van Jan Etienne, verschenen in Knack op 12 juli 2013.

*  *  *

Jan Etienne: Homeopathie is volksverlakkerij

Aan het voorstel van minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx (PS) om de uitoefening van de homeopathie aan een ernstig diploma te verbinden, valt geen touw vast te knopen. Tenzij ze een heimelijke believer is of de bal misschien gewiekst wil doorspelen naar universiteiten en hogescholen. Dan is zij tenminste van de miserie vanaf.

“Homeopathie beoefenen zal in de toekomst enkel kunnen door artsen, tandartsen en vroedvrouwen, en dat enkel als aanvulling op hun zorgberoep. Ze zullen ook over een “ernstig” diploma homeopathie moeten beschikken, wat neerkomt op minstens 600 uur theorie en 200 uur stage. Dat staat in een koninklijk besluit dat de ministerraad vrijdag heeft goedgekeurd.” Dit meldt het persagentschap Belga.

Nog volgens Belga legde minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx uit dat een aantal beroepsuitoefenaars ernstig is en het welzijn van de patiënt voor ogen heeft. Maar in sommige gevallen worden volgens haar uitwassen vastgesteld, die zelfs de sektarische toer opgaan en het leven van patiënten in gevaar brengen. Daarom moeten homeopaten in de toekomst onder meer een diploma homeopathie van universitair of hoger onderwijs kunnen voorleggen.

Onbegrijpelijk

Het is niet te begrijpen wat Onkelinx met dit koninklijk besluit wil bereiken. Zij lijkt er van uit te gaan dat universiteiten en hogescholen klaar staan om een opleiding homeopathie aan te bieden. Het is maar de vraag of die zo graag zullen toehappen. Homeopathie mist immers elke wetenschappelijke basis. Homeopaten verzetten zich hardnekkig tegen elke wetenschappelijke analyse van de effect van hun therapie. Hun manier van werken druist met andere woorden fundamenteel in tegen de wetenschappelijke onderzoeksmethodes die de basis vormen van het werk aan universiteiten en hogescholen. Er is geen bewijs die naam waardig dat homeopathie werkt en dat bewijs zal er ook nooit komen als het van de beroepsvereniging van homeopaten afhangt, want dan zetten zij zich onherroepelijk in hun blootje.

De basis van de ‘ernstige opleiding’ homeopathie kan bijgevolg alleen berusten op gebakken lucht. Een universiteit of hogeschool die met zulk een ‘ernstige’ opleiding wil van start gaan, kan dan al evengoed uitbreiden met ernstige opleidingen in de astrologie, pendelen, wichelroedelopen, aardstralen meten en andere kwakzalverijen. Het zal hun (internationale) uitstraling ongetwijfeld een geweldige boost geven.

Bestaan er ernstige homeopaten? 

Volgens Onkelinx is een aantal beroepsuitoefenaars ernstig. Maar als een therapie uit gebakken lucht bestaat, hoe kan je die dan ernstig toepassen? Door dat aan je patiënten te zeggen? “Sorry mevrouw, mijnheer, ik ga je pilletjes voorschrijven waarvan nooit bewezen werd dat ze effectief werken, maar misschien wordt jij er wel gelukkiger of gezonder door? Zelfs het tweede deel van de vorige zin zou een ernstige arts al niet mogen vertellen. Want een ernstige arts weet dat alleen al de suggestie dat iets werkt voor sommige patiënten voldoende is om te geloven dat het werkt. Of mag een ernstige arts zijn patiënten voorliegen en hen vertellen dat ‘deze pilletjes hen zeker zullen helpen,’ ook al weet hij maar al te goed dat er geen flard bewijs voor is? En wat als die patiënt dan blijft terugkomen voor zijn pilletjes? Blijven voorschrijven en volharden in de oplichting? Of hoe moeten we dit anders noemen.

Mythisch denken

We moeten het toegeven, de mens beweert graag van zichzelf een rationeel wezen te zijn, maar ons denken is vergeven van mythes en misvattingen waar we ons nul rekenschap van geven. We willen het aantal wielrenners geen eten geven dat momenteel in de Ronde meefietst met een scapuliertje rond de nek, een armbandje, een kruisteken voor het vertrek zonder het over de echte, verborgen gekkigheid te hebben.

Met ons denken over gezondheid is het niet beter. Zoals we net schreven, is de overtuiging dat iets ons zal helpen genezen, vaak al voldoende om ons beter te voelen. Daar schuilt natuurlijk de kracht van de homeopathische middelen in en niet in de kosmische reflexie van een stofje dat misschien ooit geweest is. De homeopathische verdunning is zelfs niet nodig om de pilletjes te doen werken.

1000 bolletjes voor een euro

Dat werpt natuurlijk vragen op over de kostprijs van deze suikerbolletjes. Maar dat geldt evengoed voor veel reguliere geneesmiddelen waarvan ook maar marginaal bewezen is dat ze werken. We kunnen niet ontkennen dat daarmee niet waanzinnig veel geknoeid wordt. Alleen wordt dat knoeiwerk veel beter wetenschappelijk vertaald, wat niet betekent dat het aanvaardbaar is. Je kan je afvragen of we niet gewoon goedkope suikerbolletjes moeten gaan maken en onze artsen voorstellen om daarmee placebobehandelingen te starten bij patiënten die daar vatbaar zijn. Je zou er een flinke prijs op kunnen kleven, om het middel een imago van kwaliteit mee te geven en de persoonlijke bijdrage symbolisch houden zodat de patiënt financieel toch al niet genaaid wordt (maar wel in zijn geloof in de behandeling).

Ethisch kan je dat natuurlijk niet maken en het is dan ook een onrealistisch voorstel, maar uiteindelijk komt de vereiste van kwaliteitsvoorwaarden daar wel op neer: de patiënt wordt in zijn geloof in de behandeling én financieel genaaid.

Bron: Knack