Earth & Beyond IV – Han Peeters: “Het gaat over mijn waarheid.”

Dit artikel is het derde in een reeks over de spirituele beurs Earth & Beyond IV die op 17 juni 2017 doorging in Houten, nabij Utrecht. In deze reeks bespreek ik enkele van de lezingen die ik heb mogen bijwonen.

* * *

Han Peeters (1959) zegt dat hij geen literatuur schrijft, maar faction, fictie gebaseerd op speculaties gebaseerd op feiten. Tijdens Earth & Beyond presenteerde hij zijn dertiende boek in acht jaar tijd: Planet X. De boekvoorstelling begon met het eerste hoofdstuk van zijn audioversie en meteen verliet een kwart van het publiek de zaal. Neen, Han Peeters (1959) schrijft geen literatuur. Het eerste hoofdstuk is een aaneenrijging van houterige dialogen die de plastieken wereld van pakweg Thunderbirds oproepen, en pedante uitweidingen en verklaringen die dezelfde literaire schwung hebben als een doorsnee tekst van de Druivelaar.

“Het boek gaat over míjn waarheid en die hoeft niet per se de uwe te zijn. Waarheid is subjectief”, debiteert Han. Dit soort postmodernistische tegelspreuken verwacht men niet meer in een lezing door een literator anno nu. Een vervelend detail hierbij is dat de ‘feiten’ waarop hij zijn speculaties en waarheden baseert, recht uit de pseudo-astronomische sprookjesboeken van auteurs zoals Zecharia Sitchin komen:

Planet X [sic] is een planeet die onderdeel uitmaakt van ons zonnestelsel in een baan rondom onze Zon en de ster Nemesis. (…) Een van de laatste keren dat het aan ons voorbij kwam veroorzaakte het wereldwijd de zondvloed, zoals in het Oude Testament staat beschreven. (…) Het is de aanstichter van het onheil in ‘De Openbaring van Johannes’, het laatste deel van de Bijbel, waarin de eindtijd wordt beschreven.[1]

In die verhalenclusters worden Planeet X (en ik zie geen enkele reden om hier het Engelse woord planet te gebruiken) en Nemesis, de hoogst hypothetische zusterster van de zon, voor waar aangenomen en steevast geassocieerd met rampspoed en verdoemenis.

Ook in het werk van Han Peeters: Planeet X is na 3600 jaar terug in aantocht en zijn komst, die zo goed als zeker desastreuze gevolgen zal hebben voor het leven op aarde, wordt verzwegen voor het overgrote deel van de mensheid door de elite, de wereldregeringen. Geholpen door de media overstelpen ze ons met nieuwe ontdekkingen en uitvindingen om zo de aandacht af  te leiden. Ondertussen vermoordt NASA dissidente wetenschappers aan de lopende band, geleerden dus die willen waarschuwen voor de gevaren van de verwoestende planeet. Deze moordfantasieën duiken ook op in verband met alternatieve helers: zij zouden systematisch omgelegd worden door Big Pharma, maar dit terzijde. Diezelfde elite wil het vege lijf redden door een netwerk van ondergrondse steden aan te leggen waartoe enkel zij, het kruim der aarde, toegang krijgt. Dat was volgens Peeters trouwens ook de bedoeling van Nevsehir, de recent ontdekte de ondergrondse stad in Turkije. Meteen een bewijs van een lange traditie van regeringen die zichzelf ingraven, beducht op een wereldwijde ramp veroorzaakt door een losgeslagen planeet die elke 3600 jaar verwoestingen aanricht op de aarde.

Veel opties heeft de mensheid niet: men kan vechten, vluchten, of berusten, drie functies die in onze oudste hersendelen zijn verankerd. Dat deel van het menselijke brein wordt ook al eens het reptielenbrein genoemd, wat volgens Peeters een aanwijzing is dat de mens ergens afstand van de Reptielachtigen, Reptilians in het vakjargon van de complotdenkers die zich bezighouden met samenzweringen die hun oorsprong vinden in eeuwenoude, buitenaardse creaturen met een Lovecraftiaans envergure.

Terwijl de massa zich in slaap laat wiegen en dus berusten, staan twee wakkere helden op, Marc en Inge Hamelinck. Zij en de andere beheerders van een Nederlandse website zijn ondanks alle afleidingspogingen op de hoogte van de naderende planetaire catastrofe. Met gevaar voor eigen leven verzamelen én onthullen deze ontwaakte waarheidszoekers nieuws over Planeet X en vooral over de duistere complotten die tot doel hebben de mensheid onder de knoet te houden. Waar zij hun informatie over de aankomende kosmische ramp vandaan halen, wordt niet zo meteen duidelijk.

Planeet X zal alles zo goed als zeker verwoesten en Peeters beschrijft tijdens zijn lezing als een volleerde apolcalypspornograaf de vernietiging die ons te wachten staat. De aarde zal beven, de aardkorst zal op verschillende plaatsten breken en magma zal opborrelen. Wat niet opgeslokt wordt door de aarde, zal verzwolgen worden door torenhoge tsunami’s. Zelfs de ondergrondse steden van de aardse elites zullen niet ontsnappen aan de verwoestende effecten van de passerende planeet.

Als u nu denkt dat met het einde van de aarde ook de lezing afgelopen is, dan hebt u het mis. Zonder enige overgang zet Peeters een nieuw breiwerk op, waarbij het niet geheel duidelijk meer is of hij het nu over zijn schrijfsel heeft dan wel over zijn complotfantasieën. “Wat als de mensheid het wél overleeft”, vraagt hij zich luidop af. Let wel, de mensheid, en niet alleen de elite in hun ondergrondse steden die dan toch niet vernietigd zouden zijn. De wereldregering neemt middels het leger alles over. Vrijheden worden beperkt en de noodtoestand wordt uitgeroepen, we krijgen een staat van beleg. Peeters’ samenzweringsfantasieën lijken uit te monden in een koortsdroom, met als hoogtepunt zijn interpretatie van 9/11: de aanvallen op de WTC-torens waren bedoeld om de archieven met de (bouw)plannen van de ondergrondse steden te vernietigen. Zo ziet u maar, ieder zijn waarheid en Han de zijne.

Met het opsommen van de eigenlijke breinen achter al dit gehannes, komt Peeters uit bij wie anders dan de Illuminati. Zij zijn beter gekend als de Rothschilds, de Rockefellers en het huis Saksen-Coburg en Gotha, waartoe trouwens onze vorsten toe behoren, en samen zijn ze goed voor zo’n 6 à 8000 mensen. Hun handelswijze is de beproefde tactiek van verdeel en heers, wat ze ondersteunen door het verspreiden en in stand houden van liberale democratieën wereldwijd. Vrije verkiezingen dwingen ons namelijk om groepen mensen op te splitsen, wat het beheersen, overheersen wel héél makkelijk maakt, aldus Peeters. De machthebbers worden bijgestaan door zo’n zes miljoen handlangers, die wij dan weer kennen als vrijmetselaars. Eén van die kornuiten was actief in kringen van pedofielen en handelaars in kinderen en jonge seksslaven en luisterde naar de naam Marc Dutroux. Het is niet toevallig dat hij bij zijn ontsnapping (in 1998) vluchtte naar een domein dat beheerd wordt door de chemiereus Solvay, die, geheel tussen haakjes, gigantische hoeveelheden zoutzuur produceren, “wat heel handig is als je vijanden wil laten verdwijnen”.

De vraag of Han Peeters een begenadigd schrijver is, durf ik niet met zekerheid te beantwoorden: over smaken kunnen we even lang twisten als over de status van de waarheid, toch? Stilistisch is hij zeker geen hoogvlieger, maar de meeste samenzweringsdenkers die ik ondertussen ontmoet heb lijken me sowieso heel wat moeite te hebben om zich zelfs maar coherent uit te drukken in de eigen taal. Ook qua thematiek scoort Peeters onder het gemiddelde. Dat hij vlot overschakelt van doemsdagpornografie naar complotdelirium lijkt me nu niet bepaald een verdienste, dat doet zowat elke believer in multigenerationele samenzweringen die aanvangen in prehistorische tijden bevolkt door Anunnaki, Nephilim en andere fantasiewezens die aan de (genetische) oorsprong van de mensheid staan.

Nee, ik kijk niet uit naar zijn veertiende boek.

 

[1] Han Peeters, “Planet X” op http://www.hanpeeters.nl/index.php?P=pagina&naam=Home. Geraadpleegd op 4 juli 2017

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Protected by WP Anti Spam