“De leukste spirituele beurs van België”

Ook deze keer geen millimeter opgeschoten. Dat is zowat de enige conclusie die ik een week later kan trekken. Van de verhoopte spirituele groeispurt is niets in huis gekomen daar in Kasterlee, tijdens de Para Astrobeurs en, double whammy nog aan toe, het Gobal Awareness Festival. Alsof er iets in mij aanwezig is dat weerstand biedt tegen een leven met helende kristallen en engelenwater, dream catchers, levenskracht, dolphin hearts, “lichaamsgerichte begeleiding voor sexological bodywork“, patchoeli en biologische voeding.

Brecht, Tayson en Filip. Foto Tayson Peeters

Misschien had het te maken met het gezelschap waarin ik me bevond. Energy is looove, maar niet wanneer drie skeptici je vergezellen. Dan verdwijnt de positieve energy in het grote nihilistische niets en wordt warme looove heerlijke rationaliteit voor de ene, kille arrogantie voor de andere. Anderzijds lijkt geen aartsengel of spirituele apologeet te kunnen opboksen tegen de vibraties van een kritische gedachte zonder te vervallen in een routineus bij elkaar geharkte woordsalade.

Met zijn vieren dus naar het dubbelevenement: een spirituele beurs georganiseerd door Para Astro, een organisatie die “al 30 jaar de grootste en leukste spirituele beurzen van België” organiseren, en een heus spiritueel bewustzijnsfestival. Opvallend is dat de voertaal daar Hollands was en de ondertiteling gelardeerd met de obligate Engelse vaktermen.

Boviswaarden en nicotine

De eerste die we tegenkomen op het bewustzijnsfestival, is een oude bekende: John ‘Jagadiël’ Breukels, slijter van engelenwater, verkoper van helende kristallen en reisformules naar de ‘Bosnische piramides’, geërodeerde bergen die volgens hem 29.000 jaar oude “healingcentra” zijn. Zijn engelenwater en kristallen helpen de zogenaamde Boviswaarden op peil te houden, en dat verwijst naar een volslagen imaginaire schaal waarmee (kosmische) energietrillingen gemeten kunnen worden door middel van een pendel of andere machinerie.

De helende kristallen uit Bosnië en het engelenwater van John Breukels. Foto Brecht Decoene

Het verbaast ons niet dat de man ratelt en zwatelt dat het een lieve lust is, wel dat hij een fervente roker blijkt te zijn. Gezondheid en tabak vormen niet de beste tandem, dachten wij. Onzin, volgens John. Hijzelf heeft lymfe-of alvleesklierkanker gekregen nadat hij gestopt was met roken, hij suggereert zelfs doordat hij opgehouden was. Gelukkig kon hij zich genezen met behulp van zijn eigen geproduceerde engelenwater. Het ultieme bewijs, zij het enigszins anekdotisch. Ziekte is Z.I.E.K.T.E., een “Zeer Intelligente Energetisch Krachtige Transformerende Ervaring”! Hij is zichtbaar fier op zijn woordspelletje.

“De tekst op pakken tabak en sigaretten zijn er om een cultuur van angst te creëren. Wetenschappers zeggen dat roken ongezond is omdat ze nog meer geld uit je willen slaan. Je gelooft dat roken ongezond is, omdat ze je dat zeggen, maar wat voel je zelf? Een natuurlijk product kan niet schadelijk zijn”, tekent Brecht op. Ik verlaat gedegouteerd en iets te luidruchtig de tent, de anderen hebben meer geduld en relativeringsvermogen. Ziektes als kanker zijn niet dodelijk. Het gevecht met de ziekte, al dan niet door middel van chemotherapie, dat is schadelijk. Niet vechten en engelenwater kopen is zijn boodschap. “Roken is gezond, tabak is nu eenmaal een natuurlijk product. Bovendien helpt het je om te aarden”, noteert Tayson uit de mond van de kleine zelfstandige. Trouwens, de indianen rookten toch ook. En natuurlijk laat hij zijn 13-jarige dochter af en toe eens lurken aan de waterpijp. Niets mis mee, aldus John.

Wetenschappelijk

Ondertussen loop ik een nieuwe tent binnen. De verkoopster van zogenaamde orgonen (of orgonites) beantwoordt mijn vragen routineus maar concentreert zich dan volledig op een minder kritische bezoeker die zich onder de piramide wil leggen om zo energetisch gezuiverd te worden. Men moet geen commercieel genie zijn om aan te voelen aan wie er eventueel het meest kan verdiend worden. Hoe dan ook, orgonen zijn kleine piramidevormige beeldjes gemaakt van kwarts, metaal en hars. Eerder dit jaar vernam ik hoe deze objecten chemtrails kunnen doen verdwijnen, in de bossen van Kasterlee leer ik dat ook zij de Boviswaarden kunnen optimaliseren.

Het is niet de eerste keer dat het me opvalt, maar ook deze verkoopster gooit het bij licht kritische vragen over een andere boeg. Evenals de schaal van Bovis zijn orgonen wetenschappelijk onderbouwd, verzekert ze mij. De wetenschapper en psychiater Wilhelm Reich ontdekte de specifieke combinatie van materialen en hij meende dat de orgonite de levensenergie, de energietrillingen kon meten en beïnvloeden. Dat zegt de wetenschap. Ik bedank haar en vertrek.

Bonjour tristesse

Met steeds minder energie wandel ik rond op “het grootste en meest vernieuwende festival van de Benelux”, aldus de aankondiging, met de mogelijkheid tot “verruiming van bewustzijn in vele vormen”.

Ik vraag me na een tijd af welk soort Global Awareness dit festival nu eigenlijk uitzendt of opvangt. Het terrein is herschapen in een modderpoel, het aantal festivalgangers is een orde kleiner dan het aantal standhouders en de muziek die live geproduceerd wordt voor vijf bosnimfen en een paardenkop, balanceert op het randje tussen de categorieën ‘goedbedoeld’ en ‘schadelijke oorsuizing’. 

Het terrein straalt een existentiële tristesse uit, ondanks de aanwezigheid van een Energetisch Plein, een Tempel of Love, een Elvenbos (sic), een Bewustzijnsplein, een Liefdesplein en een Gezondheidsplein. Het hele gebeuren brengt me een uitspraak van Theo Maassen in herinnering, namelijk dat “bewustzijn uiteindelijk niet bevrijdt, maar eerder de muren van de gevangenis zichtbaar maakt”. Ik voel me wegglijden en niet alleen door de modder.

Ik probeer nog een gesprek aan te knopen met een verkoper van dream catchers, best een sympathieke man. Hij vertelt goedgemutst over zijn festivalseizoen in Nederland, waar dit soort evenementen populairder lijkt te zijn, over zijn koopwaar, dat nog steeds goed loopt, en over de verschillen tussen spirituele beurzen (en bezoekers) in België en Nederland. Hij is even teleurgesteld in het aantal bezoekers als hij laaiend is over de sfeer in het bos. Jaah, hier hangt Iets, aldus de standhouder. Ik moet dat maar eens gaan vergelijken met de sfeer die er hangt in dat andere deel daar, en hij wijst vaagweg in de richting waar Para Astro zijn tent heeft opgeslagen voor de spirituele expo, het tweede luik.

Nog maar eens een Spirituele Expo

De sfeer die Para Astro heeft weten te creëren op hun expo’s, is door de jaren heen zeer consistent gebleven. “Reeds aan de ingang wordt vakkundig alle vitaliteit uit je lijf en leden gezogen, en dat voor maar negen euro, terwijl je jezelf afvraagt hoe je dat bordje “Abandon all hope, ye who enter here” toch hebt kunnen missen”, schreef ik drie jaar geleden. Naar aanleiding van ons bezoek anno nu kopieer ik dat stukje gewoon. Het contrast met de sfeer en de verwachting die het promofilmpje van Para Astro schept, is groot.

De toegang tot de witte tent wordt bewaakt door twee stuurse blondines die enkel van hun smartphone opkijken om het veel te hoge entreegeld te innen. Centraal in de tent staan de tafeltjes met de mediums, kaartlezers en dies meer, rondom de tafels met kristallen, stenen, boeken en geurkaarsen. Prikkelender dan de wierookstokjes zijn de wicca-zwepen en eventjes slaan vier skeptische mannenhoofden op hol. Zo verlokkelijk is dus de Dark Side.

Compagnon Filip herkent en begroet even hartelijk als luid een medium dat wij voor ons vertrek nog op tv hadden herbekeken. De helderziende, wat oudere dame verkondigde in een reportage voor Café Corsari in 2015 dat ze een oude moord in het Antwerpse Zuiderpershuis aangevoeld had. In Kasterlee sneerde ze dat ze misbruikt was door mentalist Gili, die achter de reportage zat en die enkel maar de spot wil drijven met helderzienden. Nog eentje die ontmaskeren arrogant vindt.

Terwijl ik me naar de stand van Scientology begeef, een vaste waarde op dit soort beurzen, wordt Brecht uitgenodigd voor een handlezing. Of beter, een zandlezing. Ook vorig jaar in Mol drong Medium Angel zichzelf op. Brecht moet zijn hand in een bak met zand steken en vervolgens op een folie drukken. Angelica “leest” dan die afdruk. Ondanks de uitnodiging door Angelica en de verzekering dat het gratis was, vraagt ze, eist ze achteraf 50 euro voor het geleverde werk. En dat werk bestond erin om Brecht te laten vertellen over een half gefantaseerde liefdesrelatie, hier en daar iets te beamen en te becommentariëren.

Er is amper volk, de sfeer is met geen pendel te meten. Ik voel me verplicht om de frase “de lethargie heerst” uit mijn verslag te schrappen: het werkwoord ‘heersen’ roept gewoonweg te veel dynamiek, spirit en schwung op. De tent met lezingen blijft leeg, het aantal bezoekers is lager dan het aantal standhouders, die sowieso meer geïnteresseerd lijken te zijn in hun kruiswoordraadsels dan in de aanwezige nieuwsgierigen.

 

Terug thuis begin ik te beseffen dat de folders en de leaflets die op zo’n beurs verspreid worden, interessanter zijn dan de aanwezige standen en standhouders. Het papier lijkt een beter beeld te bieden van wat er zich momenteel afspeelt in spiritueel Vlaanderen, wat de hypes zijn en welke vzw’s, organisaties of verstrekkers van cursussen er nu weer opgericht zijn. Extatisch dansen, hiphop power yoga en Tribal Tantra, de weg naar “your wild pure nature”, lijken in te zijn. Het contrast met de doffe, comateuze sfeer van een doorsnee Para Astrobeurs kan niet groter zijn.

Maar dat is voor een volgend stuk. Rest mij nog Filip Van Beurden te bedanken voor het ontvangst, het ontbijt en de goocheltrucs, Tayson Peeters voor de nuchtere commentaren en enkele zéér interessante aanzetten voor een langer artikel over scholen die dubieuze therapiecursussen verkopen en de immer kritisch denkende vint die Brecht Decoene is.

2 reacties op ““De leukste spirituele beurs van België”

  1. Fijn dat er een ‘kritische massa’ is!
    Ook leuk mijn naam en toenaam terug te lezen in je ‘kritische’ bericht.
    Zelfs een foto van de ‘modderpoel’ of het meest regenachtige weekend van het jaar in Kasterlee… tsja, als dat de ‘kritische noot’ is van één schrijver, dan zijn we toch blij dat ‘de werkelijke massa’ wat dichter bij de natuur staat.
    Kritiek is altijd goed, echter “logica” is beter! en zo werkt ook de logica van piramidewater (wat jij dan totaal verkeerd) Engelenwater noemt.
    Een kleurrijke groet,
    John Jagadiël Breukels

    • Dat is inderdaad een onvergefelijke fout: water dat magische krachten krijgt van niet-bestaande engelen, verwarren met water dat magische krachten krijgt van niet-bestaande Bosnische piramides, en dat goed zou zijn voor magische correcties van niet-bestaande Boviswaarden én dat eveneens zéér, zéér duur verkocht wordt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Protected by WP Anti Spam