Complotten, doofpotten en een handvol luidruchtige zotten: Vermeeren vs. Boudry over 9/11

Volgend artikel van Brecht Decoene en mij verscheen in De Geus van mei 2018, het blad van de vrijzinnig humanisten van Gent en omstreken.

* * *

Op woensdag 20 maart 2018 vond in in de gebouwen van de Ugent een debat over de aanslagen van 11 september 2001 plaats tussen wetenschapsfilosoof Maarten Boudry en de Nederlandse ingenieur Coen Vermeeren. De organisatie was in handen van Peter Vereecke, ex-CD&V-burgemeester van Evergem en Vlaanderens bekendste complotdenker. Moderator van dienst, nu ja, was Rob Vanoudenhoven.

Maarten Boudry was tot voor kort verbonden aan de Ugent en is momenteel zelfstandig filosoof-schrijver. Samen met Johan Braeckman schreef hij De ongelovige Thomas heeft een punt. Een handleiding voor kritisch denken (2011) waarin ze onder meer op zoek gingen naar mogelijke verklaringen voor het immer populairder wordende complotdenken. Coen Vermeeren was tot 2012 docent Materialen, Productietechnieken en Constructies aan de Technische Universiteit van Delft en later hoofd van de Studium Generale aldaar. In 2017 verliet hij Delft en verkaste naar Breda. Vermeeren schreef het boek 9/11 is gewoon een complot (2016) en lijkt zich de laatste jaren aan steeds woestere complottheorieën te wagen. Hoogstwaarschijnlijk maakte dat zijn positie aan de TU Delft onhoudbaar.

De keuze om al dan niet een inhoudelijke confrontatie aan te gaan met complotdenkers, of creationisten, negationisten, aanhangers van alternatieve geneeskunde en aanverwanten, mondt hoe dan ook uit in een dilemma. Enerzijds zou een weigering om in discussie te treden aantonen dat bepaalde afwijkende ideeën te gevaarlijk of te bedreigend zouden zijn voor de academische wereld, voor de gevestigde orde. De vrije meningsuiting zou beknot worden en men lijkt de (waan)gedachte te bevestigen dat er iets te verbergen valt. Indien men daarentegen toch de handschoen opneemt, verleent men voorstanders van pseudowetenschappen een vorm van geloofwaardigheid waarnaar ze zo hard snakken.

En dat besefte de organisator van het 9/11-debat zeer goed: de grote winnaar van het debat was niet “de waarheid”, zoals een al te pompeuze Peter Vereecke zichzelf en zijn publiek probeerde wijs te maken, maar Peter Vereecke zelf. Hij heeft er per slot van rekening voor gezorgd dat “de moeder aller aanslagen” werd “besproken door twee universitaire experts”, zoals hij triomfantelijk meldde in zijn nieuwsbrieven voor en na. En dat voor een zo goed als eigen publiek in de universiteitsgebouwen: double whammy. Dat u en ik morgen ook een debat kunnen laten doorgaan in diezelfde gebouwen over het seksleven van tuinkabouters, het geheugen van water of bijna eender welk onderwerp naar keuze is een detail dat in deze context gemakshalve achterwege wordt gelaten. De huur van een universiteitsaula is een logistieke aangelegenheid, geen academische. De inhoud van het evenement wordt principieel zo weinig mogelijk beoordeeld door de Ugent.

Maarten Boudry besefte wel degelijk de hieraan verbonden nadelen en daarom kwam hij af met een beter idee. Als er niet veel te winnen valt in een debat met een complotdenker, omdat deze toch eerder via retorische trucs op de emoties van het publiek inspeelt dan op wetenschappelijke bevindingen, dan moet de winst op een ander gebied gezocht worden. Boudry vroeg aan de organisator een dubbele gage en stortte dat meteen door naar een goed doel, namelijk Against Malaria Foundation, een organisatie die binnen de Effective Altruism-beweging als één van de meest efficiënte in zijn soort wordt beschouwd. Op die manier worden honderden kinderen geholpen.

Coen Vermeeren koos eveneens een goed doel uit: de Studium Generale Breda, opgericht door een stichting die voorgezeten wordt door Vermeeren zelf. Dat men naar aanleiding van een lezing of debat een gage vraagt, is niet meer dan normaal. Sprekers mogen, moeten verloond worden. Dat men zichzelf daarvoor in een goed doel vermomt als een SG met opnieuw heel wat complotdenkers op het programma, dat is deugnieterij.

Over de eerste ronde van de avond, de m presentaties, kunnen we kort zijn: Boudry gaf eerst een lezing Over 9/11 Truthers en andere complotdenkers. De begeleidende PowerPoint-presentatie zette hij online. We onthielden vooral zijn recept om zelf een complottheorie te ontwikkelen en de drie voorspellingen waarmee hij zijn lezing samenvatte. Ten eerste zou zijn tegenstander die avond zich beperken tot het zeer selectief uitkiezen van echte en schijnbare eigenaardigheden, ten tweede zou Vermeeren zich verbergen achter zogezegd kritische vragen en tot slot zou hij het nalaten een valabele tegentheorie te formuleren, ondanks het feit dat we ondertussen zeventien jaar verder zijn en dat er duizenden zelfverklaarde “onafhankelijke onderzoekers” actief zijn in de beweging van de zogenaamde 9/11 Truthers.

Vermeeren van zijn kant toonde zich in zijn presentatie erg kritisch tegenover de officiële versie, pikte anomalieën uit de rapporten, stelde kritische vragen, en – u raadt het – slaagde er niet in om een stevige theorie neer te poten die zou kunnen concurreren met de officiële.

Vermeeren biechtte bij aanvang op dat dit zijn eerste debat was, aangezien niemand het aandurft. Volgens hem was Maarten dus heel moedig. Deze vreemde en stoere opening ging gepaard met een licht bevende stem. Ook op andere momenten gaf de gewoonlijk lichtjes arrogante Coen een tamelijk nerveuze indruk. Hoewel, na het prijzen van Maarten volgde enkel nog misprijzen. “Dit zijn dingen die ze niet begrijpen als ze geen ingenieur zijn. Dat kan ik ze niet kwalijk nemen.” Of “Wat er die dag gebeurde, is vreemd. Nogmaals, je kan heel moeilijk met wetenschapsfilosofen over instortende gebouwen praten.” Wanneer Maarten zijn redenering aan het opbouwen is: “Hoe lang moeten we hier nog naar luisteren? Zijn punt is al duidelijk.” Waarom ingaan op de uitnodiging van Peter Vereecke, maar dit denigrerend inzetten als argument tegen Maarten Boudry? Dat ontglipt ons.

Boudry eindigde zijn betoog met de vraag welk mogelijk bewijs Vermeeren zou kunnen overtuigen van zijn ongelijk, een verwijzing naar het inzicht van wetenschapsfilosoof Karl Popper die stelde dat elke (wetenschappelijke) overtuiging open moet staan voor mogelijke weerleggingen. Met andere woorden, men zou zélf voorwaarden kunnen aangeven of een situatie bedenken waarbij de eigen overtuiging onder vuur komt te liggen of zelfs opgegeven dient te worden. Een theorie die hier niet kan aan voldoen, die dus niet falsifieerbaar is, is dan juist noch fout. Anders gezegd, men kan er geen zinnige uitspraken over doen.

Boudry gaf zelf enkele voorbeelden. Zo zou hij ernstig overwegen dat er iets grondig fout zit, indien een groot aantal mensen en terroristen die in die vliegtuigen hadden moeten zitten, plots te voorschijn zouden komen. Of indien iemand van de legerleiding met een stapel officiële verslagen komt aandraven die een weergave geven van wat er besproken werd tijdens de bijeenkomsten. Of stukken bedrading van het ontstekingsmechanisme van de controlled demolition. Maar wat zou Coen Vermeeren van gedachten kunnen doen veranderen? Hij bleef de zaal een afdoend antwoord schuldig.

Het eigenlijke debat nadien werd gevoerd aan de hand van vragen uit het talrijk opgekomen publiek, dat voor het grootste deel bestond uit supporters van Team Vereecke/Vermeeren en dat zich opmerkelijk rumoerig en zelfs ronduit agressief gedroeg wanneer Maarten Boudry aan het woord was. Onder de vele zogenaamde waarheidszoekers en supporters van Vermeeren leek de gedachte dat 9/11 wel eens geen inside job zou zijn geweest ondenkbaar én onverdraaglijk. Hun korte lontjes dreigden meermaals het debat op te blazen. Ongecontroleerd. De moderator leek het ondertussen nodig te vinden om zijn tergend gebrek aan ervaring te moeten compenseren met tooghumor, onderbroekenlol en absurde oneliners waarmee hij schijnbaar op het debat inpikte. Hij kreeg er de reeds luidruchtige lachers mee op de hand, dat wel, maar zijn schamele tussenkomsten waren niet bepaald een meerwaarde en kalmeerden de zaal veel te weinig.

Hoewel Coen Vermeeren in het begin van het debat Maarten Boudry bedankte om met hem discussiëren, liet Vermeeren meermaals vallen dat hij liever met een vakgenoot, een ingenieur dus, van gedachten zou wisselen en dat een wetenschapsfilosoof hem te min was, met al “die psychologie en zo”. Als we de giftige angel uit zijn sneer halen, dan kunnen we ons inderdaad afvragen waarom organisator Vereecke geen technisch gekwalificeerde tegenstander heeft uitgenodigd, een architect of een ingenieur met expertise in onder andere hoogbouw, wat Vermeeren trouwens ook niet heeft. Ons lijkt het eerder een zeer evidente kwestie van naamsbekendheid: de naam Boudry lokt waarschijnlijk meer mensen naar een universiteitsaula dan eender welke bouwkundige. Misschien een gemiste kans.

Coen Vermeeren daarentegen haalde maar al te graag aan dat er bijna 3000 ingenieurs zijn, broeders en zusters in de bouwkunde, die het officiële verhaal betwisten, de zogenaamde Architects & Engineers for 9/11 Truth. Maar dat lijkt ons een populistische drogreden: niet het schijnbaar grote aantal experts op zich is voldoende om het eigen en dus grote gelijk aan te tonen. Belangrijker dan de kwantiteit is de kwaliteit van de bewijsvoering en de argumentatie. Zo stelde Maarten Boudry dat men op het wereldwijde web met het grootste gemak 3000 biologen kan vinden die de evolutietheorie in twijfel trekken of 3000 al dan niet zelfverklaarde experts die hetzelfde doen op het gebied van de klimaatverandering.

Hoewel het argument van de 3000 experts niet echt geldig was, kunnen we evenwel niet onvermeld laten dat er zich in die groep van bouwkundige experts, die Vermeeren zo gretig naar voren bracht, onder meer theologen bevinden (met expertise in de bouwkundige aspecten van de vernietiging van die toren te Babel?), docenten religieuze studies (o.a. ene Graeme MacQueen) en landschapsarchitecten (zoals Sarah Chaplin, die zich bezighoudt met feministische visuele cultuur). Een grondige screening van de groep Architects & Engineers for 9/11 Truth, eveneens dankzij het internet, toont aan dat slechts een vijftigtal mensen voldoende deskundigheid hebben. Dat is één zestigste van 3000 en dus andere koek. Het mogelijke tegenargument dat er honderdduizenden ingenieurs zijn die het officiële verhaal wél bevestigen, heeft op zich eveneens geen meerwaarde. Het toont enkel aan dat zulke populistische schijnargumenten geen plaats verdienen in een ernstig debat.

Maar ons leek dat er al bij al niet heel veel bouwkundige uitleg nodig was om Vermeerens argumenten, of beter, “kritische vragen”, te pareren. Met andere woorden, Boudry was voldoende op de hoogte van de gebruikelijke literatuur en stond meer dan zijn mannetje in de technische discussies. Zijn “psychologie en zo” gaf de broodnodige meerwaarde aan de hele discussieavond.

Op de vraag uit het publiek of Vermeeren twijfelt aan de integriteit van collega’s die de officiële versie wél aanhangen, voerde hij ontwijkend aan dat er heel veel vakgenoten zijn die zich niet verdiept hebben in de materie, of niet voldoende. Anderzijds zijn het gekwalificeerde ingenieurs en architecten die het duizenden pagina’s tellende (en grotendeels in gerenommeerde vaktijdschriften gepeerreviewde) officiële NIST-rapport hebben samengesteld, bijna-vakgenoten van Vermeeren dus. En het is net onder meer met dit rapport dat Vermeeren problemen heeft.

Toch leek deze vraag en het non-antwoord van Vermeeren aan te tonen dat er een punt was waar ze zich min of meer akkoord konden verklaren. Beiden vonden, zij het om heel uiteenlopende redenen, dat er niet genoeg wetenschappelijk onderlegde experts zijn die zich willen bezighouden met dit soort controversiële onderwerpen. Voor Boudry was dit een aanleiding om een oproep te doen naar de academische wereld, en niet alleen naar ingenieurs en architecten in het geval van 9/11, om zich meer te werpen op pseudo- en randwetenschappen.

Andere, misschien wel belangrijkere debatten over gezondheid (onder andere vaccinatie, zogenaamde alternatieve geneeskunde), landbouw, voedselveiligheid en voeding (onder andere ggo’s, biologische producten, dieetrages en voedselhypes) hebben meer nood aan wetenschappelijk onderlegde experts die zich doen gelden op het publieke forum. Ook de enige en niet alleen daarom dierbare skeptische organisatie in Vlaanderen zou zich iets actiever en vooral eloquenter mogen mengen in heel wat meer (pseudocontroversiële) debatten, voegen wij daar aan toe. Rand- en pseudowetenschappen, die steeds meer hand in hand lijken te gaan met complotdenken, zijn niet weg te denken in onze maatschappij, ook niet weg te roepen. Maar voorstanders van dat soort ongein mogen wel op tijd en stond, en liefst vaker, van een wetenschappelijk en doordacht weerwoord gediend worden.

En dat deed wetenschapsfilosoof Maarten Boudry in de universiteitsaula van de Ugent.

Met verve.

Ole Dammegård: gebrek aan bewijs bewijst complot (2)

Op zondag 8 april 2018 vond de lezing van Ole Dammegård over “The latest False Flags in the world” plaats in de Sacramentskerk van Breda. Dit is het tweede deel van het verslag.

* * *

Crisisacteurs

Eindeloos wansmakelijker dan gesmak en gebabbel van het al te rumoerige complotpubliek is de reactie uit de zaal bij foto’s van de slachtoffers. Zo zelfvoldaan is de gemiddelde complotdenker dat hij of zij er niet aan twijfelt: foto’s van slachtoffers zijn fake. En dus mag, moet er gespot worden met de slachtoffers op die foto’s, een hoorbaar teken dat men de botte overtuigingen van de stam deelt.

Het iconische beeld van de twee vrouwen net na de aanslag op Zaventem, de stewardess onder het stof, met verscheurd geel jasje, blik op een oneindig zwart gat, de andere aan de telefoon, is voor de wreedaardige bende het sein om deze slachtoffers smalend uit te lachen: de kans dat deze foto echt is, dat deze twee vrouwen net een dramatische aanslag hebben overleefd, is in het hoofd van een complotdenker nihil.

Crisis actors is het oordeel. Acteurs. Nep, fake, vals. Geen bloed, enkel ketchup en theatermake-up. Geen doden of gewonden, afgerukte ledematen of geplette lichaamsdelen. Niets wat de makers van een onnozel reclamespotje niet kunnen simuleren. En die acteurs, volgens de Deens-Zweedse complotkok, moeten enkel maar dood of doods kunnen kijken. En zelfs dat kunnen ze niet, verzekert hij ons. De vrouw op de foto van Zaventem kan haar lach niet inhouden, sneert Dammegård. Zo reageert men niet na een aanslag, weet hij.

De twee vrouwen zijn in de eerste plaats het bewijs van de zoveelste fake aanslag, dat “inzien” is dan weer het bewijs is van de eigen schranderheid. Nee, niemand moet de complotdenker nog iets wijsmaken. Er is geen geweten, geen erbarmen en zeker geen bescheidenheid of zelfreflectie, enkel maar het blinde, grote gelijk van deze wreedaardige bende complotverslaafden.

Crisisacteurs zijn slechte acteurs, tweederangs, derderangs, vervolgt hij. Échte acteurs hebben allemaal de rol in een film, een serie of zelfs maar een reclamespot. Het is de overschot die mag opdraven bij een aanslag, zij mogen slachtoffer spelen in het macabere spel van de elite. Trouwens, verschillende van die crisisacteurs worden net gekozen omdat ze al een arm of been missen!

Hij toont ondertussen klassiek geworden reeksen van foto’s die voor complotdenkers het bewijs vormen dat bepaalde acteurs drie, vier keer sterven. Bij één zo’n foto, van iemand met de naam Alex Israel, komt ook heel even een andere aap uit de mouw: “they hide it in plain sight”. Normaal gezien is een goede complotchef in staat om elke mogelijke code in elke stukje informatie dat hijzelf aandraagt, te “ontcijferen”, te decoderen. Maar hier moet men zelfs geen moeite doen: af en toe toont de steeds arroganter wordende elite, de zionisten van Israël dus (wat had u gedacht?) openlijk een stuk duidelijke informatie.

Mijn indruk is dat de personen op deze foto van Zaventem, een captatie van een honderdste of wat van een seconde, niet lijken te voldoen aan het clichébeeld van getraumatiseerde slachtoffers na een ramp. Zelf hebben weinigen onder ons zo’n ramp meegemaakt, kunnen weinigen onder ons inschatten in hoever de gefotografeerde realiteit verschilt van de gespeelde “realiteit” geportretteerd in een doorsnee Hollywoodfilm en hoe dat beide verschilt van de rauwe realiteit na een bomontploffing en een schietpartij tout court. Anderzijds, wanneer Dammegård foto’s toont van slachtoffers die duidelijk in paniek of shock lijken te zijn, of erger, zegt hij laconiek dat ze overdrijven en slecht acteren.

Als er dan al sprake is van medelijden met de mensen op de foto’s, dan gaat het over de dodelijke contracten die deze niet al te intelligente crisisacteurs hebben ondertekend. Ze willen enerzijds wel beroemd worden, maar het ontbreekt hen aan talent. Vandaar dat ze zich laten verleiden om in dit soort evenementen op te draven. Een beetje eigen schuld, dikke bult dus. Anderzijds worden ze bedreigd en gedwongen hun verschrikkelijk geheim te bewaren, aldus Dammegård.

Reclame

Alles wordt in scene gezet, gaat hij verder, alles is fake. De locaties van de aanslagen, die in realiteit niet zo groots en spectaculair lijken als op het scherm, worden zorgvuldig gekozen. Veelal maken de regisseurs vooraf al foto’s en bewegende beelden, weet Dammegård. Trouwens, de hoofdkwartieren van de hoofdverantwoordelijken van zulke false flag operations zijn op de meeste foto’s verborgen, althans voor de leek. Een echte complotdenker draait er zijn hand niet voor om een openbare bibliotheek of een theater te bestempelen als zo’n coördinatiecentrum.

De mallemolen draait verder: een van de terror templates is de pose met het geweer. Deze cliché, de zogenaamde terrorist met een wapen, gaat volgens hem terug op een beroemde foto van Lee Harvey Oswald, die geheel terzijde, gepoogd heeft om tegen beter weten in de aanslag op John F. Kennedy te verhinderen. “I salute him”, roept de malle Scandinaaf vooraan in de zaal. Ondertussen komt in mij een complotindigestie op. Het lukt mij steeds minder goed om tijdens dit soort bijeenkomsten rustig te blijven en mij gedeisd te houden. Ik moet dringend op zoek naar een andere hobby.

Ole verliest steeds meer de pedalen, een zoveelste dieptepunt nadert: een foto van een Londense bus met reclame voor Coca Cola, van een Stockholmse truck van de brouwerij die Kall Öl produceert? Een smartphone die een kogel zou hebben tegengehouden, een bijna doorzeefde laptop, de Toyota’s van ISIS? Niet meer of niet minder dan bewijzen van product placement. Platte reclame van grote bedrijven die bij een grote aanslag de mogelijkheid krijgen om hun product in de kijker te zetten. De man wordt niet met zachte dwang van het podium gehaald, mensen rondom mij knikken. In de wereld van complotdenkers kan deze man niet anders dan gelijk hebben, wat hij ook zegt.

Codes, overal codes

Zoals eerder vermeld, behoort Ole Dammegård tot het soort complotdenkers dat overal codes meent te moeten ontwaren. Het decoderen is andermaal een bewijs van zowel het complot als van de eigen bovengemiddelde schranderheid. Veelal steken de echte regisseurs deze codes heel bewust in hun activiteiten. Doorwinterde complotdenkers menen dat de hoogst intelligente daders van false flag operations enkel met de allerslimsten, enkel met allerontwaaksten communiceren. Met hen dus. “If they show us clues and we don’t see them, then they think we deserve it [the attatck] for not seeing the clues.”

Aanslagen worden dikwijls op de 22ste van de maand uitgevoerd, dat is een code, dat is een deel van de operatie. Een foto na de aanslag in de Parijse concertzaal Bataclan zou alle slachtoffers tonen in een cirkel, een macabere verwijzing naar het logo van Brussels Airport. Charlie Hebdo, want “Je suis Charlie” betekent eigenlijk “ik ben een idioot”. Ik heb eerlijk gezegd geen idee waarover hij het heeft. Charlie Hebdo, dat bevat het woordje Charlie, wat kennen we van Checkpoint Charlie, probeert hij nog. Deze poging tot zingeving is volgens mij ook geen blijvertje in de complotlore.

Slachtoffers en daders

De slachtoffers van de aanslagen komen steeds uit zeer vele landen, en ook dat is ten zeerste verdacht. Ik heb me al vragen gesteld van Dammegårds perceptie van het moderne leven grootsteden, met zijn alomtegenwoordige autobussen, suspecte witte vans en schijnheilige hulpdiensten. Opnieuw stel ik me vragen bij de luiheid van zijn denken. Men kan niet aanvoeren dat de aanslagen plaatsvinden bij belangrijke monumenten in ’s werelds belangrijkste steden, die veelal ook toeristische trekpleisters zijn én in internationale luchthavens, om zich vervolgens een uur later naïef af te vragen of de diversiteit van de nationaliteiten van de slachtoffers geen indicatie is van een false flag operation. Volgens Dammegård is dit een middel om de emotionele respons zo internationaal, zo wereldwijd mogelijk te maken.

Over de echte daders, of beter, de uiteindelijke opdrachtgevers blijft hij vaag. In het begin van de lezing vermeldt hij 1000 personen die tot de heersende elite zouden behoren, die deze aardkloot zouden bestieren. Het topje van de machtspiramide. Elders liet hij vallen dat de Zionisten deel zouden uitmaken van die elite. Een samenzwering zonder joden concipiëren is schier onmogelijk, zo blijkt nog maar eens. Tegen het einde van de lezing laat hij nog een hint vallen: de ooggetuigen (de boodschappers) en de al dan niet echte slachtoffers komen overwegend uit een van de NAVO-landen, volgens Dammegård. Mij lijkt dat een heel eigenaardige vaststelling voor een zelfverklaarde expert in aanslagen, maar dat terzijde. De NAVO is een instrument gericht tegen Poetins Rusland. Ergo? Ook op deze vraag is er maar één juist antwoord: “Mmmh, juist ja”.

De opdrachtgevers compartimentaliseren de aanslagen, aldus Dammegård. De verschillende groepjes betrokkenen kennen elkaar niet, hebben vaak geen weet van elkaars bestaan. Maar dat belet de eerste de best complotzot met een internetverbinding niet om deze verbanden, waarvan het bestaan niet in twijfel wordt getrokken, te zien. Het kluwen van het internationale terrorisme wordt door iemand van het niveau zatte nonkel feilloos ontrafelt. Nu, echt hoeft het ons niet te verbazen: uiteindelijk zijn het toch gewoon maar de joden.

Het flinterdunne verhaaltje van Ole Dammegård, de indomme uitleg van iemand die overal schijnbare anomalieën blootlegt, of beter, alles gemakshalve beschouwt als een anomalie, is ronduit stuitend. Hoewel de competitie zeer sterk is, lijkt Ole Dammegård van alle complotdenkers die ik de laatste jaren heb bezig gehoord, mij degene met de meest banale en doorzichtige uitleg. En toch weet ook deze kwiet zijn verhaal te verkopen. Anderzijds, welk verhaal zou men een stelletje complotverslaafden niet kunnen wijsmaken, zolang het maar niet strookt met de officiële versie?

Zelden heb ik een luiere denker gehoord, iemand die in de verste verte niet gehinderd wordt door zelfreflectie of reflectie op het eigen denken. Deze man zit onwrikbaar vast in zijn geloof, in het eigen grote gelijk en hij geniet daar zichtbaar van. Twee, drie uur lang raffelt deze man zijn complottheorietjes af. En dat tot groot jolijt van zo’n 200 gelijkgestemden die naar het reeds lang gekende verhaal kwamen luisteren.

Uiteindelijk werden hier slechts twee boodschappen verkondigd of versterkt: elke aanslag is een false flag operation en wij weten dat want wij zijn ontwaakt. Want wij weten beter, wij zijn beter. Vooral dat laatste. Amen.

Ole Dammegård: gebrek aan bewijs bewijst complot (1)

Het eerste dat me opvalt is de knoert van een zendmast op de Sacramentskerk, eerder nog dan het kruis. Onder dit dak vinden op zondag 8 april 2018 twee lezingen plaats: Ole Dammegård komt praten over “The latest False Flags in the world”, Ronald Bernard stelt zijn project B of Joy voor. In dit artikel bespreek ik enkel de eerste lezing van de Deense Zweed Dammegård.

De organisatie van het dubbelevenement “Fake News – Echte Waarheid” was in handen van DVM-TV, organisatie van Irma Schiffers, handelaar in complotten (zie Over Hans (dj) en Irma (complotdenkster) en Kim (keyboard warrior)) en Studium Generale Breda. Dit is een organisatie die, evenals de oprichter Coen Vermeeren, niet verbonden is aan welke academische instelling dan ook.

Ole Dammegård in de Sacramentskerk te Breda (c) onbekend

Wanneer ik arriveer, spuugt het kerkgebouw net zijn godsgelovigen uit en bereidt het zich voor op de inname van een verse kudde die komt luisteren naar hun herders met andermaal zéér dringende en belangrijke boodschappen. De soberheid van de nochtans katholieke kerk wordt tenietgedaan door een fresco en een even kitscherige boog van roos licht. Het podium staat te hoog en te ver van het publiek, de galm in het gebouw maakt de geluidstechnicus met de minuut zenuwachtiger en de lezingen schier onbeluisterbaar. Deze ruimte is niet geschikt voor lezingen; 25 euro om te luisteren naar sprekers in dit auditief hellegat is schandalig veel! Na enkele uren is barstende hoofdpijn mij deel. Geen idee of dit veroorzaakt werd door de galmende kerk, de inhoud van de lezingen of de straling van de zendmast. Volgende keer toch mijn aluhoedje meebrengen. Dat van die straling is een grapje.

Een 200-tal zitjes worden bezet door een vrij divers publiek: er zij net zo goed groepjes vriendinnen, dertigers en veertigers, als enkele jonge kameraden en oudere koppels. Toch overweegt grijs op een achtergrond van beginnend kaal: de obligate blanke man van post-middelbare leeftijd met verbeten trek die aangeeft hoe groot het eigen gelijk precies is. Ook de Vlaamse complotpaus Peter Vereecke waart hier rond.

Aanslag = false flag operation = psy-op = aanslag

Ole Dammegård begroet zijn publiek in het Engels en met een licht Scandinaafs accent. Meteen heeft hij de lachers op de hand door ook op de mogelijk aanwezigheid van agenten van inlichtingendiensten te wijzen, instrumenten van de machthebbers die spelletjes spelen tegen de mensheid. Ook bij dit zogenaamde hyperkritische publiek werkt het doorzichtige en banale trucje. Het zal een lange lezing worden, waarschuwt de man, maar het publiek is er klaar voor. Mannen en de lengte van hun lezing, ik zal het nooit begrijpen. De titel “Terror Templates for Dummies” is uiteraard niet zonder ironie: de zaal zit vol met doorwinterde complotconsumenten, connaisseurs van de veile wegen der elite. Vanaf het begin wordt duidelijk dat zijn belangrijkste bewijsmateriaal bestaat uit foto’s gemarkeerd met pijlen en cirkels in fel complotrood.

Reeds 30 jaar bestudeert Dammegård wat in het complotjargon false flag operations genoemd wordt: gewelddaden uitgevoerd door andere (groepen) mensen dan dat de verantwoordelijken van die aanslagen willen laten uitschijnen. Een voorbeeld: de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo in 2015 werd niet uitgevoerd door mensen gelieerd aan Al-Qaeda zoals de officiële versie gaat. De complotversie stelt dat de aanval gepleegd werd door agenten van de elite die ons, het publiek, willen laten geloven dat achter de moordaanslag moslimterroristen met deze of gene affiliatie zouden zitten.

Al snel wordt duidelijk dat letterlijk elke aanslag zulk een false flag operation is. Met zijn lezingen en onderzoek wil Dammegård de wakkere, kritische burgers instrumenten geven om zulke false flag operations nóg sneller te ontmaskeren. Tussen haakjes, op die zwarte woensdag, 7 januari 2015, vernam ik het verschrikkelijke nieuws enkele uren na de aanslag via berichten op Facebook die verschillende reeds opgedoken complottheorieën probeerden te ontkrachten. Twintig minuten na de aanvallen in de luchthaven van Zaventem en in Brussel op 22 maart 2016, waren er in gespecialiseerde Facebook-groepen al mensen die met schijnbaar grote zekerheid rondtoeterden dat ook dit false flag operations moesten zijn. Voor heel veel complotdenkers is false flag operation geen conclusie die men bereikt na een onderzoek, maar een grondhouding, een uitgangspunt voor het verdere onderzoek dat ze dan kritisch noemen.

Achter deze aanvallen wereldwijd zit volgens Dammegård een op absolute macht beluste elite van een paar 1000 mensen die psychologische spelletjes speelt, niet alleen met het grote (nieuws)publiek, maar met de ganse wereldbevolking. Deze toplaag voert zogenaamde psy-ops uit, aanslagen en terreuraanvallen onder valse vlag, waarop steevast een uitbarsting van emotionele reacties volgt. En dat geeft diezelfde elite dan weer extra redenen om zo mogelijk nog meer controle uit te oefenen door middel van straatcamera’s, krijgswetten en militairen op straat. In al die tijd heeft Ole gezocht naar terroristen, maar hij heeft er nog nooit één gevonden, zegt hij. Geen enkele aanslag die door de officiële media bestempeld wordt als een terreurdaad, werd door een “klassieke” terrorist uitgevoerd. In het publiek wordt instemmend geknikt: Dammegård bevestigt wat ook de luisteraars reeds lang wisten.

Pizza

Hoe de elite dat doet maakt Dammegård duidelijk aan de hand van onderstaande YouTube-video, een oude reclamestunt die trouwens in verschillende landen werd opgevoerd en gefilmd. Het scenario is gekend: één druk op de rode knop op straat zet een hele resem activiteiten in gang die steeds spannender en gewelddadiger worden. Dat is hoe ze het doen, rondt Dammegård dit stuk af, deze clip volgt dezelfde blauwdruk als echte aanslagen. Ik ben een van de weinigen die in de lach schiet bij zoveel onnozelheid.

Elke aanslag is zoals een pizza, verzekert hij ons: de vorm kan al eens afwijken, de ingrediënten zijn niet steeds hetzelfde, soms liggen er pepers op, soms stukjes ananas, maar uiteindelijk is het wel een pizza, wel een aanslag. Een false flag operation. Deze beeldende metafoor stelt hem op een merkwaardige manier in staat om te zeggen dat ook het gebrek aan bewijs op zich een bewijs is van een false flag operation.

De doelen van de aanslagen zijn steeds iconische plaatsen, genre World Trade Center, wat heel wat emotionele kan genereren. Vervolgens noemt hij enerzijds zowat elke plaats met een bekend monument op waar recentelijk een aanslag werd gepleegd en anderzijds enkele wereldberoemde monumenten, waarvan enkele niet het decor vormden van een (recente) aanslag. Doodleuk gaat hij verder met het opsommen van plaatsten die bezwaarlijk iconisch genoemd kunnen worden, genre supermarkt of busstations. Voor hem is dat doodleuk een bewijs dat “they are running out of targets”.

Anomaly hunting & cherry picking

Dit is zowat de ondertoon van zijn lezing: hij noemt enkele kenmerken op die voor hem het bewijs zijn van een false flag operation. Maar ook het ontbreken van die kenmerken toont aan dat het om een operatie onder valse vlag gaat. Het ontbreken van een bepaald ingrediënt wordt plots een bewijs dat de pizza echt wel bestaat.

Een soortgelijke redenering zet hij op in verband met oefeningen van veiligheids- en reddingsdiensten. Zulke oefeningen kondigen veelal een aanslag aan, behalve wanneer ze het niet aankondigen. Driloefeningen noemt hij een dekmantel, maar “not every drill is a set-up. Some are, some aren’t. It’s a business, a game”. En wie voorziet ons in die bescherming, of beter, wie verkoopt die bescherming? Op deze retorische vraag past enkel het antwoord “Mmmh, juist, ja”.

Hij dramt nog even door over die veiligheidsdiensten: de hulpdiensten voeren eigenlijk de explosieven, de “slachtoffers” en de “daders” aan en ze gebruiken het eigen rijdend materieel om die aanvoer voor het publiek te verbergen. Op heel wat foto’s die hij toont staat centraal een grote truck van de brandweer of een ambulance. Op latere foto’s zijn er dan weer geen grote wagens te zien die ons het zicht zouden belemmeren. En dat is een tweede truc die hij enkele keren zal opvoeren. Hij vertelt over kenmerken A, B, C, toont foto’s met A, B en C. Latere foto’s gemaakt tijdens soortgelijke gebeurtenissen moeten dan weer iets anders aantonen, pakweg kenmerken D, E en F, maar de eerder genoemde typische kenmerken A, B, C zijn in de verste verte niet te bespeuren. En vice versa.

Ook bussen verschijnen volgens hem verdacht veel op foto’s en ze worden bewust “achtergelaten” om het zicht van pottenkijkers te beperken, althans dat vertelt hij bij het tonen van een beeld waarbij de fotograaf er blijkbaar voor gekozen heeft om op de bus te focussen. Dat kan niet, dat is onmogelijk, onlogisch, fulmineert hij. Wat er zo onlogisch is aan bussen in een Europese grootstad, vermeldt hij niet! Dat die bussen achtergelaten worden bij rampen vindt hij blijkbaar ook verdacht. Dat chauffeurs bizar lijkende manoeuvre uithalen direct na een aanslag, of wanneer het verkeer in de knoop zit door een aanval, kan helemaal niet.

Idem dito voor de witte bestelwagens: zij zouden de regisseur en de mensen van de special effects vervoeren naar het hartje van de aanval. Opnieuw een paar foto’s van witte camionettes net na een aanslag. Opnieuw niet verbazingwekkend in een moderne Europese grootstad. Een fotoreeks of wat later: geen witte bestelwagen meer te bespeuren. Van de meeste van die foto’s zal hij later trouwens zeggen dat de kwaliteit opvallend (en dus onlogisch en dus verdacht) goed is, opnieuw een bewijs dat het hier om een complot gaat (en niet om foto’s van, ik zeg maar wat, professionele fotografen of mensen met een goed toestel en een dosis fotografisch geluk bij een reusachtig ongeluk).

Ondertussen merk ik dat ik geprangd zit tussen twee soorten mensen: de ene vindt het nodig om luidkrakende plastic doosjes te open en zijn druifjes op te smikkelen, de andere laat zijn buren in de wijde omtrek ongevraagd weten dat ook hij op de hoogte is van heel wat false flag operations en fake aanslagen. In een zaal waar de akoestiek erbarmelijk is, kan dit soort extra achtergrondlawaai gemist worden. Het valt me steeds meer op hoe onbeschoft en luidruchtig het publiek is tijdens dit soort evenementen. Meer nog dan om te komen luisteren, lijken ze te komen om het eigen complotgebroebel uit de spreekwoordelijke onderbuik op de eerste de beste toehoorder los te laten.

Wordt vervolgd.

Over Hans (dj) en Irma (complotdenkster) en Kim (keyboard warrior)

Over Hans (dj) en Irma (complotdenkster)

Wat Pepijn van Erp van de Nederlandse Stichting Skepsis en kloptdatwel.nl met een knipoog omschreef als #schiffersgate, kreeg op 31 maart 2018 een onverwacht vervolg. Schiffers verwijst hier naar de Nederlandse radio-dj Hans Schiffers van AVROTROS die een podcast in elkaar stak met zijn oudere zus Irma Schiffers.

Beiden zijn vooral in Nederland bekend. Kleine broer omdat hij plaatjes draait op de radio en naar het schijnt doet hij dat goed. Grote zus omdat zij al enige jaren haar naam probeert te vestigen als facilitator van complotdenkers en -theorieën allerhande. Van het soort  samenzweringsverhalen dat de complotverslaafde maar al te graag tot zich neemt en dat dus de kassa doet rinkelen.

Over deze podcast, waarin Pepijn en ik in deel 5 door Hans Schiffers “na een onderzoek” ervan beschuldigd werden om als joden samen te zweren met o.a. De Volkskrant om het project van de rechts-libertaire Ronald Bernard te willen kelderen, schreef ik reeds het artikel Brief aan AVROTROS en Hans Schiffers. Nog even vermelden dat tot nu toe de AVROTROS noch Hans Schiffers enige moeite hebben gedaan om deze ridicule aantijgingen publiekelijk recht te zetten.

Oh ja, voor de volledigheid: Hans Schiffers heeft me geschreven. Ik hoefde slechts bij Pepijn van Erp om zijn telefoonnummer te vragen om vervolgens met hem contact op te nemen, aldus Schiffers in een e-mail aan mij gericht. Hij legt het mij graag uit, zij het onder vier ogen, verzekerde hij me.

Niks te vier ogen, Schiffers.

Op 31 maart postte zus Irma Schiffers het merkwaardige blogartikel Over de podcast ‘De DJ & de anarchist’. Eerst legde ze uit dat de podcastserie “De DJ En De Anarchist” mogelijk werd gemaakt door de AVROTROS en dat het ze het opvatten als een “ontdekkingsreis tussen ons als broer en zus, naar onze verschillende werelden”. Irma Schiffers moet toegeven dat vooral haar fans dat wel leuk vonden. Met andere woorden, één van Neerlands’ populairste dj’s biedt grote zus zijn naambekendheid én een forum aan om onder auspiciën van de AVROTROS haar complotideeën ruimer te verspreiden, dus over de grenzen van het beperkte complotwereldje.

In de vijfde aflevering gaat het om verschillende redenen mis. Als gast is namelijk de rechts-libertaire Ronald Bernard uitgenodigd, de frontman van het bedenkelijke project De Blije B (bank in oprichting), waarover ik onder andere Ronald Bernard over De Blije B en de Lijpe J en Ethische bank in wording volhardt – 1 schreef. Bernard verwierf internationale faam, althans in Complotland, omdat het eerste interview van een reeks van (voorlopig) vijf dat Irma Schiffers met hem opnam, om duistere redenen viraal ging. Waarschijnlijk naar aanleiding van dit internationaal succes, zo lijkt mij, werd de Blije B vooral gepromoot onder de naam B of Joy.

Nu ja, duistere redenen: het was een gemakkelijk cliché-verhaal zoals er in Complotland dertien in een dozijn zijn, met als enige verschil dat Bernard zichzelf voorstelt als een zogezegd bekeerde bankier die kennis heeft verworven van zeer verregaande maar geheime geldtransacties en van even geheimzinnige, wereldoverheersende organisaties. Het interview werd vertaald, onder meer in het Engels, en een spectaculair en viraal bericht over de dood van wat later een naamgenoot bleek te zijn, wierp ook wel zijn vruchten af. Zo geheim en geheimzinnig is Bernards levenswandel dat hij op geen enkel moment in de interviewsessies ook maar één controleerbaar aanknopingspunt geeft waardoor zijn verhaal degelijk gecheckt kan worden.

Ook Irma Schiffers liet zich niet in met kritische vragen, fact checks, onderzoek naar het wel en wee van Bernard, wiens verhaal eigenaardig genoeg door niemand anders dan hemzelf wordt bevestigd. Integendeel, ze liet Bernard zichzelf immuniseren zonder dat ze daar één krtische opmerking over maakte. Van in het begin stelde hij dat hij een overeenkomst had gesloten om geen controleerbare namen, feiten, bedrijven etc. te vermelden. Da’s een redelijk flauw excuus, me dunkt. Voor Irma Schiffers was het allemaal complotterig en dus goed genoeg, .

Na veel drama en tranen verklaarde Bernard in dat fameuze eerste interview waarom hij uiteindelijk tot inkeer is gekomen. Bernard claimde dat hij werd uitgenodigd om deel te nemen aan kinderoffers, wat hij in datzelfde eerste interview ook al toedicht aan de (Bijbelse) joden. Zoals ik al eerder schreef in verschillende artikelen over dit sujet, is het antisemitisme in dat interview blijkbaar geen toevalligheidje. Het lijkt deel uit te maken van de kernovertuigingen van zijn organisatie (hij is namelijk niet de enige die zeer openlijk flirt met rabiate anti-Joodse literatuur), van zijn promotiecampagne en lezingen.

En eigenlijk lijkt dit de eerste reden te zijn waarom de podcastreeks van de Schiffers mis is gegaan. Ik heb geen idee wat een interview met deze man kan bijbrengen aan het “experiment”, aan de “ontdekkingsreis tussen [hen] als broer en zus”. Dit lijkt mij eerder op plat opportunisme, een wakke poging om Irma’s goudhaantje Bernard te laten opdraven in een show van een bekende dj.

Voor broer en zus Schiffers zijn er evenwel andere redenen waarom het mis ging: in de vijfde aflevering “zijn feitelijke onwaarheden geslopen waar ook kritiek op kwam”. Blijkbaar durft Irma Schiffers niet aan om te vermelden dat het hier (1) niet louter over feitelijke onwaarheden ging, (2) na een zogenaamd onderzoek van broerlief, maar (3) vooral over de valse beschuldigingen geuit door Hans Schiffers (zie hoger) die opnieuw richting antisemitisme gingen, tot nu toe schijnbaar het meest succesvolle product van Ronald Bernards Blije B.

“Uiteindelijk heeft Avrotros naar aanleiding van deze laatste aflevering besloten om de hele serie offline te halen. Niet alleen de onwaarheden waren daartoe de aanleiding maar ook de suggestie die gewekt werd dat Avrotros hier inhoudelijk achter staat”, schrijft ze nog.

Verder laat ze broer Hans aan het woord: “Ik vind het heel vervelend dat ik in de laatste aflevering aannames heb gedaan zonder feiten te checken. Dit document heeft hierdoor voor mij zijn glans verloren en dat om die reden de serie offline is gehaald, daar sta ik helemaal achter.” Heel bizar, want in de podcast beweert Hans Schiffers bij hoog en bij laag dat hij het onderzocht heeft. Wat mij, tussen haakjes, een amechtige poging van hem leek om het complotparlando en de complotattitude te emuleren.

Tja, anderzijds hebben we hier opnieuw een Schiffers die er niet in slaagt om duidelijk te communiceren, het lef niet heeft om de beschuldigingen te herhalen en het fatsoen ontbeert om ze recht te zetten. Dan hebben we blijkbaar toch nog iets geleerd over de familietrekjes van broer en zus.

Maar toch bedankt, Hans. Bedankt om complotdenken net dat beetje meer salonfähig te maken in uw podcastreeks ter ere van uw zus. Bedankt, Hans, want die vijf afleveringen zullen vanaf nu dienen als extra studiemateriaal.

En Kim (keyboard warrior)

Anno 2018 is het gewoon een kwestie van tijd geworden. Iemand lanceert een complottheorie, beschuldigt een paar mensen, en even later gaat een dappere toetsenbordridder overstag. Ook nu weer. Nadat het nieuws bekend werd dat de podcastreeks van broer en zus Schiffers offline werd gehaald, ontstonden ook daarover weer verhalen. Waar complotverhalen ook beginnen voor de doorsnee complotverslaafde, eindigen doen ze zelden.

Niet gehinderd door enige kennis van zaken, van e-mails achter de coulissen e.d. vond deze persoon het nodig om een oproep te lanceren:

Wat ook de redenen waren van AVROTROS om de hele podcastserie offline te halen, de omroepstichting heeft ze niet openbaar medegedeeld, voor zover ik weet. Ik ben nooit vragende partij geweest om de reeks te verwijderen, Pepijn evenmin. Trouwens, we vroegen een openbare rechtzetting en de beste plaats daarvoor is deel 6 of deel 7 van die serie. Maar dat belet de keyboard warrior die mevrouw Verhoef lijkt te zijn niet om meteen maar op te roepen tot actie. In de online groepjes waar mevrouw Verhoef vertoeft, is kennis van zaken niet meteen een prioriteit, laat staan een basisvereiste. Er moet aangevallen worden. Punt. Hans Schiffers heeft na “onderzoek” twee mensen beschuldigd en dat lijkt voldoende Waarheid voor deze internetheldin om alvast verbaal de aanval in te zetten.

“Aanvallen”, hallo? Omwille van een akkefietje met een podcast en een tekstje op Facebook? Is dat niet een klein beetje erover, buitenproportioneel én onverantwoord? Het feit dat ik het antisemitische aspect van dit hele verhaal blíjf belichten – want uiteindelijk gaat het in se nog steeds over de anti-Joodse rottigheid die Roland Bernard en zijn bende blijft verspreiden – lijkt mevrouw dan weer niet te deren. De vraag om de valse beschuldigingen aan mijn adres en dat van Pepijn recht te zetten, noemt deze deze waarheidszoeker, deze multitruther, een “bemoeienis”.

En nee, ik acht mevrouw Verhoef niet gevaarlijk. Natuurlijk niet. Haar moreel kompas draait dol, ze is ethisch anders begaafd, maar gevaarlijk is ze niet. Trouwens, ze is oneindig bewustzijn, onze Kim. Dan kan men niet slecht zijn, toch? Stekezot, dat is onze tijdelijke manifestatie wel, deze gesjeesde “kunstenares” met meer Photoshop in de vingers dan talent. Ze ziet er geen graten in op te roepen om “sneaky” en “subtile [sic]” te zijn, achterbaks en subtiel. Zo subtiel dat ze het op een openbare FB-pagina rondbazuint. Nee, verstandig is mevrouw Verhoef nu ook niet bepaald.

Uit de e-mailcorrespondentie waarin ik vroeg naar de redenen van haar online verbale agressie, bleek dat ze inderdaad een beetje traag van begrip was. Ze vond mijn toon grof en ze vond het niet nodig om zich oprecht te verontschuldigen voor haar online agressie en haatpraat hoewel ze niet goed wist hoe het verhaal van de offline gehaalde podcastreeks nu werkelijk in elkaar stak.

En Hans (dj)

Dus, Hans, dank u. Omwille van uw lichtzinnige beschuldiging zal ik de volgende keer dat ik in Nederland of Vlaanderen naar een conferentie van complotdenkers ga (en dat is héél binnenkort in Breda, een verslag volgt), nog rekening moeten houden met dit soort verknipte figuren. Door uw lichtzinnig geflikflooi met complotdenkers, door uw waarschijnlijk onbedoeld geflirt met antisemitisme dat bijna standaard is in deze kringen van complotverslaafden, ga ik me moeten afvragen wanneer de eerste zot zich voor mij gaat materialiseren.

Alleen is het jammer, Hans, dat u niet de mogelijke gevolgen van uw lichtzinnig radiogekakel ingecalculeerd hebt. Dat u niet besefte dat door uw valse beschuldigingen voor een publiek van complotfreaks, misschien wel eens een zotter specimen zou opstaan om op een hatelijke manier op te roepen tot geweld. En dat is nu gebeurd.

Wat is de volgende stap, Hans? Wachten we nu gewoon samen op een exemplaar dat de grens tussen virtuele en reële agressie wél wil overschrijden. Of is en blijft uw naam haas?

Brief aan AVROTROS en Hans Schiffers – update

Vandaag, vrijdag 16/03/2018, hebben Pepijn van Erp en ik via Dayna Gosselaar vernomen dat AVROTROS de podcastreeks van Hans en Irma Schiffers offline heeft gehaald. Waarvoor dank, denk ik.

Nu AVROTROS meer heeft gedaan dan wat ik verwachtte (ik kan eigenlijk niet zeggen dat ik daarop hoopte, integendeel), kan ik me verder concentreren op Hans Schiffers.

Hoewel ik, net als Pepijn, absoluut niet geloof dat hij een hard-core complotdenker is, laat staan een antisemiet of jodenhater, blijf ik enerzijds benieuwd naar de manier waarop hij zijn “onderzoek” heeft uitgevoerd en blijf ik anderzijds wachten op een publieke rectificatie (of verontschuldiging) zijnentwege.

Brief aan AVROTROS en Hans Schiffers

Ik behoor nog tot de generatie Belgen die opgegroeid is met de Nederlandse televisie. Holland 1 en Holland 2, maar dan zonder ‘h’. Brabants, je weet wel.

André van Duin, the Mounties, later Peppie en Kokkie en Bassie en Adriaan. Gelachen dat we hebben. Na al die jaren ben ik plots terug verzeild geraakt in het Nederlandse medialandschap. Wist ik veel dat dat AVRO en TROS zijn samengesmolten. Wist ik veel dat AVROTROS tegenwoordig podcasts produceert en wist ik veel dat ik op een van die podcasts als jood bestempeld word.

Door ene Hans Schiffers, plaatjesmelker. Hans Schiffers is een naam als een klok in Nederland heb ik me laten wijsmaken. Dat zou mijn ego moeten strelen, maar als ik eerlijk moet zijn: Hans Schiffers? Nooit van gehoooord.
(Ja-aa, Toon, die ken ik nog wél.)

Vanaf minuut 35 hieronder, de zogenaamde “eigenaar van de Belgische website”, dat ben ik. Aangezien de geïnterviewde later met mij contact heeft opgenomen, uitgebreid gecorrespondeerd heeft, en plein public, denk ik niet dat er veel reden tot twijfel kan zijn.

Update: op 16 maart is de blog offline gehaald door AVROTROS. Ik heb ondertussen via twitter aan Hans Schiffers een kopietje gevraagd en een publieke rechtzetting.

Hans Schiffers is de dj, Irma Schiffers de anarchist (en een van de madammen van de vele complotwebsitejes die Nederland rijk is). Meer informatie vindt u op kloptdatwel.nl, waar “mede-Jood” en “mede-old-boy” Pepijn van Erp alles van naaldje tot draadje uitlegt.

Hoe dan ook, in de context van overtuigde complotgekken krijgt de benaming jood/Jood, “old boy” van het “old boys’ network” en “samenzweerder” een al iets meer sinistere bijklank. Vandaar toch volgende brief aan Dayna Gosselaar van AVROTROS.

* * *

Geachte mevrouw

Tijdens de podcast “De DJ & De Anarchist (5) – ‘Klokkenluider’ Ronald Bernard” werd naar mij, Frank Verhoft, verwezen, namelijk als de eigenaar van de Belgische website die schrijft over het gebruik van antisemitische literatuur door Ronald Bernard. Ik ben momenteel de enige persoon in België die kritische stukken schrijft over dat aspect, Dhr. Bernard heeft reeds met mij contact opgenomen. Er is weinig twijfel in deze.

Tijdens de uitzending liet Hans Schiffers zich ontvallen dat “die eigenaar van die Belgische website” en de man achter kloptdatwel.nl, Pepijn van Erp Joden (of joden) zouden zijn, zouden behoren tot het “old boys’ network” en zouden samenzweren om het project van Bernard te laten mislukken. En dat allemaal volgens zijn eigen “onderzoek”.

Nu, hij heeft het mis.

Ik heb drie redenen om een rectificatie te eisen van dhr. Schiffers en/of van AVROTROS:

1. Ik ben niet Joods of joods. Op zich is dit een feitelijke fout en op zich heb ik daar uiteraard niet al te veel problemen mee. Noem me Jood, Pers, of Palestijn, ik lig er niet wakker van. Maar wanneer dit echter wordt verkondigd in een programma waarbij minstens een persoon aanwezig is die kniediep in de antisemitische complottheorieën waadt, die elders Joden bestempelt als (historische) kindermoordenaars en hen ziet als de verantwoordelijken voor de malaise in de (bank-)wereld, dan begrijpt u dat mijn vraag dringender wordt.

2. Ik behoor niet tot een netwerk dat “samenzweert” tegen welke organisatie dan ook, ik behoor niet tot het “old boys’ network”, wat, opnieuw, in de context van een programma met minstens twee complotdenkers, mijn vraag dringender maakt.

3. Ik heb vernomen dat dhr. Schiffers, eerder onbekend in België, toch een ervaren radiomaker is en dat lijkt mij een extra reden om te vragen om de volgende stappen te zetten of te laten ondernemen:

a. Dhr. Schiffers trekt zijn claim in dat zowel ik als Pepijn van Erp Joods/joods zijn, met vermelding van de hierboven gegeven reden;
b. Dhr. Schiffers trekt zijn claim in dat Pepijn van Erp en ik hebben samengespannen met de hoofdredacteur van de Volkskrant;
c. Dhr. Schiffers zorgt ervoor dat bij (of in) de podcast duidelijk gemaakt wordt dat dat deze feitelijke onjuistheden niet verder verspreid worden via een vertaling, op welke manier dan ook, in welke taal dan ook.

Ik reken erop dat u mij op de hoogte houdt van de stappen die u gaat ondernemen.
U mag erop rekenen dat ik de nodige stappen zal zetten om dit te laten rectificeren.

Groeten

Frank Verhoft

* * *

Wat ik mij ook nog herinner van mijn jeugdjaren voor de buis is André van Duins schitterende parodie “Doorgaan” en de frase “tot we aan het gaatje zijn”. Ja, veel gelachen, maar ook toch iets geleerd.

Wanneer het geld spreekt – de Blije B, nog maar eens

Gisterenavond werd mij volgend bericht toegestuurd:

Meneer Verhoft, ik werd op de hoogte gebracht van een artikel op uw blog waarin ik vermeld wordt. u schrijft leugenachtige en belasterende commentaren zoals dat ik ‘antisemitische teksten’ zou vertonen, alsmede ‘maandenlang de Joden geblameerd te hebben..’ Dit zijn leugens en zware aantijgingen. Van de honderden mensen, die de lezingen bijgewoond hebben, zijn er velen die willen getuigen dat op geen enkel ogenblik sprake is van dergelijke zaken. Ik vraag u ten stelligste deze aantijgingen te verwijderen. ik heb al juridisch advies ingewonnen en kreeg de bevestiging dit onheus gedrag van u niet zomaar zal aanvaard worden door de rechtbanken zeker als er tientallen getuigenissen klaar staan. Ik weet niet wat u bezielt om u als een pitbull vast te bijten zonder kennis van zaken op de Blije B, waar er zoveel goeds te doen is om tot een menswaardige nieuwe wereld te evolueren. De volharding in het negatieve is een spiegel van uw hart… grt

Getekend: Michael Sabbe.

Dhr. Sabbe is lid van het team van de Blije B, tegenwoordig ook B of Joy, “een coöperatieve fairtrade pro-life bank in oprichting”. Ik heb hier op deze pagina’s al verschillende stukken over de Blije B geschreven en meer bepaald over hun gebruik van antisemitische teksten tijdens lezingen en (promo-)interviews (Ronald Bernard over De Blije B en de Lijpe J, De al iets minder Blije B en Ethische bank in wording volhardt – 1) en over hun voorliefde voor allerhande complottheorieën. Volgens de webpagina van de Blije B is Michael Sabbe econoom van opleiding. Zelf noemt de Vlaamse secondant van Bernard zich “Ambassador at the B of Joy”.

We gaan dit bericht even samen lezen.

1.
MS: “u schrijft leugenachtige en belasterende commentaren zoals dat ik ‘antisemitische teksten’ zou vertonen, …”

KM: Nee, meneer Sabbe, dat heb ik nergens geschreven. Evenmin heb ik zelfs maar geïmpliceerd dat u antisemitische teksten in het openbaar zou vertonen of vertoond zou hebben. Ik heb u nooit zien spreken, dus kan ik mij geen mening vormen over wat u zegt tijdens uw lezingen voor de Blije B, waar u ambassadeur van bent. Ik heb in mijn artikel Ethische bank in wording neemt een bocht – 2 onder meer gereageerd op de berichten die u meende naar mij te moeten sturen via Facebook Messenger in verband met:
a. de tekst De Protocollen van de Wijzen van Sion, een geschrift dat bekend staat als antisemitische vervalsing specifiek bedoeld om de haat tegen Joden en joden aan te wakkeren;
b. de zogenaamde “Carta de los Judios de Constantinopla”, een laat 15de-eeuws nepdocument dat eveneens bedoeld én gebruikt is geworden om de haat tegen Joden en joden te stimuleren;
c. een verwijzing naar 1776, het jaar waarin die “brief van de joden van Constantinopel” aangepast zou zijn (en gezien de datum en de theorie die ook door minstens één ander lid van de Blije B wordt aangehangen, vermoed ik dat u hier verwijst naar de Illuminati).

Ik heb geschreven en geïmpliceerd dat u blijkbaar deze beruchte antisemitische teksten voor waar aanneemt en dat deze teksten gebruikt worden binnen de Blije B, waar u ambassadeur van bent, en op lezingen om de malaise in de financiële wereld te duiden, o.a. bij monde van Ronald Bernard, de oprichter.

Of u antisemiet bent of niet, daar kan ik niet over oordelen. Dat u zich blijkbaar laat beïnvloeden door literatuur die door historici terecht bestempeld wordt als antisemitisch (te weten, De Protocollen en de carta), of toch minstens het gebruik daarvan door de Blije B, waarvan u ambassadeur bent, lijkt te verdedigen, daar kan ik, gezien onze correspondentie, wel over oordelen en dat is hoegenaamd geen detail. Trouwens, u lijkt mij heel goed te weten dat De Protocollen bedoeld waren als een anti-joods geschrift, zoals u in een ander bericht aan mij impliceert: ”

Het grootste probleem lijkt dat u de geschiedenis van De Protocollen absoluut niet kent, en dat u zeer verkeerde uitspraken doet en deze inbedt in een (nieuwe) complottheorie. U schreef:

De tekst heeft Maurice Joly heeft die tekst overgenomen en gebruikt. opzoekingen in de vrijmetselaars documenten verklaren veel meer… Mijn punt is dat u uit onwetendheid projecten ten goede van de mensheid tegen houdt. Door mensen te beschuldigen van anti joodse acties zonder echte kennis van zaken.

Wat u hier schrijft over de tekst van Maurice Joly is onzin. Joly schreef een tekst om te spotten met Napoleon III, namelijk Dialogue aux enfers entre Machiavel et Montesquieu|Dialogue aux enfers entre Machiavel et Montesquieu ou la politique de Machiavel au XIXe siècle (1864), en belandde daardoor in de gevangenis. Hoewel de geschiedenis van De Protocollen lacunes vertoont, is het een zo goed als uitgemaakte zaak dat substantiële stukken van Joly’s tekst werden geplagieerd en terechtkwamen in De Protocollen.

Hoe dan ook, als skepticus die geïnteresseerd is in complottheorieën, ben ik zéér benieuwd naar wat u opgezocht en gevonden zou hebben in “de vrijmetselaars documenten” die u vermeldt.

Maar opnieuw: wat ik u kan aanwrijven is een totaal verkeerd begrip van de ontstaansgeschiedenis van De Protocollen, wat ik vaststel is dat u zich door die antisemitische tekst laat beïnvloeden in uw berichten gericht aan mij. Wat ik niet kan vaststellen, niet kan schrijven of niet geschreven heb, is dat antisemitische teksten in het openbaar vertoont of dat u een antisemiet bent. Ik hoop dat u de nuance deze keer wél begrijpt.

Over één ding zijn we het wel eens: uit onwetendheid worden nogal eens projecten tegengehouden die ten goede van de mensheid zouden kunnen komen.

2.
MS: “alsmede ‘maandenlang de Joden geblameerd te hebben..’ Dit zijn leugens en zware aantijgingen.”

KM: In mijn artikel staat niet dat u, meneer Sabbe, tijdens openbare lezingen “maandenlang de Joden geblameerd (zou) hebben”. Opnieuw, dat kan ik niet schrijven omdat ik u nog niet heb zien spreken. Het verbaast mij dan ook dat u dat leest in mijn artikel.

Wat ik wel kan schrijven is dat binnen de organisatie die u vertegenwoordigt als ambassadeur, de Joden inderdaad maandenlang geblameerd werden, o.a. middels het gebruik van De Protocollen. Daarover heb ik o.a. geschreven in mijn stuk Ronald Bernard over De Blije B en de Lijpe J, waarin ik ook verwijs naar uitspraken van dhr. Bernard in het eerste interview met mevr. Schiffers. Wat ik wel kan schrijven is dat u de Illuminati gebruikt om aan te geven dat De Protocollen door hen geschreven zijn. Nu, los van het feit dat dit, opnieuw, baarlijke nonsens zijn, neemt het vermeende auteurschap van deze Illuminati niet weg dat De Protocollen antisemitisch zíjn en dus dat hun gebruik voor welke beschuldiging dan ook op zijn zachtst gezegd dubieus zijn.

De oudste sporen van deze theorie heb ik aangetroffen in een boek uit 1982 dat bekend staat om zijn verregaande complottheorieën, een recentere verwijzing vond ik bijvoorbeeld op het forum van stormfront.org.

3.
MS: “Van de honderden mensen, die de lezingen bijgewoond hebben, zijn er velen die willen getuigen dat op geen enkel ogenblik sprake is van dergelijke zaken.”

KM: Fijn. Ik zie alleen niet in wat deze getuigenissen zouden kunnen betekenen in de context van een stuk (a) over de correspondentie tussen u en mij en (b) over de tendensen die ik binnen de organisatie waarvan u de “ambassadeur in België” bent, meen waar te nemen (en wat ik trouwens kan onderbouwen en wat u ook onderschrijft in uw berichten gericht aan mij!).

4.
MS: “Ik vraag u ten stelligste deze aantijgingen te verwijderen.”

KM: En ik vraag u ten stelligste dat u even met de vinger op de tekst aantoont welke aantijgingen precies u verwijderd wil zien. Ik heb geen uitspraken gedaan over uw publieke optredens, dus dat valt al weg (evenals de “tientallen getuigenissen” die reeds zouden “klaar staan”). Wat er niet staat, kan ik niet verwijderen.

5.
MS: “Ik weet niet wat u bezielt om u als een pitbull vast te bijten zonder kennis van zaken op de Blije B, waar er zoveel goeds te doen is om tot een menswaardige nieuwe wereld te evolueren.”

KM: Ik heb mij in mijn stukken over de Blije B, waar u ambassadeur van bent, steeds duidelijk beperkt tot het zichtbare en aantoonbare gebruik van antisemitische lectuur om de verrotting van de financiële wereld, zoals klaarblijkelijk waargenomen door leden van de organisatie, te verklaren. Het gebruik van inhoudelijk en historisch zeer beladen teksten klasseer ik niet onder “volharding in het negatieve”. Daar zijn andere, negatievere uitdrukkingen voor. Met andere aspecten heb ik mij niet beziggehouden, dat laat ik aan anderen over.

Of de Blije B i.o., bank in oprichting, indien ooit gerealiseerd, eventueel zou kunnen bijdragen tot “een menswaardige nieuwe wereld” lijkt mij geen reden om niet te wijzen op het gebruik van bekende en notoire antisemitische literatuur, hoe dun het complotsausje dat flauwtjes gekruid is met Illuminati, ook is.

Ethische bank in wording neemt een bocht – 2

Enige tijd geleden kreeg ik volgend bericht via Facebook Messenger. Geen aanspreking, geen aan- of inleiding, gewoon dit bericht:

Oorspronkelijk document uit 1489 als brief van Constantinopel, aangepast in 1776 naar de Protocollen van de wijzen van Sion en vertaald naar het Nederlands in 1933. Spreekt boekdelen. Heeft niets te maken met anti Joodse toestanden… vraagt enkel wat opzoekingswerk.

Afzender: Michael Sabbe.

Dhr. Sabbe is lid van het team van de Blije B, tegenwoordig ook B of Joy, “een coöperatieve fairtrade pro-life bank in oprichting”. Ik heb hier op deze pagina’s al verschillende stukken over de Blije B geschreven en meer bepaald over hun gebruik van antisemitische teksten tijdens lezingen en (promo-)interviews (Ronald Bernard over De Blije B en de Lijpe J, De al iets minder Blije B en Ethische bank in wording volhardt – 1) en over hun voorliefde voor allerhande complottheorieën. Volgens de webpagina van de Blije B is Michael Sabbe econoom van opleiding. Zelf noemt de Vlaamse secondant van Bernard zich “Ambassador at the B of Joy”.

In dit artikel wil ik het bovenstaande bericht snel uit elkaar vijzen, maar (nog) niet duiden of uitspitten. Nee, de boekdelen ga ik later laten spreken. Ik ben er mij van bewust dat de kans bestaat dat ik te veel lees in zijn berichten; heel duidelijk was dhr. Sabbe hoegenaamd niet. Duidelijkheid en coherentie spelen trouwens iemand die goochelt met complottheorieën, zelden in het voordeel. Onduidelijkheid is een preventieve immunisatiestrategie, onduidelijkheid is als de klodder snot waarin de paling zich veilig waant, ook al bevindt hij zich gevangen in een emmer.

Dhr. Sabbe lijkt te beweren dat de beruchte Protocollen van de Wijzen van Sion (ca. 1905) werden ge- of herschreven in 1776 (en hier verwijst hij meer dan waarschijnlijk naar de Illuminati). Dit eveneens beruchte genootschap, dat opduikt in tal van historische en recente complottheorieën, zou De Protocollen (her)scheven hebben op basis van laat-15de-eeuwse documenten zoals bijvoorbeeld “de brief van Constantinopel“.

Daarop spoort de man mij in onvervalste (Vlaamse) complotdenkersstijl aan om “wat opzoekingswerk” te doen.

Enerzijds is zulk een verzoek vaak de zoveelste fase in een oneindige en schijnbaar onwinbare variant van het spelletje whack-a-mole. Dat De Protocollen een vervalsing is, staat al bijna 100 jaar buiten kijf, dat de Illuminati echt bestaan hebben en opgedoekt werden in 1785 is eveneens minzaam bekend en over de zogenaamde brief (of brieven) van Constantinopel bestaat een vrij uitgebreide wetenschappelijke literatuur die overtuigend kan aantonen dat het vervalsingen zijn bedoeld om de vurige haat ten opzichte van joden aan te wakkeren. Het lijkt het mij hic et nunc niet opportuun om deze drie onderdelen uit te spitten. Het is ook niet zó moeilijk om dat terug te vinden in de respectievelijke vakliteratuur (1).

Toch duikt deze theorie, die reeds verkondigd werd in 1982, namelijk in de bestseller Het Heilige Bloed en de Heilige Graal van Michael Baigent, Richard Leigh en Henry Lincoln, met de regelmaat van de klok op. Het mag geen verrassing zijn dat deze ideeën verspreid werden door David Icke en soortgelijke figuren (2), vaak heren die beweren niet antisemitisch te zijn, maar dezelfde overtuigingskracht hebben als een kind met een nutella-baard dat zegt geen chocopasta te lusten. En nu dus ook door de koekenbakkers van de Blije B.

Anderzijds, het ingaan op de uitnodiging of uitdaging om het te onderzoeken en het voorleggen van bevindingen die de complottheorie tegenspreken, lijken veel op het gewillig aandragen van brandstof die de complotgedachte mede draaiende houdt. Het doet mij enigszins terugdenken aan een gesprekje dat ik als student ooit gevoerd heb met een kleuter die naar de zoo was geweest, daar haaien had gezien die wel zeer agressief gedrag vertoonden. Bij elke knik van mijn hoofd, bij elke “echt waar?” (of bij elk ander teken van aandacht), deed hij er een schepje bovenop. Het verhaal van de vrolijke bengel eindigde dan ook in een beschrijving van een spectaculair en episch gevecht tussen beren en haaien in het “zwembad van de dolfijnen”. Dit schattige fake news kon ik toen niet gebruiken voor mijn paper, maar het is wel de enige van alle babbels met die kleuters die mij na ruim 25 jaar is bijgebleven, wat uiteraard ook wel iets zegt over de werking van mijn geheugen en mijn hang naar verhalen.

Terug naar de grote kinderen. Hoe stevig een argument ook in feiten vervat zit, als het de complotgedachte niet bevredigend ondersteunt, zal het voor een onderlegde complotdenker geen moeite kosten om dat argument tot brandhout te herleiden en te verteren (3). Soms door boudweg de argumenten te negeren, hier in dit geval door het aanbrengen van een nieuwe verhaallijn, een nieuwe couche. Hoe dan ook, de gegeven aandacht, eerder dan de gegeven argumenten, zet aan tot meer geconspireer.

In de nieuwe versie van Sabbe en Bernard werden de Illuminati niet opgeheven, maar zijn ze ondergronds gegaan. Ze hebben zich over de wereld verspreid en zetten hun eeuwenoude satanische werk verder vanuit de verborgenheid waarvan u en ik niets afweten (omdat het geheim is en wij niet genoeg ontwaakt zijn) maar de complotdenkers wel (ondanks het feit dat het geheim is, maar zij zijn dan wel ontwaakt en gegroeid, woke as fuck, zoals dat tegenwoordig in het vakjargon heet). En daarvoor hoeft men geen feiten of onderbouwde argumenten aan te dragen, eenvoudigweg omdat het hen daarover niet gaat. Trouwens, de stelling dat de Illuminati al eeuwenlang (onder andere namen) hun geheime werk verrichten, om eind 18de eeuw even hun kop te laten zien en dan weer in de coulissen van het wereldgebeuren te verdwijnen, wordt nu ook niet bepaald onderbouwd in de nieuwe versie. Maar opnieuw, dat wordt niet als belangrijk ervaren. En dat heeft dhr. Sabbe m.i. nu net gedemonstreerd met het openingsbericht.

Na maandenlang de Joden geblameerd te hebben voor de crisis en het algemene verderf, voor de overweldigende verrotting in de wereld van de banken en het geld, zijn het plots de mysterieuze, ongrijpbare Illuminati die de Joden al eeuwenlang misbruikt hebben. Het zijn dus niet de eeuwige geldzieke en machtsgeile Joden die ons, arme schaapkens, bedreigen. Het zijn de Illuminati die de brave Joodjes als zondebokken aanreiken, het zijn de Illuminati die er eeuwenlang in slagen om de Joden met afschuwwekkend enthousiasme te laten afslachten door de onwetende massa’s waarboven dhr. Sabbe en het opperhoofd van de Blije B zich mijlenver verheven wanen. Maar zulke flinterdunne argumenten kunnen de nutella-baarden van de jokkende Blije B’ers uiteraard niet overtuigend genoeg verbergen. Een deel van de promotie voor die bank blijft trouwens bestaan uit geflirt met antisemitische literatuur en halfslachtige, weinig overtuigende verontschuldigingen daarvoor.

Dit is wat de Blije B zo boeiend maakt als studie-object, die constante tegenstellingen en spanningen die ze zelf oproepen in hun eigen “theorieën”. Je ziet als het ware voor de eigen ogen een complottheorie groeien, veranderen en opgeslokt worden door een eigen, nieuwe complottheorie, die de complotgedachte minstens zo goed in stand houdt en de oudere schijnbaar ontdoet van hinderlijke beschuldigingen van ranzig antisemitisme. Verder hebben ze niet alle sporen van hun vorige versie (de Joden zijn de slechteriken) weten uit te wissen.

Over hun motieven wil ik zelf niet speculeren. Zelf beweren ze nog steeds een bank te willen oprichten, een moreel hoogstaand financieel instituut, een ethisch baken. En daarvoor vragen ze geld, veel geld. En al bij al ben ik maar een simpele germanist, ik ben beter op de hoogte van Nederlandse spreekwoorden genre “als de vos de passie preekt, boer let op je kippen”, dan van financiële constructies.

* * *

Opnieuw moet en wil ik de Nederlandse skepticus Pepijn van Erp (o.a. Stichting Skepsis en kloptdatwel.nl) bedanken voor zijn hulp, informatie en verwijzingen naar bronnen en artikelen. Ik had Pepijn gevraagd of hij iets afwist van een “document uit 1489” en als antwoord stuurde hij een reeks links en referenties door die me de rest van de week hebben bezig gehouden. Bedankt, Pepijn!

(1) Hic et nunc betekent hier en nu. Waarschijnlijk zal ik elders en later de drie onderdelen van deze complottheorie zoals deze nu gepropageerd wordt door leden van de Blije B in detail bespreken. De kans is niet klein dat men deze complotverhalen later opnieuw zal aanpassen als dat de complotgedachte beter ondersteunt.

(2) Zie “Anatomie van een vervalsing” door Peter Zegers (Skepter, september 2001).

(3) Ik gebruik hier doelbewust het begrip complotgedachte, eerder dan het woord complottheorie. Een complottheorie lijkt mij ook een onderdeel te zijn dat opofferbaar is aan de hogere complotgedachte. Dat lijkt mij trouwens ook een reden dat verschillende complotdenkers, ondanks de woeste in-fights in die kringen, vaak elkaar (deels) tegensprekende complottheorieën toch kunnen omarmen.

Ethische bank in wording volhardt – 1

Stel, ik vertegenwoordig een bank in oprichting en ik wil een boodschap verkondigen waarin ik mijn toekomstig financieel instituut wil afschilderen als een solide instelling én als een moreel baken in de corrupte, verrotte en gevaarlijke wereld van de haute finance.

Stel, ik vind het niet voldoende om aan te geven waar het banksysteem volgens mij in de fout is gegaan om zo de oprichting van mijn bank te legitimeren, ik wil ook nog eens één bepaalde groep mensen met de ultieme, hoogste schuld opzadelen waarom de financiële wereld zo ontspoord is. Ik vraag me niet af of dat nuttig is, of dat mijn geloofwaardigheid vergroot en evenmin of dat mijn morele normen naar het beoogde niveau kan tillen. Nee. Ik kies daarentegen – even nadenken, het gaat over banken, veel geld en zéér foute toestanden – ik kies dus voor, oh ja, wie anders dan de joden.

Blijft u nog even volgen, we graven onze put twee scheppen dieper.

Stel, ik verdedig mijn toch wel zware en dubieuze aantijgingen aan de hand van een beruchte anti-Joodse tekst uit het begin van vorige eeuw. Ik negeer het feit dat een kleine 100 jaar geleden voor de eerste keer afdoende werd aangetoond dat het geschrift in kwestie, De Protocollen van de Wijzen van Sion, een vervalst verslag was van een fictieve vergadering waarbij Joodse Wijzen of Ouderen niet minder dan de wereldoverheersing zouden hebben bedisseld. Ik wil ook geen belang hechten aan het feit dat deze tekst het antisemitische klimaat in nazi-Duitsland mee heeft helpen vormgeven en dat nog steeds doet in bepaalde kringen in het Midden-Oosten.

Stel, tot slot, dat ik opmerkingen en vragen rond het gebruik van De Protocollen in de promotiecampagne wil counteren en verantwoorden aan de hand van nog oudere anti-Joodse geschriften, o.a. de zogenaamde “Carta de los Judios de Constantinopla”, waarvan ik beweer dat niemand minder dan de sinsterere Illuminati ze gebruikt hebben om De Protocollen van de Wijzen van Sion op te stellen, maar waarvan eveneens onomstotelijk aangetoond is dat het vervalsingen zijn.

Komt nu mijn vraag: hoe ethisch, op een schaal van 1 tot 6.000.000, denkt u, beste klant, dat mijn bank uw geld gaat beleggen en beheren?

* * *

In een volgend deel bespreek ik een reeks berichten die ik heb mogen ontvangen van een lid van het team van De Blije B (tegenwoordig B of Joy), waarin deze het gebruik van De Protocollen tracht te verantwoorden door te verwijzen naar oudere, vervalste documenten, naar de Illuminati en de vrijmetselaars, kortom, naar een narratief dat al decennialang enorm goed scoort bij mensen die joden en Joden niet bepaald een warm hart toedragen, bij mensen die er een extreemrechts gedachtegoed op na houden dat gelardeerd is met dito complottheorieën.

9/11, zwart op wit

Het overkomt mij zelden, reacties van mensen die zichzelf “ervaren rechercheur” noemen of lezers die vragen naar mijn inzicht. Eerder deze maand werd mij echter de volgende vraag gesteld door een ervaren rechercheur zowaar: “Graag uw inzicht over de feiten en mogelijke discrepanties van de officiële versie aub (9/11)”. Double whammy!

Helaas verscheen deze eis in de commentaarsectie van de rubriek Over mij. Zoals de titel aangeeft, gaat die rubriek over mij. Ik verwacht in die sectie lofbetuigingen omtrent mijn blog, mijn fysieke verschijning, lucratieve deals of vette boekencontracten, maar geen vraag naar inzicht omtrent 9/11. Even eigenaardig als helaas verscheen deze vraag net onder de regels “Ik ben, behalve germanist, ex-boekenverkoper en lesgever, ook een boekengek en veellezer.” In geen enkele van deze hoedanigheden heb ik kennis opgedaan van (invliegende) tuigen of van (brandende/instortende) architectuur. Verder heb ik op deze pagina’s niet zo bijster veel geschreven over 9/11, op een aankondiging voor een debat en een bespreking van een congres na.

Hoe dan ook, ik heb de correspondentie overgebracht naar deze blogpost. Kwestie van de commentaarsecties proper te houden (dat is mijn beperkte vorm van OCD) en kwestie van een ervaren rechercheur kond te laten doen van zijn expertise inzake 9/11.

* * *

Stefan Schamp schreef op 17 februari 2018:

Graag uw inzicht over de feiten en mogelijke discrepanties van de officiële versie aub (9/11). Bespiegelingen over de “complotdenkers” zelf zijn niet interessant. Ik stel keer op keer vast dat men op “de man speelt” om het dan niet meer over de feiten en “bewijzen” te moeten hebben. Zo komt men nergens. Is dan het dan gewoon allemaal onzin? Ik zie het je graag zwart op wit neerpennen.

 

Mijn reactie op 17 februari 2018:

Beste Stefan,

Bedankt voor uw bericht. Vier opmerkingen echter:

1. Ik begrijp het eerste deel van uw vraag niet, vooral omdat daar het woord ‘discrepanties’ op een heel eigenaardige gebruikt wordt (en ik kan er niets van maken).
2. Er zijn ondertussen tal van websites die zich bezighouden met complottheorieën en (of versus) de officiële versie omtrent 9/11. Ik heb daar weinig aan toe te voegen.
3. Ik ben zelf meer geïnteresseerd in bespiegelingen over de “complotdenkers” en in het fenomeen complotdenken dan in het zeer grote aantal specifieke complottheorieën met elk hun eigen dada’s, schier eindeloze nuances en dan in eindeloze welles-nietes-spelletjes tussen believers en debunkers. Ik vind dat trouwens een beetje saai. Zie verder ook punt 2.
4. Hoewel ik uw interesse heus apprecieer, doe ik geen verzoeknummers. Ik heb m’n eigen onderwerpen en daar blijf ik bij.

 

Stefan Schamp schreef op 2 maart 2018:

Beste Frank,

Dat is nu net het probleem. Ik merk dat veel skeptici niet eens de moeite doen om te kijken naar de feiten. Welles-nietes-spelletjes interesseren mij in het geheel niet. Maar als ik mij als rationeel mens een mening probeer te vormen, kan ik er toch niet aan onderuit, dat 9/11 toch een aantal serieuze vragen opwerpt. Als ervaren rechercheur kan ik je met de hand op het hart zeggen: dit klopt echt niet. Het verbaast mij dan ook iedere keer, dat men er in sommige gevallen in slaagt om toch het licht van de zon te ontkennen. Men kan dan naast een studie over de “complotdenkers” evengoed eens het fenomeen bekijken van personen die skeptisch zijn … gewoon omdat ze skeptisch willen zijn. Maar het is uiteraard uw volste recht om bij je eigen onderwerpen te blijven. Net zoals het mijn volste recht is om die in vraag te stellen. PS: ik zal het woord discrepanties hier niet meer gebruiken, alhoewel het mij duidelijk leek.

 

Frank schreef op 3 maart 2018:

Nou, beste Stefan, u hebt uw oordeel wel héél snel klaar wat betreft “moeite doen”.

Wat mijn interesse in complottheorieën betreft: die is niet zozeer ruimer dan 9/11, maar anders. Ik ben al enige tijd geïnteresseerd in oudere complotten en samenzweringstheorieën, historische broederschappen, organisaties e.d. die nog steeds figureren in moderne complotverhalen en in de uitgebreide literatuur omtrent complotdenken. Dus, nee, echt diepgaand speurwerk naar 9/11 gaat u in mijn blog niet vinden. Ik vind het evenwel eigenaardig dat mijn interesse in het ene, en mijn gebrek aan interesse in het andere aanleiding kan zijn tot uw diatribe aan het adres van skeptici. Er zijn nochtans genoeg skeptici die zich wél bezighouden met 9/11, het uitpluizen van officiële rapporten en alternatieve versies.

Wat 9/11 betreft, verlaat ik mij op bronnen zoals nist.gov en het 9/11 Commission Report, twee lijvige documenten samengesteld door teams van naar ik denk experts in hun vakgebied. Net omdat die bronnen zo uitgebreid zijn, lees ik die in kleine stukjes en sporadisch. Verder zijn er nog tal van bronnen waarin allerhande deskundigen kritiek geven op deze of gene complottheorie omtrent 9/11. Wat complottheorieën en -denkers op zich betreffen, laat ik me leiden door psychologen, sociologen en anderen die onderzoek op dat gebied verricht hebben. U lijkt dat te klasseren als “niet eens de moeite doen om te kijken naar de feiten”. Ik vind dat andermaal een vorm van terughoudendheid: ik kan geen expertise claimen in vakgebieden die ik niet bestudeerd heb en dus vertrouw ik in zekere mate op experts die naar de feiten gekeken hebben en die interdisciplinair kunnen samenwerken.

Ik weet niet hoe ik uw beschrijving van uw eigen kwaliteiten, namelijk “ervaren rechercheur” moet inschatten. Ik neem aan dat u politierechercheur bent. Indien deze veronderstelling correct is, dan ben ik enorm benieuwd naar hoe u uw vakkennis aanwendt op het gebied van 9/11. Maar vooraleer u mij gaat verblijden met uw resultaten van uw ongetwijfeld diepgaande en baanbrekende onderzoeken aangaande 9/11 vanuit uw expertise, heb ik twee reeksen vragen.

1. Ik heb een groot gebrek aan deskundigheid in het hele 9/11-verhaal, maar ik kijk ernaar uit om bijgeschoold te worden door een ervaren rechercheur. Ik hoop dat u begrijpt dat ik evenwel iets meer nodig heb om daarvan overtuigd te geraken dan een ongetwijfeld goedbedoeld hand op het hart.
Kan u mij inlichten omtrent uw methodologie, hoe u wat, waar en wanneer onderzocht hebt aangaande 9/11. Wanneer was u daar, welk instituut heeft u die opdracht gegeven? Of hebt u eigen middelen aangewend? Waar hebt u uw bevindingen omtrent 9/11 neergeschreven, waar en wanneer werden uw rapporten gepubliceerd, wie waren uw medewerkers?

2. U weet, net zoals ik, dat er heel wat tegenstrijdige complottheorieën de ronde doen. Kan u, gewoon voor de aardigheid, een theorie nemen die u niet aanhangt, en mij uitleggen wat daar precies de problemen mee zijn. Ik vermoed namelijk heel sterk dat we iets gemeenschappelijks hebben: namelijk het feit dat we niet alle complottheorieën geloven.

 

Stefan schreef op 3/3/2018:

Beste Frank,

We hebben beiden, zoals je zegt, waarschijnlijk wel gemeen dat we niet zomaar in alle complot-theorieën geloven.

Mijn reactie is een beetje ingegeven door het feit dat mensen zoals Coen Vermeeren (voormalig ruimtevaart-ingenieur bij TU Delft), en auteur van “Ufo’s bestaan” én “9/11 is gewoon een complot”, geridiculiseerd worden door eigen collega’s en skeptici, geïnformeerd of niet.

Sommige complotten lijken gewoon te gek om waar te zijn, en soms is dit zo. Dat was ook mijn initieel idee toen het over 9/11 ging. Mijn ongeloof was zo groot dat ik daar jaren niets mee gedaan heb. Behalve mezelf afvragen waarom mensen hun reputatie te grabbel gooien om zo’n wilde verhalen rond te strooien. Hoon was hun deel. Coen Vermeeren heeft dan ook nog eens het grote nadeel dat hij ook nog eens zegt dat UFO’s bestaan. Die twee topic’s samenbrengen in één interview, zoals reguliere media plachten te doen is … te veel. De man is nu een “running gag” geworden. Iets wat ik ten zeerste betreur.

Uiteindelijk ben ik mij wat beginnen verdiepen in de materie. Inderdaad. Op het internet circuleert enorm veel onzin. Maar het is absoluut nodig om daar je “onderzoek” te starten. Nu reeds een paar jaar geleden.

De officiële versie 9/11 neem je natuurlijk mee.

Maar daarnaast heb je ook nog “Architecten en ingenieurs” die een eigen versie hebben. Wat bezielt honderden mensen met een reputatie om iets op tafel te gooien dat zo sterk afwijkt van de officiële versie? Wat bezielt voormalige FBI/CIA-agenten om het land rond te reizen en te zeggen dat “men wist dat de aanslag op 9/11” ging plaats vinden en waar? Waarom zijn de twin-towers luttele maanden voor de aanslag zwaar verzekerd tegen “vernietiging” door de nieuwe eigenaar? Waarom werd de onderscheppings-ratio van 100% voor gekaapte vliegtuigen voor de aanslagen herleid naar 0% op de dag van de aanslag? Wat te zeggen vd talloze getuigen die een ontploffing gehoord hebben in de kelder van het gebouw voor de vliegtuigen het gebouw raakten? Waarom werden explosieven gevonden op de crash-site? Waarom waren er duidelijk verdachte beursbewegingen op de beurs voor de aanslagen? Waarom werd de crash-site in ijltempo ontruimd? (is eigenlijk een misdrijf), Waarom spendeerde men meer dollars aan een onderzoek op de jurk van Monica Lewinski dan aan het officiële onderzoek voor 9/11? Waarom wilde Bush initieel geen onderzoekscommissie? Waarom zijn er geen brokstukken terug te vinden van het passagiers-vliegtuig dat in het Pentagon zou gevlogen zijn? Waarom zeggen piloten dat het voor een piloot ern onmogelijke opgave is om in dit bepaald traject in het Pentagon te vliegen? Waarom was net dit deel van het Pentagon verstevigd tegen invliegende projectielen? Waarom was dit deel van de vleugel net ontruimd? Waarom is er nog een derde toren ingestort die niet geraakt werd? enz enz

Je ziet. Honderden vragen kan je stellen die geen of afdoende antwoorden krijgen in de officiële versie.

Het is zo duidelijk. Maar niemand wil dit weten. Ik eerst ook niet.

Mijn methode? Gezond boerenverstand.

Mijn medewerkers? Geen.

Mijn publicaties? Geen

I have a day and night-job, thank you ;-).

Maar ik verlaat me op de bevindingen van wetenschappers, piloten, architecten, FBI/CIA-agenten, … feiten en in tweede orde op getuigen/bevindingen van “gewone mensen”, zoals ik er ééntje ben. Ik leg dit naast de officiële versie en kom tot bepaalde vragen. Als er zoveel discrepanties zijn (ik durf het woord haast niet meer gebruiken), dan kan je veilig stellen … dat er iets niet juist is. En dat is een understatement.