Het is een… vals berichtje! Bij de geboorte van fake news

In het zog van activistische bewegingen zoals viruswaanzinNL en viruswaanzinBE worden er tal van valse, misleidende boodschappen de wereld in getweet. Ook beide collectieven zelf schuwen fake news niet. Waarheid is het eerste slachtoffer en niemand van de betrokken maalt erom: het is tenslotte de lijm die de talrijke en diverse volgers bij elkaar houdt. Uiteraard is desinformatie iets van alle tijden, zoals bijvoorbeeld Han van der Horst aantoonde in zijn boek Nepnieuws. Op zich dus niet opzienbarend. Het is anderzijds best interessant om zo’n vals berichtje met de eigen ogen op het scherm te zien ontstaan en te zien verspreiden.

Een vluggertje dan maar, een onbeduidend casusje over hoe een overbekende grossier in nepnieuws omspringt met zijn bronnen. Heel veel andere dingen vallen er hier in Antwerpen toch niet te doen. En nee, beschouw dit niet als een “fact check”, en zeker niet als een ontmaskering van Ninefornews. Ik wil hier geen deur intrappen die sowieso al jaren lang wagenwijd openstaat. In het geval van Ninefornews betwijfel ik zelfs of er ooit een deur, deurgat of muur is geweest waar eertijds een deur zou ingezeten kunnen hebben. Lucht.

The Brussels Times

Mijn verhaal begint onschuldig, bij het Engelstalige online tijdschrift The Brussels Times van 29 juli 2020. Perfect legitiem blad. Een magazine voor expats in de hoofdstad van Europa dat bericht over de Belgische actualiteit. Journalist van dienst interviewt meester Michael Verstraeten, deze dagen vooral bekend als de advocaat van viruswaanzinBE. Zij willen dat de Belgische regering alle beperkende coronamaatregelen intrekt en ze willen dat afdwingen via de rechtbank.

In het artikel vertelt de advocaat over de beroepsprocedure, die ook aangekondigd wordt op de website van viruswaanzinBE:

Through their civil suit, Viruswaanzin will argue that faulty prediction models were used by governments to make health policy decisions “in a panic” and will seek to obtain a penalty €10,000 per plaintiff for each day the measures remain in place. (mijn nadruk)

Midden oktober zouden de eerste zittingen in verband met de beroepsprocedure plaatsvinden.

So far, so good.

In het tweede deel van dat artikel wordt gewag gemaakt van een andere, van een tweede procedure die men blijkbaar wil voorbereiden of aan het voorbereiden is:

A second, criminal complaint is also in the works and will target not only the Belgian state, but also Belgian virologists, and Microsoft CEO Bill Gates and British epidemiologist, Neil Ferguson.
(tweemaal mijn nadruk)

Geen concrete datum. De strafrechtelijke klacht is “in the works”. That’s it. Men werkt eraan.

Opnieuw, qua berichtgeving geen vuiltje aan de lucht. Over wat de meester zegt, laat ik me niet uit.

Eigenaardig genoeg is de titel van het artikel ‘Pestered’ Belgians sue Bill Gates and Belgium over coronavirus restrictions. En dan wordt het verschil tussen kop (“Belgians sue Bill Gates”) en inhoud (“in the works”) wel heel groot. Ja, zoals in het Nederlands kan een simple present een toekomst uitdrukken, maar dan moet er wel een klare tijdsaanduiding zijn, woordelijk of contextueel. Nee, dat is hier helemaal niet het geval. Er staat ook niet “Belgians to sue”, wat nog eventueel verdedigbaar zou zijn.

Bij de titel gaat het mis. Die dekt de lading niet en wekt de indruk dat viruswaanzinBE Bill Gates nu voor de rechter sleurt. Het gebeurt wel meer op redacties groot en klein; tegenwoordig lijkt dat de norm. Een spectaculaire kop maakt een artikel aanklikbaar op de sociale media.

Ninefornews

De tweede trap dan: enter sandman, of beter, het mannetje graag zand in de ogen strooit. Het artikel dat ik hier onder de loep wil leggen, verscheen op de website Ninefornews. Het vermeldt expliciet The Brussels Times als bron.

Ninefornews betrappen op een correct bericht, ik denk niet dat iemand daar al ooit in geslaagd is. Ongeveer elke organisatie of onderzoeker die bezig is met producenten van nepnieuws, zal eerder vroeg dan laat deze handelaars in leugens vermelden.

Ik houd het bij HoaxWiki’s evaluatie van Ninefornews: “een complottheorieënwebsite”, “pseudowetenschap, kwakzalverij en andere complottheorieën”, “onzin over chemtrails, de Illuminati en de Reptilian aliens”, “nieuws gebaseerd op realiteit is er niet bij”.

De titel van het stuk dan maar: “Het is begonnen: Honderden Belgen slepen Bill Gates voor de rechter”. Euh, nee dus. “Het” is niet begonnen. De beroepsprocedure is of wordt ingezet, “het”, namelijk de strafrechtelijke klacht tegen onder meer Bill Gates, niet. Maar de titel is het frame voor de rest van het artikel. Het begint me trouwens op te vallen dat de titels op fake newswebsites (het deel dat ongeveer elke passant leest) door de band veel beter overeenkomen met de rest van het artikel dan in de reguliere pers. Het frame wordt hernomen in de eerste zin van het stuk: “Honderden boze Belgen slepen Bill Gates, België en een Britse epidemioloog voor de rechter.” Klaar en duidelijk: neen.

Inhoudelijk sluit de rest van het artikel van Ninefornews vrij goed aan bij dat van The Brussels Times. Op één detail na: nergens geeft de leugensite aan dat het viruswaanzinBE gaat om twee procedures gaat, de daadwerkelijk geplande beroepsprocedure en de strafrechtelijke procedure tegen de Belgische, Ferguson en de Belgische staat dat “in the works” is.

Twee mogelijkheden: Ninefornews scoort hier three for English, of de website verzwijgt bewust de beroepsprocedure, na de catastrofe voor de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel. Daarbij liet de rechter van dienst zich ontvallen dat “de intellectuele armoede van hun argumentatie verbijsterend is”, aldus HLN). En de leugenwebsite vermengt de twee procedures tot één om zo de indruk te creëren dat Gates op dinsdag 28 juli 2020 voor de rechter wordt gedaagd.

De wet van Scopie

De derde trap dan. HoaxWiki haalt in het artikel over Ninefornews de wet van Scopie aan. Kort: “eenieder die in een discussie een notoire complottheorieënwebsite als betrouwbare bron aangeeft, heeft onmiddellijk de discussie verloren heeft”. Een variant op de wet van Godwin dus. In de originele formulering van deze wet, die we trouwens best met een korrel zout nemen, wordt whale.to aangehaald. HoaxWiki geeft aan dat de wet “perfect van toepassing op de pseudowetenschappelijke onzin van 9 For News”.

En wat doet viruswaanzinNL? Juist ja.

Maar we kunnen helaas nog een stap verder gaan: ook de moderator van een van de twee Facebook-pagina’s die rechtstreeks verbonden zijn aan viruswaanzinBE, post de link naar Ninefornews. In de boodschap vermeldt hij evenwel The Brussels Times, ondanks het feit dat dat twee zeer verschillende magazines zijn!

De vraag naar de reden waarom Ninefornews de zaak belazert, is eenvoudig te beantwoorden: omdat het Ninefornews is.

De vraag naar de reden waarom de advocaat van viruswaanzinBE nu al uitpakt met een mogelijke, toekomstige strafrechtelijke klacht tegen onder meer Bill Gates (een van de gebeten honden van het collectief, een andere is dokter Marc Van Ranst) is niet zo eenvoudig te beantwoorden. Waarschijnlijk heeft het te maken met de golf aan complotverhalen waarop het gemakkelijk meesurfen is en die viruswaanzinBE, ondertussen een vzw in wording, kan gebruiken om mensen die sowieso al gevoelig zijn aan samenzweringstheorieën, binnen te halen. Anderzijds houdt het de boosheid van leden warm. Groepjes als waanzinBE draaien op emoties.

Moderator en poster Hans Rietveld heeft nog niet geantwoord op mijn vraag naar verduidelijking. Mocht hij antwoorden, en die kans is klein, dan brei ik er een vervolg aan. Mocht Rietveld antwoorden en een fout van mij corrigeren of mij erop wijzen dat ik een denkfout maak (en die kans is dan weer relatief groot), dan leest u het hier ook.

Kampf der Wahnsinnigen: viruswaanzinBE vs het maffiose verplegend personeel

Dit is een eerste blogartikel over viruswaanzinBE, “een informatief en stuwend forum om gezame[n]lijk, via juridische middelen, de ware toedracht van globale viruswaanzin bloot te leggen.” In de media wordt steevast dokter en mediafiguur Jozef (Jeff) Hoeyberghs opgevoerd als de woordvoerder. Jep, die groep, dus.

In deze reeks over viruswaanzinBE ga ik zo min mogelijk linken naar hun website of Facebook-pagina’s. Correcties en constructieve opmerkingen zijn zoals steeds meer dan welkom! Scheldtirades print ik uit en hang ik aan de muur van mijn schrijfkamer.

* * *

Op 24 juli kwamen sympathisanten van het Belgische viruswaanzinBE samen in Aalter. Een gebeurtenis die belangrijk genoeg was om een dag later de regionale katern van Het Laatste Nieuws te halen. Met z’n 190 waren ze daar, aldus de journalist, voor de stichtingsvergadering van viruswaanzinBE, de vzw die ook op de website wordt aangekondigd.

De Standaard volgde op 25 juli (Bijna 200 mondmaskerhaters komen samen in ‘achtertuin’ van minister De Crem): “De oprichters zijn een diverse groep: ondernemers die vrezen dat een lockdown de economie schaadt, maar ook één man die niet lijkt te geloven in het bestaan van virussen.” Hoe divers die groep is, zal ik in een later artikel belichten.

Waar HLN en DS begrijpelijk en terecht geen aandacht aan besteden, is de open brief die op de website verscheen, “een open brief aan de zwijgers” geschreven door ene Luc Conrardy en ene Michel Mulder (zie viruswaanzinBE, 24 juli 2020; alle citaten komen uit deze tekst, link of pdf van de versie waaruit ik citeer op aanvraag). Nog voor de eerste letter van die brief wordt de toon bepaald door het onderschrift bij de begeleidende foto.

‘Omerta’ is een begrip dat we allemaal kennen van de talrijke films over de Italiaanse maffia. Het is “de geheimhoudingsplicht in de erecode van de Italiaanse georganiseerde misdaad, zoals de Siciliaanse maffia, de Napolitaanse camorra of de Calabrese ‘Ndrangheta”, aldus Wikipedia.

Die zwijgers zijn “allen die vanuit hun beroepsmatige functie meewerken aan het leugenachtige coronabeleid”. Meer nog:

U mag zich allen, verplegend personeel dat voor een zwijgplicht heeft getekend, mediapersoneel dat de coronaleugens in stand houdt, agenten, politici, defensiepersoneel en Gees-bobo’s en ‘deskundigen’ als Van Ranst, De Gucht, Vlieghe & co., medeplichtig voelen aan de grootste zwendel die de mensheid ooit heeft mogen aanschouwen. (mijn nadruk)

Tussen haakjes: dokter Marc Van Ranst een zwijger noemen getuigt m.i. van een fout woordgebruik, om niet te zeggen van moeilijk te overtreffen stompzinnigheid. Die man verschijnt zowat elke dag in de media. Het laatste wat je van hem kan zeggen is dat hij zijn tater houdt.

Even wordt er nog gezalfd in de open brief: ViruswaanzinBE weet dat er onder de zwijgers mensen zijn die ter goeder trouw handelen. Anderen hebben dan weer “bloed aan hun handen” en krijgen onterecht “lofuitingen” als “hedendaagse Judaspenningen”.

Dat het beleid in deze crisis, nu en eerder, onderhavig is en moet zijn aan kritiek, staat als een paal boven water. Mij gaat het dus zeker niet over het feit dat een groep als viruswaanzinBE kritiek op het beleid heeft. Maar kritiek hebben is volgens mij net iets anders dan als een doorgesnoven dolle hond de beleidsmakers beschuldigen van zwendel.

En daar houdt het ook niet op. Want hoe kan je nu het best illustreren hoe groot en alomvattend die zwendel is, die leugens zijn? Juist ja, je citeert in paragraaf drie van je open brief bijna recht uit het oeuvre van een Duitse politicus die ook een groot gevecht voerde tegen de echte en vermeende leugens van zijn tijd. Een citaat uit de open brief:

We moeten toegeven dat de leugens van dermate epische proporties zijn dat de waarheid in deze meer op een leugen lijkt – zoals een voormalig Duits leider, jammer genoeg, al zei: “een zo kolossale leugen dat niemand zou kunnen geloven dat iemand de waarheid zulk grof geweld aan zou doen – dan de leugen himself [sic], en mede daardoor zal de massale medewerking om deze leugen in stand te houden zo gemakkelijk verkregen zijn.”

Niet alleen zetten de auteurs onder meer het hardwerkende verplegend personeel en agenten weg als maffiosi, in een volgende stap vergelijken ze hun strijd tegen de echte en vermeende mistoestanden tijdens deze covid19-crisis met de Kampf die Adolf Hitler voerde. Deze propagandatechniek, gekend als de Grote Leugen, de große Lüge, dichtte Hitler toe aan de kranten, de leugenpers (in modern parlando ‘msm’) en natuurlijk aan de joden (moderniseer dat als ‘Soros en andere joden’). Il faut le faire.

Hetzelfde, maar met andere woorden: de ene viruswaanzinnige geeft lezingen voor de extreem-rechtse studentenvereniging KVHV, de kweekvijver van zeer rechtse tot extreemrechtse politici, politieke en militante organisaties zoals Schild & Vrienden. Anderen citeren Hitlers Mein Kampf in een beschuldigende open brief aan mensen die in aartsmoeilijke omstandigheden plichtbewust hun job uitvoeren en die in de ogen van de auteurs en viruswaanzinBE ook nog eens behoren tot de georganiseerde misdaad.

Mijn gok: in de open brief van de viruswaanzinnigen is ‘zwijger’ een schrijffout. Gezien alle insinuaties en associaties later in de tekst, is het woord dat de auteurs zochten meer dan waarschijnlijk ‘linkse volksverrader’.

Natuurlijk wordt in de open brief ook Bill Gates aangehaald, die behoort tot de categorie van de ‘meest corruptie ziel(en) op deze aardbodem’. De stap naar andere ‘schandalen’ (lees: complottheorieën) is dan snel gezet. Om een of andere reden worden de moord op John F. Kennedy en de aanslagen van 11 september erbij gesleurd. Om het geheel nóg absurder te maken, worden JFK en 9/11 op hetzelfde niveau geplaatst als “Augusta”. De auteurs bedoelen de reële Agusta-affaire (eind jaren 80-midden 90), waaraan politici van de Socialistische Partij inderdaad hun vingers zwaar verbrand hebben. De vermeende link wordt al iets duidelijker wanneer men beseft dat de kopstukken van viruswaanzinBE rabiaat anti-sos zijn.

Er is nog één element dat ontbreekt in deze open brief. Een element dat de auteurs hebben aangekondigd in paragraaf drie van hun open brief. Mensen die viruswaanzinnigen en hun bondgenoten in België en vooral Nederland volgen, wéten nu wat gaat volgen. De auteurs insinueren namelijk dat de “zwijgers” mede verantwoordelijk zijn voor toestanden die alleen te vergelijken zijn met die in de vernietigingskampen van het Duitse nazi-regime. In de hoek van viruswaanzinBE en NL, van de onvermijdelijke antivaccinatie-activisten die zich daaraan liëren, zijn zulke verwijzingen naar de Holocaust, inclusief het gebruik van gele Jodensterren om de eigen “onderdrukking” te illustreren, dagelijkse kost.

Een Belgische rechter heeft naar aanleiding van een eerste uitspraak door de rechtbank van eerste aanleg al gezegd dat viruswaanzinBE “intellectuele armoede van argumentatie (…) verbijsterend” is. QED. Bis.

En het gaat niet de laatste keer zijn. Dit soort extreme groepen overleeft alleen door donaties. En naargelang de tijd vordert, zullen de standpunten extremer moeten worden om de stroom aan inkomsten te blijven garanderen. Tot de stroom ophoudt en de organisatie implodeert. Maar voorlopig hebben ze zeer zeker inkomsten nodig: volgens Het Nieuwsblad alvast zo’n 1.500 euro, de gerechtskosten van het verloren kort geding te betalen door de klagers. De donateurs betalen nu al voor een verloren zaak.

Platte nonsens op NPO Radio 1

Een ‘flateurter’ op de publieke radio die antwoordt op vragen van luisteraars. Een uur lang zeveren zonder filter over de platte aarde, met een heel welwillende presentator. Iemand moet het voorstel goedgekeurd hebben tijdens een redactievergadering van het radioprogramma Gaan!. In deze “extra vroege ochtendshow van BNNVARA gepresenteerd door Morad Elouakili (…) staan de luisteraars centraal en mogen ze ervaringen delen die passen bij de actualiteit van de dag”. En dat tussen 4.00 en 6.00 uur ’s morgens!

Wars van de promopraatjes: echt centraal staat natuurlijk de gast en deze keer is dat Frans Heslinga, professionele bedenker van samenzweringen, waarover ik hier al vaker heb geschreven. Heslinga was onder meer de organisator van de International Flat Earth Conference in Egmond aan Zee (2016). In mijn verslag van die tweedaagse martelgang heb ik de ideeën van Heslinga omtrent de platte aarde uitvoerig beschreven. Op 9 april 2020 mocht hij dus zijn verhaal doen, te beluisteren via NPO Radio 1 (na het nieuwsbulletin, waarin gewaarschuwd wordt voor oplichters, vanaf 3:10). “Omdat het niet altijd over het coronavirus moet gaan”, aldus de presentator. Dat vind ik ook, zeker nu mijn boekje over de platte aarde vandaag voor de eerste keer in het wild gespot is.

Mijn twijfels worden bij de inleiding meteen weggenomen: de presentator herhaalt vrolijk een van Heslinga’s kernpunten, maar dan in vraagvorm. Hoe komt het toch dat men 400 jaar geleden plots begon te zeggen dat de aarde bol was?

Heslinga dist graag het verhaaltje op dat de mensheid altijd al geweten heeft dat de aarde plat was, maar dat 400 à 500 jaar geleden, na een intellectuele coup zonder weerga, de mensheid werd wijsgemaakt dat de aarde een bol was. Ik volg Peter Dijkhuis heus wel dat het inzicht dat de aarde bolvormig is, van pakweg Plato en Aristoteles tot het einde van de middeleeuwen was voorbehouden tot een klein groepje geleerden, zoals hij uitlegt in zijn prachtige boek De Platte Aarde. Maar het aantal nuances verschil tussen de erudiete schrijver Dijkhuis en de feitenvrije woordenpatser Heslinga is echt niet op tien handen of meer te tellen.

Voor Heslinga is de 400, 500 jaar voor een gans andere reden belangrijk: het plaatst het vermeende ontstaan van het denkbeeld dat de aarde bol, is in de tijd van Copernicus’ ideeën over het heliocentrisme en in dezelfde eeuw als de oprichting van de jezuïeten. Het dient gezegd: de soldaten Gods komen vandaag eigenaardig genoeg niet aan bod in dit uurtje radio. Hoewel de positie van de aarde ook van cruciaal belang is in de platte-aardefolklore, positie is niet gelijk aan de vorm van de aarde. Aristoteles en Ptolemaeus plaatsten trouwens de sferische aarde pal in het centrum van hun sferensysteem. Deze kemel laten de redactie en de presentator al te gemakkelijk passeren.

Terug naar de uitzending: onderzoeker dr. Jan Willem Van Prooijen (Social and Organizational Psychology, VU Amsterdam) mocht in de inleiding van het programma middels een clipje enkele zinnige dingen zeggen over de aantrekkingskracht van complottheorieën, zowel bij gelovers als bij liefhebbers van fictie. Zelf heb ik eerst de stripreeks XIII verslonden, daarna Ludlums boeken, o.a. de Bourne-cyclus. Ira Levins Boys from Brazil? Yep, boek én film! Three Days of the Condor, The Parallax View, het nieuwere Atomic Blonde, slechts enkele van de ontelbare boeiende complot-in-complotfilms.

Veel nieuws heeft de zelfverklaarde ‘compleetdenker’ niet te vertellen, het grootste deel van zijn uitleg is op vier jaar tijd niet veranderd. Ja, hij legt deze keer wel uit hoe hij zijn onderzoek in 2015 startte. Als u nu denkt aan ingewikkelde metingen, gevaarlijke expedities of cartografische avonturen, dan moeten Frans én ik u teleurstellen. Op zijn 52ste stopte hij met het accepteren wat men hem eerder verteld had, want dan “begint je leven opnieuw, maar in een hogere cyclus”. Zijn moment van ontwaken in een hoogst originele verpakking. Ook in Heslinga’s geval betekent “onderzoek het zelf”, de kernfrase der Ontwaakten, dat je maar genoeg YouTube-filmpjes over het onderwerp moet bekijken. Uiteraard enkel die filmpjes die stellen dat de aarde plat is. Daar stopt het voor Frans. Dezelfde visie op eigen onderzoek wordt gedeeld door de Vlaamse complotpaus Peter Vereecke, die stelt dat je zijn conclusie kan bereiken als jij maar genoeg informatie absorbeert die zijn conclusie ondersteunt.

Heslinga begon met de YouTube-filmpjes van Eric Dubay en kreeg dan door YouTubes algoritmen steeds meer nieuwe, soortgelijke video’s voorgeschoteld. Ook op dit gebied geen verrassing: Dubay was er in 2014 al bij. Eric Dubay is een Amerikaanse ex-pat die al een lange ervaring heeft in het bedenken en recycleren van complottheorieën. Zijn aantrekkingskracht is onverklaarbaar groot, evenals die van zijn theorieën. The Atlantean Conspiracy, Exposing the Global Conspiracy from Atlantis to Zion (2012) suggereert wat ander materiaal bevestigt: rabiate antisemiet, KKK-fanboy en nazi-apologeet. Maar met een grote aanhang. Hij beheerst feilloos de middelen die YouTube, Facebook e.a. bieden.

Wanneer Morad Elouakili in een helder moment opmerkt dat deze ‘onderzoeksmethode’ geen enkel controlemechanisme heeft, veegt Frans elke denkbare vorm van peer review van tafel. Wetenschappers controleren geen wetenschappers. De vrijmetselaars, want dat zijn ze, houden elkaar de hand boven het hoofd. Georges Lemaître, die in 1832 (een lapsus voor 1932) met de Big Bang op de proppen kwam, was een vrijmetselaar. Einstein, die gedwongen werd de theorie van Lemaître te bewijzen: vrijmetselaar. Enkele eeuwen daarvoor had ook al Isaac Newton de theorieën van verre voorganger en logebroeder Nikolaas Copernicus (hoewel zo’n 175 jaar voor de oprichting van de eerste gekende loges gestorven) moeten ondersteunen. Copernicus had zomaar eventjes zonder bewijs (want zonder telescoop) aangevoerd dat de aarde een bol is! De presentator zwijgt. U, beste lezer, roept ondertussen dat Copernicus schreef dat de bolle aarde, een idee dat toen net geen 2000 jaar oud was, rond de zon draait. Het is niet duidelijk of de Nederlandse astronaut André Kuipers ook een logebroeder zou zijn, maar volgens Heslinga is hij alvast een leugenaar met dubbele agenda. Een uur lang mag Heslinga ongehinderd dit soort bagger spuien.

Nadat Frans heeft aangetoond dat hij in zijn kennis van de natuurkunde, geologie, astronomie, etc. hoegenaamd niet gehinderd wordt door enige kennis van zaken, vindt hij het tijd om te bewijzen dat hij ook taalkundig een complete lapzwans is. Het woord ‘globe’ komt volgens hem van het Duits ‘glauben’, en dat betekent ‘geloven’, wat meteen bewijst dat we gedwongen worden te geloven in het valse, bolle model. Die had ik nog niet gehoord en wat mij betreft, wint Frans op 9 april 2020 hiermee het internet!

De bellers dan, want we mogen niet vergeten dat de luisteraars centraal staan. De eerste luisteraar geeft een verwarde uitleg over hoe “een bol ook half-bol kan zijn”, en iets over de 4 pijlers waarop de aarde zou rusten, zoals beschreven in de Bijbel. Dat heeft ze gezien op YouTube. Zelfs Frans krijgt er kop noch staart aan, maar ze is wel een mooi voorbeeld hoe het er in sommige Nederlandstalige Bijbels geïnspireerde FB-groepjes over het onderwerp aan toe gaat. Een andere fan, Martine, wil haar “adhesie betuigen” en verzekert Frans en Morad dat ze goed beslagen ter ijs komt; haar neef heeft namelijk een Nobelprijs gewonnen. Volgens haar is de aarde plat, want dat vertelt haar ervaring. Opnieuw zo’n cruciaal gegeven: “ik ervaar, dus ik weet”. De hersenscheet als kennis.

De overige bellers zijn zeer kritisch en de meesten stellen vrij goede vragen, maar ze overschatten zichzelf hopeloos. Wat in een gesprek met een intellectueel eerlijk persoon zou uitmonden in een ernstig gesprek, eindigt bij de complotverzinnende gluiperd die Frans in een Gish Gallop, een stroom van baarlijke nonsens. Alle clichés komen ter sprake, alle foute aannames worden ongefilterd en onbetwist door de microfoon geduwd. Tussen haakjes, rake correcties van de nonsens van Frans kunnen gevonden worden op de ronduit schitterende website flatearth.ws (Engelstalig) en sinds kort ook op de Nederlandstalige versie.

Terug naar de vragenstellers: verschillende Henks en Djecks zitten hoorbaar met de mond vol tanden aan hun toestel en zijn zo verbouwereerd dat ze stamelend plaats moeten maken voor de volgende. Niemand van de critici beseft dat men niet kan discussiëren over een onderwerp dat men nog nooit overdacht hadden, terwijl Heslinga al vier jaar lang zalen in heel Nederland afschuimt om zijn verhaal over de platte aarde te doen.

Heel de uitzending door verkondigt Frans ongefilterd en ongehinderd zijn kinderlijke en onnozele waanideeën, en mede met de hulp van de presentator komt hij uit het gesprek en de discussies naar voren als de bedachtzaamheid en de rust zelve. Morad Elouakili, die verschillende keren blijk geeft van een scherp verstand, laat betijen. Misschien speelt het vroege uur een rol. Slechts wanneer enkele bellers zich afvragen waarom BNNVARA zendtijd aan zo’n schertsfiguur geeft, trekt de presentator ongemeen hard van leer.

Een uur luisteren naar morosoof Heslinga, dat was lang geleden. Net voor een vers nieuwsbulletin zich aankondigt, wordt Frans bedankt en gaat het weer over iets anders. Maar deze radiomaker heeft zijn zendtijd weer lekker gevuld. Hij heeft weer gescoord met een gekke meneer! Wat hebben we gelachen. Not.

Boekvoorstelling: De platte aarde. Een rondleiding

Het Is er bijna. M’n boekje over het geloof in de platte aarde. Nog een paar dagen. Zonder Johan Braeckman, Tim Trachet en Marleen Finoulst was het er nooit gekomen. Ook een dikke merci aan SKEPP en natuurlijk aan ASP Editions. Brecht Decoene en Pieter Van Nuffel hebben mij op de juiste momenten de juiste djoefs in de goede richting gegeven. Ik ben ook blij dat ik de morele steun van Neda Nasrabadi gekregen heb.

Voor een live boekvoorstelling is het niet bepaald de meest geschikte periode. In deze tijden van corona heb ik dan maar gebruik gemaakt van het medium dat enkele jaren geleden de idee van de platte aarde een boost heeft gegeven: YouTube. In betere tijden kom ik het met alle plezier voorstellen in uw living of aan uw keukentafel.

De platte aarde. Een rondleiding

We zijn er! Op 31/03/2020 verscheen mijn boekje bij Academic & Scientific Publishers. Net geen 30.000 woorden over de geschiedenis van het geloof in de platte aarde, de denkbeelden van moderne en hedendaagse aanhangers, hun verreikende complottheorieën.

platte aarde

Sinds Aristoteles werd het idee van een bolvormige aarde algemeen aanvaard door westerse en Arabische geleerden. In het midden van de negentiende eeuw blies echter een Britse sjacheraar het idee van de platte aarde nieuw leven in. 150 jaar later zien we een heropflakkering van het infame idee, met de sociale media als overijverige vroedvrouwen en een uit de kluiten gewassen samenzweringstheorie als kwade tweelingbroer.

Wat moet de kritische, wetenschappelijk geïnspireerde skepticus hiermee? Er zijn verschillende communicatiestrategieën waarmee zij mensen die twijfelen aan de vorm van de aarde, wetenschappelijk verantwoorde informatie kunnen aanbieden zonder het tot een oorlog der werelden te laten komen. Deze manieren hebben uiteraard hun voor- en nadelen heeft, maar de enige houding die enkel maar nadelen oplevert, is de heropleving van het geloof in een platte aarde negeren.

Querido

Dit stuk gaat over een machtige en dramatische familiekroniek die begint met Abraham, stamvader van de familie Querido. Eindigen doet deze tekst met ene Gerard, volgens Marc Sleen de naam van de duivel. Klopt niet helemaal, maar u begrijpt waar het naartoe zal gaan.

En nee, Gerard is geen fictieve naam. Dankzij deze Nederlander, een liefhebber van complottheorieën, ben ik op een blogartikel gestoten dat de genealogische bijzonderheden van de oorspronkelijk Sefardisch-joodse familie Querido uit de doeken doet. Meer bepaald de Nederlandse tak, Querido Holandeses.

Een aanrader. Ik had geen idee dat schijnbaar saaie genealogische teksten, met hun opsommingen van mannen, vrouwen, kinderen uit een eerste en vaak tweede huwelijk zo boeiend konden zijn. Hoe ouder de gegevens, hoe groter de kans op sterfte tijdens het baren, trouwens. Hoe recenter, hoe groter de kans op een tweede huwelijk na scheiding.

De eerste documenten plaatsen de familia in Portugal, vanwaar ze in de loop der eeuwen uitgezwermd zijn naar West-Europa, Noord- en Zuid-Amerika. Aangezien de familie Sefardisch-Joods is, liggen de roots waarschijnlijk in Spanje (Sefarad betekent volgens de Joodse traditie gewoonlijk Spanje). Het is niet geheel duidelijk wanneer de eerste Joden zich in het huidige Spanje gevestigd hebben.

* * *

In den beginne was David de Abraham QUERIDO (KRIDO OF CAREDO), geboren in 1701 te Hamburg, een Sefardische Jood, met wortels in Portugal. Hij huwde in 1726 met Ester te Amsterdam. Ze kregen samen kinderen, en hij huwde een tweede maal na de dood van Ester. Zelf overleed hij op 14 augustus 1759.

Het blogartikel Querido Holandeses, de Hollandse Querido’s, kabbelt voort, zoals alleen genealogische teksten kunnen voortkabbelen. Er is weinig dat suggereert hoe moeilijk de joodse familie het al dan niet had in het Nederland van de 18de eeuw en later.

Natuurlijke problemen en drama’s duiken wel op in de kroniek. Kindersterfte is het duidelijkst af te leiden: Sara, geboren op 25 januari 1802, overlijdt te Amsterdam, 357 dagen oud. Jacob, een kind uit hetzelfde huwelijk, overlijdt op 18 juli 1807. Drie jaar oud, “begraven op 20-07-1807”. Overleden aan natuurlijke kinderziekte, zo meldt het artikel. Josua (1822-1825), Isaac (1825, doodgeboren), Eva (1827, twee dagen oud), Raphael (1829-1830, 353 dagen oud). Tot aan het begin van de 20ste eeuw meldt de kroniek vaak het overlijden van een kind of boorling. Een genealogische tekst heeft geen plaats voor dit onnoemelijke leed. Ons hoofd, met die overvloed aan menselijke empathie, wel.

Hoe jonger de gegevens, hoe gedetailleerder. De beroepsinformatie springt eruit. Er passeren kruiers en diamantslijpers, schoenpoetsers, sjouwermannen, werksters en koopmannen. Pettenmakers, militairen, voorzangers. Kuipers en schoenmakers. Reiziger in Damesconfectie. Op een uitzondering na, werkmensen met beroepsnamen die harde labeur suggereren.

Stilaan begint er zich in de opsomming een ander, donkerder patroon af te tekenen: familieleden geboren in het midden van de 19de eeuw en later, sterven op plaatsen die enkel maar onheil oproepen. Aaron is een Amsterdamse marktkoopman, geboren op 14 april 1859, overleden op 83-jarige leeftijd te Westerbork, op 09 januari 1943. Gracia de Baruch (1867), Grietje voor familie en vrienden, wordt 75 jaar oud, ook in Westerbork.

Westerbork, of beter, Kamp Westerbork wordt op de website van het herinneringscenter beschreven met de woorden: “tijdens de Tweede Wereldoorlog bekend als ‘voorportaal van de hel’. Het was een doorgangskamp naar concentratiekampen als Auschwitz en Sobibor.” Via Wikipedia leer ik waar Sobibór voor staat: “In tegenstelling tot Auschwitz, Majdanek en Treblinka bestond Sobibór niet uit een verzameling nevenkampen. Het enige doel was de gevangenen na aankomst in Sobibór zo snel mogelijk te vermoorden.”

Er is ook nog Esther (1887) 55 jaar, Auschwitz.
En Sara (1876) 66 jaar, Auschwitz.
Mozes (1879) 65 jaar, Auschwitz.
Cato (1907) 36 jaar, Auschwitz.
Jozef (1904) 39 jaar, Auschwitz.
Sophia (1905) 39 jaar, Auschwitz.
Abraham (1907) 37 jaar, Buchenwald.
Hans (1940) 4 jaar, Auschwitz.
Judith (1873) 69 jaar, Sobibór.
David (1907) 36 jaar, Auschwitz.
Rachel (1901) 41 jaar, Auschwitz.
Abraham (1897) 46 jaar, Auschwitz.
Hijman (1922) 20 jaar, Auschwitz.
Jacob (1925) 17 jaar, Auschwitz.
Louis (1928) 14 jaar, Sobibór.
Jacob (1899) 42 jaar, Auschwitz.
Rachel (1897) 46 jaar, Sobibór.
Isaac (1920) 21 jaar, Auschwitz.
Abraham (1921) 20 jaar, Auschwitz.
Emanuel (1924) 17 jaar, Auschwitz.
Levie (1927) 15 jaar, Sobibór.
Mordechai (1929) 13 jaar, Sobibór.
Josua (1932) 11 jaar, Sobibór.
Esther (1934) 8 jaar, Sobibór.
Mordechay (1904) 37 jaar, Auschwitz.
Hij was gemengd gehuwd en had vijf kinderen. Zijn vrouw en kinderen hebben allen gewoon thuis gewoond tijdens de bezetting en overleefden de oorlog.

Ik ben nog niet halfweg het originele blogartikel, maar ben gestopt omdat er wéér een familie vermeld werd met zeer kleine kinderen. Overleden in Auschwitz en Sobibór.

* * *

Ik wil nog drie personen vermelden. De eerste twee wil ik benaderen met het diepste respect. De derde met een vraag. Die derde heet Gerard.

Emanuel Querido (1871) opende in net voor de eeuwwisseling zijn eerste boekhandel, gaf in 1904 zijn eerste boek uit. Op 10 augustus 1915 richtte hij Em. Querido’s Uitgeversmaatschappij op. Ik citeer even:

Na de machtsovername door Adolf Hitler in het voorjaar van 1933 richtte Emanuel Querido in Amsterdam het nu wereldberoemde Querido Verlag op, de Duitstalige afdeling van zijn uitgeverij, met de Duitse uitgever dr. Fritz Landshoff als directeur. Onder zijn leiding zou Querido Verlag zich ontwikkelen tot een van de belangrijkste Exil-uitgeverijen, waar boeken konden verschijnen van voornamelijk Duitse auteurs, waarvan het uitgeven in Duitsland onmogelijk gemaakt was. In 1934, een jaar voor de eerste Penguins verschenen, publiceerde Querido de eerste zes delen van de pocketserie De Salamander, ‘een reeks van de beste oorspronkelijke en vertaalde romans’.

Emanuel (1871), 71 jaar, Sobibór.

Anna (1912), geboren te Antwerpen, overleden in Den Haag, vooraan in de tachtig. Verschillende van haar broers lieten het leven in Auschwitz. Maar het is bij haar kleinzoon dat ik wil uitkomen.

Gerard, dus. En voor die Gerard heb ik een vraag.

Beste Gerard

U contacteerde mij naar aanleiding van een blogartikel dat anderhalf jaar oud is. Een bespreking van een lezing door de Skandinavische complotbedenker Ole Dammegård . Die Skandinavische handelaar in samenzweringstheorieën verwijt de joden achter al de zogenaamde operaties onder valse vlag van de laatste decennia te zitten. Een complottheorie zonder joden wordt nu eenmaal zelden serieus genomen in dat wereldje. En als complotdenker moet u dat weten.

U ging niet akkoord met mijn observaties omtrent de lezing van de heer Dammegård in Coen Vermeerens kerk en stelde dat complotdenkers eigenlijk kritische denkers en dat mensen als mij schapen zijn.

Ik heb u dan maar aangeschreven. Toegegeven, niet al te vriendelijk, soms nogal uitdagend. Maar uit een onvoorspelbaar, wild bijennest ga je ook geen honing bekomen door het eens vriendelijk te vragen.

Gerard, u beweert in uw correspondentie met mij fier te zijn op uw joodse roots. Misschien daarom dat u mij al snel in onze relatie “nazi hond” noemde. Dat verbaasde mij en met het beetje informatie dat u mij gegeven hebt, ben ik aan het zoeken geslagen. En googelen, dat doe ik graag en niet al te slecht, als ik zo onbescheiden mag zijn. Ik ben zelfs te weten gekomen dan dat Emanuel Querido zich ergens in uw familiestamboom bevindt. U weet wel, Emanuel (1871), 71 jaar, Sobibór.

Wat u niet weet, is dat u mij op een vrij speciaal moment heeft aangeschreven. Ik ben net bezig met het lezen van een boeiende masterthesis over complottheorieën omtrent de lang verwachte overheersing door de lang verachte Joden. Ik heb los daarvan eerder deze week info opgezocht over een ver familielid dat is gestorven in een Duits kamp, toen België al bevrijd was. Ik ga al eens knikken aan zijn gedenksteen. En met een vriendin ben ik wat gedachten aan het uitwisselen over oorlog of het gebrek daaraan. Ik heb er nooit een meegemaakt. Zij wel.

En, Gerard, het is herfstvakantie hier. Anders gezegd, deze “Belgische hond” heeft zeeën van tijd om eens iets op te zoeken en een extra e-mailtje te schrijven.

Kameraad, in uw e-mails verwijst u graag naar Gerrit Herder, waarvan ik niet zolang geleden vernomen heb dat hij een ordinaire extreem-linkse complotherkauwer is. Ik dacht dat hij een ordinaire extreem-rechtse was. Een mens kan zich vergissen, hoewel het verschil nu weer niet zó groot is. Blijkbaar vindt u die Herders ideeën koosjer genoeg en hebt u weinig problemen met zijn anti-joodse geschriften. Wat hij schrijft over de bekende Protocollen van de Wijzen van Sion zou zo uit de verrotte koker van een nsb’er kunnen komen. Niet toevallig dat het nazi-opperhoofd de Protocollen vermeldde in zijn boekje met de titel Mein Kampf. En bijna op dezelfde manier. Het resultaat? Zie hoger.

Over de Protocollen gesproken, u nam terug contact met mij op via de website kloptdatwel.nl. En net onder een artikel waarin ik de jodenhaters van de Blije B bespreek en hun gebruik van een vertaling door een rabiaat anti-joods gezelschap verantwoordelijk voor De Misthoorn.

Opnieuw Wikipedia:

De Misthoorn was tussen februari 1937 en september 1942 een antisemitisch sensatieblad, dat zich ook krachtig verzette tegen de Vrijmetselarij. Het was wellicht het meest virulente antisemitische scheldperiodiek dat ooit in Nederland verscheen.”

Voor iemand die fier is op zijn joodse achtergrond, lijkt dat toch opnieuw een ongelukkig gekozen gelegenheid.

Gerard, mijn vraag. In mijn ervaring zijn er weinig of geen complottheorieën of -bedenkers die niet anti-joods zijn. Rabiaat anti-semitisme lijkt mij een wezenlijk onderdeel te zijn van de meeste samenzweringsverhalen. En dat stoot mij af. Vaak zijn ze ook niet zonder ernstige gevolgen.

Wat trekt u aan in zulke complottheorieën?

Denkt u even aan uw taalkundige groot-oom bij het formuleren van een antwoordje? Dank, kameraad.

Groeten,

Frank

Laat op de avond

Wie denkt dat een complotfantast op tv laten spreken een goed idee is, dwaalt.

Wie denkt dat het een goed idee is om een handelaar in complotverhalen voor de camera te pleuren om er dan een skepticus tegenover te zetten, is als een pyromaan die de brandweer belt.

En hoe hoger de kijkcijfers waarmee dan geschermd wordt, hoe lager het moreel besef van de bedenker. Dat het stofrestje geweten dan wel gemakkelijker onder de mat geveegd kan worden, is een bedenkelijk voordeel. Entertainment en kritisch denken, beide zijn nodig, maar voor een geslaagde mix moet men geen beroep doen op een laatavondshow.

Naast onder meer Jan Smit, Kristof Calvo en Jacky Lafon was ook de rechts-libertaire, latent antisemitische complotbedenker, notoir antivaccinatie-activist en chemtrail-spotter Peter Vereecke als gast uitgenodigd. En ja, dat van dat antisemitisme kan ik hard maken. Over deze man en zijn fantasieën heb ik in deze blog al eerder geschreven. Tot zover het slechte nieuws omtrent Gert Late Night, seizoen 6, aflevering 16.

Hoewel hij aangekondigd werd als “iemand die er 100% van overtuigd is dat de aarde niet rond is maar plat”, duurde het geen 5 minuten vooraleer Vereecke zelf toegaf dat hij zelf toch niet helemaal, of beter, “niet heilig overtuigd” was van de vorm. Los van het feit dus dat hij daarvoor de gebruikelijke platte-aardenonsens had verkondigd en daarna doodleuk verderging. Ex-CVP’er, eeuwige tsjeef.

Net zoals een ongeluk komt een complottheorie nooit alleen. Het eerste stuk ging over zijn moment van “ontwaken”, van realiseren dat niets in de wereld is wat het lijkt, namelijk 11 september 2001. Dit verhaal, een klassieker onder complotdenkers, werd ook nu weer opgesmukt met uitweidingen over het vele denkwerk, het vele onderzoek (lees: gegoogle) en de vele existentiële, alles verscheurende twijfels in die periode. Afzien dat doen ze, die complotdenkers.

De vorm van de aarde verdween al bij al snel naar de achtergrond, ten voordele van zo mogelijk nog een meer belegen en achterhaald complotverhaal, namelijk de ‘theorie’ dat Paul McCartney Paul McCartney niet is. Momenteel maakt Vlaanderens bekendste verteller van samenzweringsverhalen een bescheiden tour met een lezing over de satanische impact van de Beatles en de rol van de vermeend dode bassist en zijn vervanger in die verzonnen spookvertelling.

Terug naar de platte aarde. Opvallend waren Vereeckes missers, een traditie bij de man die eerder en elders verklaarde dat correcte informatie niet van tertiair maar van quartair belang is: het diepste gat dat men gegraven en geboord heeft is niet 10.000 meter, maar ruim 12.000 meter. Hoe dan ook, Vereecke verklaarde dat hij niets zinnigs kon zeggen over de dikte van zijn aardkorst, maar 10 kilometer was “in verhouding niets”. In verhouding tot wat, dat liet de mistspuier vlotjes achterwege.

Zijn verhaal over de “Belg” Auguste Piccard die de aarde aanschouwde vanuit een voor 1934 geavanceerde luchtballon en die vertelde dat de aarde plat is, behoort tot de complotfolklore. Dat Piccard een Zwitser was, die weliswaar in Brussel heeft gedoceerd en model stond voor Hergé’s Professor Zonnebloem, en vóór 1934 zijn vluchten in de stratosfeer uitvoerde, is andermaal zo’n slordigheid die de latinist Peter ‘Ad fontes’ Vereecke voltjes naast zich neerlegt. Zijn bronnen, zijn fontes, bestaan niet uit feiten gevonden in de secundaire literatuur, maar uit fout weergegeven verhaaltjes die hij uit een slordig werkend geheugen opdiept. Tussen ons: de man baseert de “feiten” van zijn complotverhalen op internetmemes, maar zeg het niet verder.

Het goeie nieuws dan: de rollende ogen van Jan Smit en de grimassen van de half-goddelijke Jacky Lafon tijdens de uitleg van slijter van complotverhalen Peter Vereecke maakten elk weerwoord overbodig. Het was duidelijk: alvast in de studio van Gert Late Night pakte de mayonaise van complotklutser Vereecke niet. De twee presentatoren hadden zich terdege voorbereid; een pluim dus voor de researcher.

SKEPP’er en moraalfilosoof Brecht Decoene was de brandweerman van dienst. Gelukkig werd hij niet tegenover Vereecke gezet, zodat een vervelend welles-nietesspelletje vermeden werd. Brecht kreeg even de gelegenheid om de complotverhalen en het complotdenken te duiden. Feilloos en nagel op de kop, zoals we dat van hem ondertussen gewoon zijn.

Helaas werd hem niet genoeg tijd toebedeeld. Het entertainment waarin de zatte nonkel voorziet, primeert op het weerwoord van de verstandige criticus die verder wil kijken dan de waan van de dag of de sensatie van de avond.

Oh ja, Brecht Decoenes boek Achterdocht tussen feit en fictie, over complotdenken, blijft een aanrader.

De uitzending kan u hier integraal bekijken: https://www.vier.be/video/gert-late-night/gert-late-night-s6/gert-late-night-s6-aflevering-16. Het deel met Vereecke begint rond minuut 20.

Truth Convention II (intro)

Trein gemist, smartphone (en dus camera) vergeten, batterij van de notebook leeg. Nee, 20 januari begon niet op de best mogelijke manier. Gelukkig was de rit met mentalist Tayson Peeters naar het Nederlandse Houten wel aangenaam. Na een kleine twee uur keuvelen over kritische koetjes en kalfjes, onze schrijfprojecten en skeptische organisaties in de Lage Landen, kwamen we aan in de grijze evenementenzaal EXPO, verborgen in een anonieme KMO-zone.

Aan de kassa Frans Helsinga himself, de organisator van deze conventie en van talloze lezingen. Ondertussen is hij Nederlands meest actieve aanjager van bizarre en absurde complottheorieën geworden. In deze blog hebben we het al over hem gehad in verband met de eerste conferentie over de platte aarde in Nederland, Earth and Beyond IV. Hij is een van de weinigen die brood ziet in verkondigen dat reuzen bestaan hebben (en meestal toont hij dan landschappen, heuvels, bergen, die er mits enig aanpaswerk uitzien als rustende mensen). Verder beweert hij nog steeds dat sommige (tafel)bergen eigenlijk versteende restanten van gigantische bomen zijn, zoals beschreven in een droom in de Bijbel. Deze handelaar in pseudowetenschap pakt momenteel uit met Tartaria, een onderwerp dat ik in een vorig artikel behandeld heb.

Op het menu staan 15 sprekers, maar wij komen voor Peter Vereecke (over de occulte aspecten van 9/11), Rasti Rostelli, Neêrlands pionier op het gebied van de showhypnose en Trudy Maassen (over buitenaardsen en mind control). Helaas kunnen we Johan Oldenkamp niet meemaken. Emile Ratelband zou ook van de partij zijn geweest, maar hem hebben we niet gezien. Of niet herkend. Naar het schijnt is die man de laatste jaren dan ook enorm verjongd.

Dat we geluk hebben, dat we toch we een risico genomen hebben om zo lang te rijden zonder reservatie, zegt hij, terwijl hij gezwind de 30 euro entreegeld in ontvangst neemt. Hij verwacht nog veel volk, ja-aah. Ik staar naar de dode boel in de lobby. Amper twaalf standen, bemand door verveelde verkopers. Animo: zero, sfeer: ook nul. Vorig jaar, tijdens Earth and Beyond, bruiste de plaats, was er veel volk, muziek zelfs, ook tijdens de lezingen waarvoor toen vijf zalen gereserveerd waren tegenover drie kleintjes dit jaar.

Mooie piramides van geslepen glas, adembenemende kristallen, zoals steeds. Twee dames op leeftijd willen hun voelgels verpatsen. Dat zijn “plantaardige gels (uit de papier- en houtindustrie) die verrijkt zijn met harmonieën uit de natuur zelf: de mooiste en meest bijzondere bloemenextracten en essentiële oliën”, lees ik op de website. Er zijn onder meer “‘Inspiratie en waarden’ voelgels”, “Aartsengel voelgels” van God weet welke pulp, en “‘Hulp bij problemen’ voelgels”. Die laatste categorie kunnen dan weer “helpen problemen te verlichten zoals Angst, Trauma’s, Depressie, Autisme, Anorexia, ADHD, Verdriet, Heimwee, Eenzaamheid, Minderwaardigheid….”.

Tot mijn verbazing staat er deze keer niet alleen een verkoper van snake oil, maar zowaar van machineolie: de Yellow Miracle Oil van Willibrord van der Weide. Willibrord is een diepgelovige platte-aarder, het brein achter de website De Lollards, met het wervende motto “God’s Koninkrijk kome op de platte aarde!”. Voor hem is ruimtevaart onmogelijk en bestaan atoom- en waterstofbommen niet. “U zult nu wel denken dat dit ruikt naar een ‘samenzweringstheorie’ van mijn zijde”, schrijft hij op zijn website. Neen, luidt het antwoord op deze halve retorische vraag. Maar, zo verzekert hij, “(z)onder oprechtheid, kennis, ervaring en de wil om het grondig te onderzoeken komt het niet tot stand.”

Gelukkig is ook Goedele Vercnocke van de partij. Haar accent verraadt dat ze een landgenote is, haar krakkemikkige uitleg dat ze nog niet zo lang in de business zit. Zij zorgt voor “energiemetingen” die niet echt positief zijn maar waarvoor gelukkig “een mooie oplossing” is: haar energiebehandeling! Lang geleden dat ik zulke platte verkooppraat heb gehoord, zelfs op een paranormale, spirituele beurs. In Houten gebruikte de vrouw voor haar metingen zogenaamd kinesiologische technieken, wat uiteraard Tayson deed opveren. Zij vroeg of hij rechtop ging staan, voeten naast elkaar, armen naar voren gestrekt, waarop ze dan zo duwde dat men in dit universum met zijn specifieke natuurwetten, wel om moet vallen. Na dit staaltje applied physics bleek dat zijn energie was goed, maar zijn balans was maar 50% en of hij een behandeling wilde? Tayson legde uit, ondanks het gemis van zijn halve balans, dat men echt wel de truc moet kennen om zo’n “meting” uit te voeren, dat men dus niet naïef of stoemelings zulke instructies kan even om tot dat resultaat te komen.

Hoewel de specifieke oefeningen verschillen, leggen de Australische skeptici uit hoe zo’n meting uitgevoerd wordt, wat de principes zijn in onderstaand filmpje.

Later op de dag zou Rasti Rostelli soortgelijke, niet dezelfde, trucjes uitvoeren tijdens zijn lezing. Het grote verschil met Vercnocke was dat hij zijn testpersoon van de andere kunne wél ongegeneerd bepotelde én pijn deed. Ik ga echter geen verslag uitbrengen van zijn voordracht, reclamestunt en apologie.

In de twee volgende blogartikelen wil ik de lezing van Peter Vereecke bespreken en die van nieuwkomer Trudy Maassen.

Tartaria, modder en tijd

Begin dit jaar werd mijn aandacht getrokken door een mooi plaatje met de indringende boodschap “Onderzoek Tartaria” en daaronder het cryptische “moddervloed”. Ik moet het ergens in een Facebook-groep gezien hebben, een van de vele waarin allerhande diepe, oude en eeuwenlange complotten worden besproken. Zelf loop ik ook al ruim twee jaar rond met het samenzweringsvirus dankzij het boek van Brecht Decoene Achterdocht tussen waarheid en fictie. Ik weet ondertussen dat de kreet “Research” niet betekent “Ga naar de vakbibliotheek!” of “Studeer geschiedenis”, maar wel “Googel eens wat rond en bekijk zoveel mogelijk urenlange en doodsaaie complotverhaaltjes over het onderwerp op YouTube” .

Vanaf 2019 heeft de theorie duidelijk zijn weg gevonden naar Amerikaanse en dus West-Europese complotdenkers, hoewel de aanloop al ergens in de tweede jaarhelft van 2018 genomen is. De versie die momenteel populair lijkt te zijn in kringen van Westerse samenzweringsdenkers, bevat de volgende elementen:

  1. Er zijn aanwijzingen dat er een wereldwijde moddervloed was, zo’n 150 tot 200 jaar geleden. Als bewijs voert men aan dat nieuwere gebouwen vaak op oudere zijn gebouwd, of dat steden uit verschillende lagen lijken te bestaan. Maar waarom zou men zich beperken tot één cataclysme? Het geloof in complottheorieën zal niemand tegenhouden om bijvoorbeeld de vulkaanuitbarsting die Pompeiji begroef in 79, te linken aan de meteoriet die de Toengoeska-explosie in 1908 zou veroorzaakt hebben.
  2. De moddervloed zou een wereldwijde, hoogtechnologische Tartaarse beschaving hebben begraven die onder andere over (vrije) energie en elektriciteit beschikte. Na de moddervloed hebben de verschillende lokale bevolkingen de beschaving ontdekt, opgegraven en geclaimd als lokale beschavingen, namelijk de Egyptische, Soemerische, Griekse, Romeinse, enz.
  3. Om discrepanties tussen de verschillende tijdslijnen te verklaren, wordt een eigentijdse versie van de fantoomtijd-mythe als het witte konijn uit de hoed getrokken. Dit houdt in dat we via de kalender bedrogen worden en dat er honderden jaren extra toegevoegd zijn aan de jaartelling om zekere historische gebeurtenissen te maskeren, verdraaien of manipuleren. In dit verhaal gaat het over minimum 1000 jaar.

Mocht uw nieuwsgierigheid geprikkeld zijn, dan verwijs ik u graag door naar de podcast van de gelovers van Bakedandawake. Op die website gooit men er nog een tiental extra punten en een podcast van anderhalf uur tegenaan. Voor de liefhebbers, dus.

Ene Philipp Druzhinin is reeds in 2017 begonnen met een YouTube-reeks over Tartaria en hij trekt de kaart van grenzeloze samenzwering waarbij internationale bankiers, leiders van wereldreligies, multinationals, de gebruikelijke verdachten dus, worden geïmpliceerd in het tijdloze complot. Het onderwerp werd overgenomen en uitgebreid door andere vertellers van complotverhalen.

Een mogelijke bron is het YouTube-kanaal New Earth (vanaf 2011), dat zich specialiseert in alternatieve geschiedenisverhalen:

The main purpose of this channel is not entertain people with historic curiosities, but to make them aware why exactly we were made to believe a fairy tale to be our real history – to deprive us of the most important knowledge we may ever posses – how to consciously manipulate the reality around with the power of our thoughts and intentions.

Het Tartaria-verhaal lijkt die verder te borduren op (complot)verhaallijnen die oorspronkelijk de geschiedenis van Groot-Tartarije (Grand Tartaria) behandelen of revisioneren. Voorlopig het oudste artikel dat ik heb kunnen terugvinden in een taal die ik begrijp, dateert van mei 2018 There is something wrong about the official Russian history – and here is why. Het is een bericht op het forum Above Top Secret en behandelt, zoals de naam doet vermoeden, over grote, oude en diepe samenzweringen. Het bericht meldt dat de theorie over Tartaria populair is op Russische websites, maar daar buiten niet gekend is.

Ondertussen lijkt Tartaria, net zoals de platte-aardetheorieën, een container te zijn waarin tal van oudere concepten ingepast kunnen worden: het idee van de “vergeten” antieke technologie, de legendarische Nikola Tesla wordt opgevoerd en hij is sowieso het troetelkindje van heel wat vertellers van complotverhalen. Maar ook de Verenigde Naties lijkt een rol in andere verhaallijnen te krijgen als organisatie die de “ware toedracht” wil verbergen.

Benieuwd wat Tartaria ons nog gaat brengen.

Complotten, doofpotten en een handvol luidruchtige zotten: Vermeeren vs. Boudry over 9/11

Volgend artikel van Brecht Decoene en mij verscheen in De Geus van mei 2018, het blad van de vrijzinnig humanisten van Gent en omstreken.

* * *

Op woensdag 20 maart 2018 vond in in de gebouwen van de Ugent een debat over de aanslagen van 11 september 2001 plaats tussen wetenschapsfilosoof Maarten Boudry en de Nederlandse ingenieur Coen Vermeeren. De organisatie was in handen van Peter Vereecke, ex-CD&V-burgemeester van Evergem en Vlaanderens bekendste complotdenker. Moderator van dienst, nu ja, was Rob Vanoudenhoven.

Maarten Boudry was tot voor kort verbonden aan de Ugent en is momenteel zelfstandig filosoof-schrijver. Samen met Johan Braeckman schreef hij De ongelovige Thomas heeft een punt. Een handleiding voor kritisch denken (2011) waarin ze onder meer op zoek gingen naar mogelijke verklaringen voor het immer populairder wordende complotdenken. Coen Vermeeren was tot 2012 docent Materialen, Productietechnieken en Constructies aan de Technische Universiteit van Delft en later hoofd van de Studium Generale aldaar. In 2017 verliet hij Delft en verkaste naar Breda. Vermeeren schreef het boek 9/11 is gewoon een complot (2016) en lijkt zich de laatste jaren aan steeds woestere complottheorieën te wagen. Hoogstwaarschijnlijk maakte dat zijn positie aan de TU Delft onhoudbaar.

De keuze om al dan niet een inhoudelijke confrontatie aan te gaan met complotdenkers, of creationisten, negationisten, aanhangers van alternatieve geneeskunde en aanverwanten, mondt hoe dan ook uit in een dilemma. Enerzijds zou een weigering om in discussie te treden aantonen dat bepaalde afwijkende ideeën te gevaarlijk of te bedreigend zouden zijn voor de academische wereld, voor de gevestigde orde. De vrije meningsuiting zou beknot worden en men lijkt de (waan)gedachte te bevestigen dat er iets te verbergen valt. Indien men daarentegen toch de handschoen opneemt, verleent men voorstanders van pseudowetenschappen een vorm van geloofwaardigheid waarnaar ze zo hard snakken.

En dat besefte de organisator van het 9/11-debat zeer goed: de grote winnaar van het debat was niet “de waarheid”, zoals een al te pompeuze Peter Vereecke zichzelf en zijn publiek probeerde wijs te maken, maar Peter Vereecke zelf. Hij heeft er per slot van rekening voor gezorgd dat “de moeder aller aanslagen” werd “besproken door twee universitaire experts”, zoals hij triomfantelijk meldde in zijn nieuwsbrieven voor en na. En dat voor een zo goed als eigen publiek in de universiteitsgebouwen: double whammy. Dat u en ik morgen ook een debat kunnen laten doorgaan in diezelfde gebouwen over het seksleven van tuinkabouters, het geheugen van water of bijna eender welk onderwerp naar keuze is een detail dat in deze context gemakshalve achterwege wordt gelaten. De huur van een universiteitsaula is een logistieke aangelegenheid, geen academische. De inhoud van het evenement wordt principieel zo weinig mogelijk beoordeeld door de Ugent.

Maarten Boudry besefte wel degelijk de hieraan verbonden nadelen en daarom kwam hij af met een beter idee. Als er niet veel te winnen valt in een debat met een complotdenker, omdat deze toch eerder via retorische trucs op de emoties van het publiek inspeelt dan op wetenschappelijke bevindingen, dan moet de winst op een ander gebied gezocht worden. Boudry vroeg aan de organisator een dubbele gage en stortte dat meteen door naar een goed doel, namelijk Against Malaria Foundation, een organisatie die binnen de Effective Altruism-beweging als één van de meest efficiënte in zijn soort wordt beschouwd. Op die manier worden honderden kinderen geholpen.

Coen Vermeeren koos eveneens een goed doel uit: de Studium Generale Breda, opgericht door een stichting die voorgezeten wordt door Vermeeren zelf. Dat men naar aanleiding van een lezing of debat een gage vraagt, is niet meer dan normaal. Sprekers mogen, moeten verloond worden. Dat men zichzelf daarvoor in een goed doel vermomt als een SG met opnieuw heel wat complotdenkers op het programma, dat is deugnieterij.

Over de eerste ronde van de avond, de presentaties, kunnen we kort zijn: Boudry gaf eerst een lezing Over 9/11 Truthers en andere complotdenkers. De begeleidende PowerPoint-presentatie zette hij online. We onthielden vooral zijn recept om zelf een complottheorie te ontwikkelen en de drie voorspellingen waarmee hij zijn lezing samenvatte. Ten eerste zou zijn tegenstander die avond zich beperken tot het zeer selectief uitkiezen van echte en schijnbare eigenaardigheden, ten tweede zou Vermeeren zich verbergen achter zogezegd kritische vragen en tot slot zou hij het nalaten een valabele tegentheorie te formuleren, ondanks het feit dat we ondertussen zeventien jaar verder zijn en dat er duizenden zelfverklaarde “onafhankelijke onderzoekers” actief zijn in de beweging van de zogenaamde 9/11 Truthers.

Vermeeren van zijn kant toonde zich in zijn presentatie erg kritisch tegenover de officiële versie, pikte anomalieën uit de rapporten, stelde kritische vragen, en – u raadt het – slaagde er niet in om een stevige theorie neer te poten die zou kunnen concurreren met de officiële.

Vermeeren biechtte bij aanvang op dat dit zijn eerste debat was, aangezien niemand het aandurft. Volgens hem was Maarten dus heel moedig. Deze vreemde en stoere opening ging gepaard met een licht bevende stem. Ook op andere momenten gaf de gewoonlijk lichtjes arrogante Coen een tamelijk nerveuze indruk. Hoewel, na het prijzen van Maarten volgde enkel nog misprijzen. “Dit zijn dingen die ze niet begrijpen als ze geen ingenieur zijn. Dat kan ik ze niet kwalijk nemen.” Of “Wat er die dag gebeurde, is vreemd. Nogmaals, je kan heel moeilijk met wetenschapsfilosofen over instortende gebouwen praten.” Wanneer Maarten zijn redenering aan het opbouwen is: “Hoe lang moeten we hier nog naar luisteren? Zijn punt is al duidelijk.” Waarom ingaan op de uitnodiging van Peter Vereecke, maar dit denigrerend inzetten als argument tegen Maarten Boudry? Dat ontglipt ons.

Boudry eindigde zijn betoog met de vraag welk mogelijk bewijs Vermeeren zou kunnen overtuigen van zijn ongelijk, een verwijzing naar het inzicht van wetenschapsfilosoof Karl Popper die stelde dat elke (wetenschappelijke) overtuiging open moet staan voor mogelijke weerleggingen. Met andere woorden, men zou zélf voorwaarden kunnen aangeven of een situatie bedenken waarbij de eigen overtuiging onder vuur komt te liggen of zelfs opgegeven dient te worden. Een theorie die hier niet kan aan voldoen, die dus niet falsifieerbaar is, is dan juist noch fout. Anders gezegd, men kan er geen zinnige uitspraken over doen.

Boudry gaf zelf enkele voorbeelden. Zo zou hij ernstig overwegen dat er iets grondig fout zit, indien een groot aantal mensen en terroristen die in die vliegtuigen hadden moeten zitten, plots te voorschijn zouden komen. Of indien iemand van de legerleiding met een stapel officiële verslagen komt aandraven die een weergave geven van wat er besproken werd tijdens de bijeenkomsten. Of stukken bedrading van het ontstekingsmechanisme van de controlled demolition. Maar wat zou Coen Vermeeren van gedachten kunnen doen veranderen? Hij bleef de zaal een afdoend antwoord schuldig.

Het eigenlijke debat nadien werd gevoerd aan de hand van vragen uit het talrijk opgekomen publiek, dat voor het grootste deel bestond uit supporters van Team Vereecke/Vermeeren en dat zich opmerkelijk rumoerig en zelfs ronduit agressief gedroeg wanneer Maarten Boudry aan het woord was. Onder de vele zogenaamde waarheidszoekers en supporters van Vermeeren leek de gedachte dat 9/11 wel eens geen inside job zou zijn geweest ondenkbaar én onverdraaglijk. Hun korte lontjes dreigden meermaals het debat op te blazen. Ongecontroleerd. De moderator leek het ondertussen nodig te vinden om zijn tergend gebrek aan ervaring te moeten compenseren met tooghumor, onderbroekenlol en absurde oneliners waarmee hij schijnbaar op het debat inpikte. Hij kreeg er de reeds luidruchtige lachers mee op de hand, dat wel, maar zijn schamele tussenkomsten waren niet bepaald een meerwaarde en kalmeerden de zaal veel te weinig.

Hoewel Coen Vermeeren in het begin van het debat Maarten Boudry bedankte om met hem discussiëren, liet Vermeeren meermaals vallen dat hij liever met een vakgenoot, een ingenieur dus, van gedachten zou wisselen en dat een wetenschapsfilosoof hem te min was, met al “die psychologie en zo”. Als we de giftige angel uit zijn sneer halen, dan kunnen we ons inderdaad afvragen waarom organisator Vereecke geen technisch gekwalificeerde tegenstander heeft uitgenodigd, een architect of een ingenieur met expertise in onder andere hoogbouw, wat Vermeeren trouwens ook niet heeft. Ons lijkt het eerder een zeer evidente kwestie van naamsbekendheid: de naam Boudry lokt waarschijnlijk meer mensen naar een universiteitsaula dan eender welke bouwkundige. Misschien een gemiste kans.

Coen Vermeeren daarentegen haalde maar al te graag aan dat er bijna 3000 ingenieurs zijn, broeders en zusters in de bouwkunde, die het officiële verhaal betwisten, de zogenaamde Architects & Engineers for 9/11 Truth. Maar dat lijkt ons een populistische drogreden: niet het schijnbaar grote aantal experts op zich is voldoende om het eigen en dus grote gelijk aan te tonen. Belangrijker dan de kwantiteit is de kwaliteit van de bewijsvoering en de argumentatie. Zo stelde Maarten Boudry dat men op het wereldwijde web met het grootste gemak 3000 biologen kan vinden die de evolutietheorie in twijfel trekken of 3000 al dan niet zelfverklaarde experts die hetzelfde doen op het gebied van de klimaatverandering.

Hoewel het argument van de 3000 experts niet echt geldig was, kunnen we evenwel niet onvermeld laten dat er zich in die groep van bouwkundige experts, die Vermeeren zo gretig naar voren bracht, onder meer theologen bevinden (met expertise in de bouwkundige aspecten van de vernietiging van die toren te Babel?), docenten religieuze studies (o.a. ene Graeme MacQueen) en landschapsarchitecten (zoals Sarah Chaplin, die zich bezighoudt met feministische visuele cultuur). Een grondige screening van de groep Architects & Engineers for 9/11 Truth, eveneens dankzij het internet, toont aan dat slechts een vijftigtal mensen voldoende deskundigheid hebben. Dat is één zestigste van 3000 en dus andere koek. Het mogelijke tegenargument dat er honderdduizenden ingenieurs zijn die het officiële verhaal wél bevestigen, heeft op zich eveneens geen meerwaarde. Het toont enkel aan dat zulke populistische schijnargumenten geen plaats verdienen in een ernstig debat.

Maar ons leek dat er al bij al niet heel veel bouwkundige uitleg nodig was om Vermeerens argumenten, of beter, “kritische vragen”, te pareren. Met andere woorden, Boudry was voldoende op de hoogte van de gebruikelijke literatuur en stond meer dan zijn mannetje in de technische discussies. Zijn “psychologie en zo” gaf de broodnodige meerwaarde aan de hele discussieavond.

Op de vraag uit het publiek of Vermeeren twijfelt aan de integriteit van collega’s die de officiële versie wél aanhangen, voerde hij ontwijkend aan dat er heel veel vakgenoten zijn die zich niet verdiept hebben in de materie, of niet voldoende. Anderzijds zijn het gekwalificeerde ingenieurs en architecten die het duizenden pagina’s tellende (en grotendeels in gerenommeerde vaktijdschriften gepeerreviewde) officiële NIST-rapport hebben samengesteld, bijna-vakgenoten van Vermeeren dus. En het is net onder meer met dit rapport dat Vermeeren problemen heeft.

Toch leek deze vraag en het non-antwoord van Vermeeren aan te tonen dat er een punt was waar ze zich min of meer akkoord konden verklaren. Beiden vonden, zij het om heel uiteenlopende redenen, dat er niet genoeg wetenschappelijk onderlegde experts zijn die zich willen bezighouden met dit soort controversiële onderwerpen. Voor Boudry was dit een aanleiding om een oproep te doen naar de academische wereld, en niet alleen naar ingenieurs en architecten in het geval van 9/11, om zich meer te werpen op pseudo- en randwetenschappen.

Andere, misschien wel belangrijkere debatten over gezondheid (onder andere vaccinatie, zogenaamde alternatieve geneeskunde), landbouw, voedselveiligheid en voeding (onder andere ggo’s, biologische producten, dieetrages en voedselhypes) hebben meer nood aan wetenschappelijk onderlegde experts die zich doen gelden op het publieke forum. Ook de enige en niet alleen daarom dierbare skeptische organisatie in Vlaanderen zou zich iets actiever en vooral eloquenter mogen mengen in heel wat meer (pseudocontroversiële) debatten, voegen wij daar aan toe. Rand- en pseudowetenschappen, die steeds meer hand in hand lijken te gaan met complotdenken, zijn niet weg te denken in onze maatschappij, ook niet weg te roepen. Maar voorstanders van dat soort ongein mogen wel op tijd en stond, en liefst vaker, van een wetenschappelijk en doordacht weerwoord gediend worden.

En dat deed wetenschapsfilosoof Maarten Boudry in de universiteitsaula van de Ugent.

Met verve.