Creationisme en Wetenschap (4): brildragers onder elkaar

Op zaterdag 7 april ging het eerste congres van het Logos Instituut in Vlaanderen door onder de naam “Bijbel en wetenschap. Scheppingsgeloof onder vuur”. Locatie: de kerk van de Vrije Evangelische Gemeente Antwerpen. In het vierde deel van mijn verslag bespreek ik de minder geslaagde lezingen van Gert-Jan van Heugten en Jos Philippaerts. Ik zal ook de steeds zenuwachtiger wordende woordvoerder van het Logos Instituut een beetje ter wille zijn: hij vindt nu al dat ik te veel aandacht heb besteed aan het congres. Een korte bespreking dus; enkel de hoogtepunten, quoi.

* * *

De lezing van chemisch ingenieur Gert-Jan van Heugten was niet bijster interessant. Eerst en vooral kwam ook deze handelaar zijn “eigen bedrijfje” voorstellen in de tempel, waaromschepping.nl. Er moet blijkbaar heel wat verkocht worden op zo’n creationistische congres.

Vervolgens warmde hij enkele oude theorieën op die zouden aantonen dat dino’s en mensen tegelijkertijd leefden, onder meer gebaseerd op archeologische afbeeldingen waarop dino’s zouden staan (genre palet van Narmer, de Ta Prohm tempel in Cambodja) en de obligate voetafdrukken van dino’s en mensen naast elkaar. Oude kost, reeds genoeg besproken en ontkracht, maar dus nog steeds zeer populair onder creationisten. Hiervoor heb ik echt geen tijd.

Of toch eentje, wat mij betreft het komische hoogtepunt van de dag. Fossielen van vissen zijn een feit, Van Heugten heeft zelfs een fraai voorbeeld bij dat hij met zichtbare trots toont. Nee, dat soort aanstekelijk enthousiasme faket men niet. Leuk om zien: de man houdt werkelijk van zijn fossielen.

Maar hoe ontstaat nu een fossiel van een vis? Een scherp denkende Van Heugten merkt op dat een gemiddelde vis in een viskom niet zinkt, maar boven drijft. Voor een creationist is de stap tussen viskom en oceaan snel gezet. Hij is trouwens niet de eerste die zo’n banale vergelijkingen maakt die dag. Zondvloedgeoloog Heerema had al eerder verwezen naar het graven van een greppeltje aan de ene kant van een voetbalveld, waarna door middel van een snok aan de losgekomen grasmat de doelpalen aan de andere kant van het terrein verschuiven. Dat vergeleek hij met een traditionele verklaring van een of ander geologisch fenomeen. Met dit soort koekenbakkers moesten we het dus stellen, die zaterdagnamiddag. Het contrast met de oudere, academisch opgeleide intellectuelen die de twee ochtendlezingen voor hun rekening namen, is groot. Blijkbaar is er een evolutie in de verschillende generaties creationisten: minder waardigheid, meer platte commercie, simplistischere vergelijkingen en kinderachtigere voorbeelden. Zou het creationisme aan het verkindsen zijn onder impuls van het Logos Instituut?

Terug naar onze vis. Deze kan dus niet sterven en vervolgens op de bodem fossiliseren, er moet minstens iets als een modderlaag zijn die met heel veel kracht de nog levende, zwemmende vis bedekt. En dat is enkel mogelijk in omstandigheden die gewelddadig en catastrofaal te noemen zijn. Pakweg een wereldwijde zondvloed zoals beschreven in de Bijbel. Kiest u zelf maar tussen “Tadaaa!” en “Tja!”.

Boeiender was het inkijkje dat de joviale Nederlander ons opnieuw bood in de gedachtegang van een fundamentalistische creationist. Voor hem zijn evolutionair denken en creationistisch denken gewoon twee brillen die men kan opzetten, niet meer, niet minder; op het eerste zicht dus inwisselbaar en schijnbaar evenwaardig. Een halve zin verder blijkt dat de evolutionaire bril volgens hem de foute focus heeft, wat had u gedacht? Verder gaat hij er ook van uit dat “als het meest onwaarschijnlijke deel van de Bijbel waar is, dan zal de rest ook wel waar zijn”. Dat het waarheidsgehalte van de Bijbel vooral aangetoond wordt omdat het in de Bijbel staat, is een circulaire gedachte die hij niet uitspreekt. En nee, verwijzingen naar pseudowetenschappelijke theorieën, bieden geen soelaas.

Op naar Jos Philippaerts, voorzitter van CreaBel, die zich toelegt op kosmologie, meer bepaald op plasmakosmologie. Niet echt mijn ding, dus ik ga me hier iets meer op de vlakte houden. Wat ik begrepen heb is dat hij het model van Newton niet volgt, dat hij betwijfelt of (Newtoniaanse) zwaartekracht wel overal op dezelfde manier speelt.

De revolutie in de kosmologie die werd ingezet door de waarnemingen van Edwin Hubble en werd uitgewerkt door onder meer Georges Lemaître en Albert Einstein, is volgens hem te veel gebaseerd op rekenwerk. Verder doet hij de moderne kosmologie, met “zwarte energie”, “zwarte materie”, “hyperruimte” af als een sprookje, als een slechte episode uit de Star Wars-reeks. “Je moet eigenlijk een hele dag bezig zijn om die kosmologie te begrijpen”, is zijn vernietigend oordeel.

Volgens hem is de zwaartekracht veel te zwak (waarvoor-ie te zwak is, wordt niet geheel duidelijk) en kijkt hij naar sterkere krachten, naar elektriciteit en magnetisme. Op naar de plasmakosmologie, het onderwerp van zijn praatje. Enfin, dat had ik gedacht; slechts hier en daar begrijp ik een zin van een lezing die, naarmate ze vordert, steeds incoherenter wordt. Ik zit nochtans als leek in het publiek om bij te leren. Het lukt mij evenwel niet om deze man te volgen. Ik zie in mijn notities alleen nog “onze zon is een bolbliksem” en “Velikovsky”. Dit laatste maakt me terug iets wakkerder en alerter.

Velikovsky beschreef in een van zijn bekendste boeken Werelden in botsing hoe een brok materie werd losgeslagen uit Jupiter en hoe die ruimteklomp die wij nu Venus noemen, zich een weg baande naar haar huidige plaats, maar niet zonder eerst gebotst te hebben met Mars. Dit traject zou volgens Velikovsky beschreven worden in tal van oude bronnen. Wat deze man nu met het eigenlijke onderwerp te maken heeft, wordt niet uitgelegd (of heb ik gemist).

Wat eveneens niet duidelijk wordt tijdens de lezing (ik vind het nu toevallig terug in het Wikipedia-artikel over Velikovsky), is de connectie tussen hem en David Rohl, een “onafhankelijke onderzoeker” die dr. Dirkzwager eerder die dag aanhaalde in zijn lezing waarin hij de Egyptische chronologie zo masseerde dat ze overeenkwam met de Bijbelse chronologie. De link tussen mensen als Velikovsky, Rohl en andere “onafhankelijke onderzoekers” die de consensus in hun vakgebieden afwijzen, is best interessant en vraagt misschien meer leeswerk mijnentwege.

Verder legde Philippaerts uit dat de Egyptische piramides gebouwd werden om bescherming te bieden tegen het kosmische geweld en dat de elites door de eeuwen heen tunnels en ondergrondse steden hebben uitgegraven met hetzelfde doel. Jammer genoeg moet hij met deze hints naar grootse complotten de lezing afsluiten.

Al bij al gaf Philippaerts een vrij onduidelijke lezing, voer voor mensen die zich op zijn niveau bevonden. Voor hemzelf dus.

Podcast: A brief history of mathematics

BBC brief history10 x 15 minuten lang leidt professor Marcus du Sautoy zijn luisteraars rond in de wereld van de wiskunde, of beter, in het hoofd van enkele van de grootste wiskundigen die deze planeet gekend heeft. Hij laat daarbij niet na om te wijzen op de praktische toepassingen.

De volledige reeks telt helaas slechts 10 afleveringen. U kan ze beluisteren of downloaden op deze BBC-pagina.

  1. Newton and Leibniz
  2. Leonard Euler
  3. Joseph Fourier
  4. Evariste Galois
  5. Carl Friedrich Gauss
  6. The Mathematicians who helped Einstein
  7. Georg Cantor
  8. Henri Poincare
  9. Hardy and Ramanujan
  10. Nicolas Bourbaki

Hayley is een spook

stevensAls ik de zoektermen “paranormaal” en “onderzoek” google in mijn hoofd, dan kom ik al snel uit bij Hayley Stevens. Misschien heeft het ook iets te maken met mijn voorkeur voor Angelsaksische bronnen. Stevens heb ik reeds vermeld in het artikel Podcast: Be reasonable, wat blijkbaar aanleiding gaf tot gespeculeer over haar sekse, haar relatie ten aanzien van de Merseyside Skeptics en haar oriëntatie. Om maar te zeggen dat ze blijkbaar een héél controversiële figuur is in bepaalde kringen over het Kanaal. Tussen haakjes, ’t Is echt een vrouwtje, geen lid, en hetero heeft ze mij laten weten — zo, da’s ook weer van de baan. Zucht.

Beginnen bij het begin: Hayley Stevens is een paranormale onderzoekster uit Engeland, die het deel “onderzoekster” heel serieus neemt. En ook wel heel respectvol en sereen. Voor mij persoonlijk was zij de reden om zelf mijn lui gat uit de sofa te leviteren en eens een bovennatuurlijk, kosmisch uitstapje te maken.

Volgens haar website Hayley is a Ghost startte zij vrij jong als een believer, maar net door haar onderzoek begon ze te bloggen als een non-believer en skepticus, of beter, om onnodige misverstanden te vermijden, skeptica. Verder is ze mede-oprichter van ‘The Heresy Club’, schrijft ze voor ASSAP Quarterly Newsletters, het Paranormal MagazineBladud MagazineSkeptical Inquirer en The Skeptic Magazine. Ze richtte het Project Barnum op en de website Talk About Strange. Eén persoon, één paragraaf, negen referenties: geen gebrek aan energie, denk ik dan.

Haar blog, die u hier kan vinden, bevat een schat aan informatie over de grote (o.a. Sally Morgan), de kleintjes (het beeldje in Manchester Museum) en de Pierkes uit dorpen met namen die mij doen denken aan het muffe Midsomer Murders).

Of Hayley Stevens echt een geest is, dat… nah, ik heb geen zin in kleffe aflsuiters. Rep u naar de website Hayley is a Ghost!

Chemtrail detox spray (homeopatisch, of wat had u gedacht?)

photo-224x300I.

Overmorgen zal de langverwachte Mars op Brussel tegen chemtrails en geo-engineering het bewustzijn verruimen, de paradigma’s shiften en de moegetergde Zeitgeist een kwantumboost geven. Dat de Mars zich dient te beperken tot de Kunstberg, nabij het Centraal Station, laat de bevlogen co-organisator Luc Vervliet, die o.a. ook figureert als “verloren dichter”, Illuminati-specialist en woordvoerder voor de Keshe Foundation, niet aan zijn hartje komen:

Na een constructief gesprek met de politie-diensten van Brussel (op 12/08) hebben we reeds een feitelijke toestemming gekregen voor onze manifestatie, met die verstande dat we GEEN MARS (mogen) houden (geen wandeling), maar dat we stationair zullen blijven op een punt in Brussel. Dat zal het plein zijn (met arcade-boog) aan Centraal Station. […] Maar laten we even visualiseren en dit GROOTS zien. Als we hieraan voldoende ruchtbaarheid geven waardoor er geen honderden maar eerder een duizendtal mensen op straat komen, dan kan er een verandering in het scenario komen en houden ze bij de politiediensten een mogelijkheid open om alsnog “te bewegen”.

Een stationaire mars, quoi. Lijkt een beetje op ter plaatste trappelen, wat u?

Het blijft evenwel afwachten of onze dappere Helden van de Heldere Hemel, onze Revolutionaire Facebook-Warriors zich zullen laten temmen door de eerste de beste Brusselse ajoen van ‘t woutenkot. Zij die strijden tegen schaduwregeringen met agenda’s zo verborgen dat alleen zij die agenda’s kunnen zien, zij die zoveel “verder denken” dan de eerste de beste cirrocumulus en cirrostratus, zij laten zich niet insluiten als sheeple op een Brussels pleintje, toch?

II.

Eén van mijn favoriete stekjes op Facebook is de pagina Conspiracy Theorists Say The Darndest Things. Daarop wordt heel wat aandacht besteed aan en afgelachen met de zogenaamde chem(re)tardsbelievers van de chemtrail-samenzweringen. Blijkt dat af en toe een skeptische medemens een knuppel in het hoenderhok gooit door zelf een van de pot gerukte theorie te verspreiden via een forum voor mensen verslaafd aan vooral de eigen chemtrail-nonsens. Een beetje zoals scammende Nigeriaanse ‘prinsen’ scammen. Occupy Chemtard Alley, zoiets.

Niet zonder gevolgen: telkens ik op een forum belandt waar chemtrails worden bediscussieerd, moet ik denken aan een cartoon van Garry Larson, waarbij alle, maar dan ook alle schapen van de kudde eigenlijk verklede wolven blijken te zijn. Ik wil maar zeggen: het verschil tussen de spelende skepticus die wilde theorieën verzint en de serieuze believer die, euh ja, even wilden theorieën uit de aars trekt, is minimaal en soms ook verwarrend.

III.

En dat brengt ons dan bij de advertentie voor, hou u vast, Non Chemical – Homeopathic Remedy **Help “clear” away the effects of Chemtrails**. Verdund water tegen condenserende waterdamp, voor een doorsnee alterneut moet dit de logica zelve zijn.

Chemtrail Detox Spray offers relief from the effects of Chemtrails. Non Chemical Homeopathic Remedy. Indications for relieving a broad spectrum of chemtrail induced states including: sinus irritation, lowered immune system, body aches, radioactive heavy metals, memory loss, fatigue, infections, mental/emotional health.

Directions: Spray 1 dose directly in mouth as needed until symptoms improve.

Voor 1 oz (pakweg 29 mm) van een magische geneesmiddel tegen de onbestaande gevolgen van een bewust misbegrepen fenomeen, hoest u al snel $14,99 op, plus verzend- en handelingskosten. Terwijl u zich afvraagt hoe het product verzonden zal worden, kan u nog even langs op de pagina met de getuigenissen, die allemaal door de paginabeheerder gepost werden.

Ik heb geen zin om uit te zoeken of deze pagina nu het product is van een overtuigde believer, een grap, een hoax, of een dobber uitgeworpen door een gewiekste slijter van stierenkaka voor een toevallig passerende naïeve medemens. Eén van de chemtrail-experten liet me weten via de pagina European MARCH Against Chemtrails and Geoengeneering – Brussels: “ik denkt dat die spray ook maar een verkoops trucjes is ze”.

Nee, zich iets laten wijsmaken, dat doen ze niet!

Aardstralen neutraliseren

wichelroede-grootRené heeft een probleem. Pal onder zijn huis bevindt zich een aardstraal en die bezorgt de vrouw van René heel wat ongemakken. Hij heeft ook een oplossing, als elektro-ingenieur is hij van geen kleintje vervaard. Jaren aan een stuk werkt hij aan een instrument om de aardstraal te onderbreken. Na de nodige experimenten heeft René een aardstraalneutralisator.

Johan en Jos hebben een probleem: zij discussiëren over het bestaan en oppikken van aardstralen, de meettechnieken (of het gebrek daaraan) en de mogelijkheid om de aardstraalenergie te manipuleren. Johan is skeptisch, Jos helpt René met diens onderzoek. En van het één komt uiteraard geen slaande ruzie, maar het ander: het idee om de neutralisator van René in de woordenstrijd te werpen. Een test. Zo doen beschaafde mensen dat: ze testen in het veld, of in de tuin.

René heeft nu een extra probleem. De man is gesteld op zijn rust – al jaren geniet-ie van zijn pensioen – en hij is niet voorzien op een test. Met zijn ideeën en technieken heeft hij al bevriende boeren geholpen, of beter, hun door aardstralen geteisterde varkens. Maar verder ziet hij er geen heil in om met zijn kennis, techniek en technologie al te veel in de media te komen. René is géén gewetenloze oplichter die uit is op financieel gewin, géén lijpe sjoemelaar die mensen bedriegt. Zijn kompaan Jos eveneens niet. En dat van die varkens: René is zélf de eerste om te zeggen dat de komst van een nieuwe, enthousiaste beer in de stal waarschijnlijk meer invloed had op de zeugen dan zijn advies omtrent aardstralen.

Ik heb geen probleem. Op zaterdagochtend, 29 juni om 8.19u,  neem ik de trein naar Limburg om te pottenkijken bij een test van minstens een voormiddag en hoogstens een miljoen euro. Het alternatief voor 58 minuten staren naar de Kempen heeft als titel Voor een echt succesvol leven en is van Bas Haring.

Wat als de test een succes is?

René vreest dat hij overrompeld wordt door pers en publiek wanneer hij de test tot een succesvol einde weet te brengen. Toch voert hij hem uit, vier uur lang, tot hij mentaal en fysiek uitgeput is. Om over te gaan naar de volgende fase van de test moet René 13/14 halen. Iets met statistiek en zo.

SKEPP, want dat is de organisatie die de test afneemt, vreest dat ze 500 euro in eerste instantie en 1.000.000 in tweede kan kwijtspelen, in ruil weliswaar voor een natuur-, wat zeg ik, een kosmisch fenomeen van formaat. Wat is de prijs die staat op nieuwe kennis? Een succesvolle test zou ook het skepticisme van de organisatie testen. Of dat wel kan, het skepticisme van een organisatie testen, en of dat wel een zinnige, euh, zin is, daar doet Bas Harings boekje mij enigszins aan twijfelen.

Een mislukte test, dat laat René niet aan zijn hart komen: hij weet wat hij weet en wat hij kan. Het 14 maal op- en afzetten (neutraliseren) van aardstralen, met een interval van 10 aardse minuten, is geen natuurlijk, geen kosmisch gegeven. René weet niet goed of dat wel getest kán worden, zegt hij voor hij aan de test begint.

Voor SKEPP betekent een mislukking, behalve een financiële, ook een ander soort opluchting waarvoor ik nu niet direct een adjectief vind: een ideologische? Nee. Een existentiële dan? Dat klinkt zwaar, maar het niet vinden van aardstralen geeft SKEPP een extra reden om als organisatie te blijven bestaan. En opnieuw ruist Bas Haring in mijn achterhoofd.

Wat zou een succesvolle test voor mij persoonlijk zijn? Zou het mijn skepticisme aantasten en hoe zou ik de resultaten rationaliseren? Hoe zou ik het zo ontstane sinkhole tussen mijn opvattingen dat aardstralen niet bestaan, en de nieuwe gegevens, dichten. Als gesjoemel van een particulier of als aanwijzing van de kosmos? Zou ik de eerlijkheid van René opofferen aan een groter fenomeen, gewoon om mijn vermeend skepticisme intact te houden? Wat als? Het houdt me even bezig.

Wanneer is de test een succes?

Wanneer een groep van 10 mensen ontvangen wordt met een Limburgse gastvrijheid die duidelijk maakt dat ‘Limburgse gastvrijheid’ geen lege frase is. Tussen de echte testmomenten door kunnen we in de mooie tuin kennis maken met René en Jos en hun talloze verhalen over Scherpenheuvel en Chartres, heilige plaatsen die stijf staan van de kosmische aardstralen, en over varkensstallen.

Wanneer we kennis kunnen maken met de fotograaf van dienst en diens boeiende verhalen over verre reizen in de rafels van de ex-Sovjet-Unie, over al dan niet zelfverklaarde republieken met wat lijkt op een verbazingwekkend hoog CCCP-gehalte.

Wanneer we kunnen praten met en luisteren naar twee beroepsjournalisten: charmant, boeiend en grappig-intelligent, open en positief, maar niet zonder de nodige, relativerende ironie. Hun carrièrepad, hun avonturen, hun aankomende artikels en reportages. Twee Kuifjes in esoterisch Limburg. Hergé zou zo blij zijn geweest.

En wanneer het hele gebeuren wordt afgesloten met net dat tikkeltje te veel aan warm gerecht en een koffie achteraf in een lokale taverne, eentje op Vlaamse wijze. Een maal zonder gebed, maar mét de skeptische mantra.

*  *  *

En nee, René slaagt niet voor de test. 8/14 scoort hij. Niemand komt terug in september. Even wordt het stil, maar al snel beseft iedereen dat niemands aannames aan het wankelen zijn gebracht. René en Jos blijven geloven in aardstralen, de SKEPP’ers zien geen reden om ze te accepteren.

Terug op de trein lees ik de laatste hoofdstukken van Bas Harings Voor een echt succesvol leven, waar hij op zijn relativerende manier het vermeende succes van de groep, de soort, plaatst tegenover het individuele geluk. En hoe het individuele ongeluk soms bijdraagt tot het succes van de anderen. Eigenlijk verdient dat boekje een echte bespreking, maar ik zou willen eindigen met de stelling dat zondag 29 juni op een detail na heel Bas Haring was. Wat Haring vergeet – omen is niet altijd omen – is dat de mens steeds omringd is door andere mensen en dus een heel sociaal wezen is, moet zijn.

*  *  *

Over de test door SKEPP en de resultaten kan u lezen in Knack en Het Belang van Limburg. Ook het Nederlandse populariserend wetenschappelijk maandblad Quest zal enkele pagina’s wijden aan de test, ergens in september of oktober. Meer informatie over SKEPPs Sisyphusprijs van €1.000.000 vindt u hier.

Podcast: Be reasonable

be-reasonableDie van the Merseyside Skeptics Society, dat zijn blokes naar mijn hart. Sinds 2009 ratelen ze de podcast Skeptics with a K vol. En nee, ze worden niet altijd even hard gehinderd door kennis van zaken en ja, ze zijn de eersten om dat toe te geven. En toch is het een podcast die er staat, een aanrader.

Als u echt niet weet wat doen kan u ook eens InKredulous proberen, “the skeptical, satirical, comedy panel show from the Merseyside Skeptics Society”. Op scherm lijkt het een goed idee, maar al bij al is deze show vooral “the smartest, funniest and fastest” omdat het de enige in zijn genre is.

Hun meest recente en m.i. meest interessante podcast is Be Reasonable, waarin Hayley Stevens en Michael Marshall maandelijks iemand interviewen wiens ideeën, zacht uitgedrukt, niet echt behoren tot de wetenschappelijke consensus. En dit met enorm veel geduld en respect, maar ook met een enorme intellectuele eerlijkheid. Hardere vragen worden niet geschuwd, maar de deelnemers aan het interview laten elkaar in hun waarde.

En dit is, gezien de theorieën die de geïnterviewden ontwikkeld hebben, een echte tour de force. Ik kon geen facepalm onderdukken wanneer ik Julia Assante hoorde uitleggen dat “kwantumbiologie” biologie is op een atomair niveau en dat “evolutie culmineerde in de bebaarde Victoriaanse man op leeftijd,” waarbij het niet echt duidelijk wat ze precies bedoelde, evolutie op zich of … ach laat maar.

Maar dit gaat niet over mijn onvermogen tot empathie of geduld. Be Reasonable is een beluisterenswaardige podcast die mensen er op een zeer vriendelijke maar ferme manier aan herinnert waarom skepticisme belangrijk is en blijft.

Podcast: Science in Action

Science in Action20 minuten. Zoveel heeft ingenieur-journalist Jon Stewart om recent wetenschapsnieuws op een bevattelijke manier samen te ballen in de wekelijkse podcast Science in Action. Zowel Stewart als de wetenschappers die hij interviewt blinken uit in helderheid en beknoptheid. SiA geeft ons eigenlijk de achtergrondinformatie die de andere media ons onthouden.

Recente onderwerpen zijn de structuur van DNA, de aardbevingen in Iran, de dino-embryo’s, de effecten van de fall-out in Fukushima. Af en toe wordt de normale programmatie onderbroken voor specials, bijvoorbeeld een vijfdelige reeks over wetenschap en onderwijs in Afrika, een aanrader trouwens. De volledige lijst met episodes vindt u hier.

Eerder voor de aardigheid dan voor de volledigheid: Science in Action, oorspronkelijk een radioprogramma, heeft ongeveer 50 jaar op de teller staan. “Ongeveer”, omdat het ontstaan ervan zich bevindt in de mist der tijden, waarschijnlijk in 1964, aldus Wikipedia.

Salman Hameed: Irtiqa (blog)

Salman Hameed - foto“[A] blog that addresses issues of science & religion” en wat mij betreft is Irtiqa één van de interessantere in deze niche.

Laat ons beginnen bij de naam van de blog. Irtiqa is Urdu voor “evolutie”, zowel in de zin van biologische evolutie als in de betekenis van persoonlijke ontwikkeling.

De auteur is Salman Hameed, astronoom van opleiding en momenteel professor Integrated Science & Humanities aan het Hampshire College te Massachusetts. Hij schrijft o.a. over de relatie tussen wetenschap en religie, wetenschapsvoorlichting en -communicatie in de hedendaagse moslimwereld. Extra nadruk legt hij op de verontrustende opgang van het creationisme onder de religieuze moslimgemeenschappen over de gehele wereld.

Een boeiend extraatje zijn de gefilmde lezingen in het kader van de “Lecture Series on Science & Religion” die hij samen geeft met filosofe Laura Sizer organiseert.

Verder maken ook de wekelijkse artikels van gastblogger Nidhal Guessoum, een Algerijnse astrofysicus en een eveneens door de wol geverfde wetenschapsvoorlichter, van Irtiqa een meer dan lezenswaardig geheel.

Crislip, MD

Crislip - logo“More Mark Crislip, it’s what the world needs”, schrijft dokter Mark Crislip. En gelijk heeft-ie! Uit het immer groeiende media-imperium van deze specialist in infectieziektes, lichten wij twee onderdelen.

Quackcast is een podcast (93 episodes tot nu toe), een skeptische evaluatie van alternatieve geneeskunde, of SCAM, zoals hij het noemt (“Supplements, Complementary and Alternative Medicine”). Het placebo-effect, acupuncture, iridilogie, de anti-vaccinatiebeweging, etc. etc., ze passeren allemaal de revue.

En met Thomas Jeffersons motto “Ridicule is the only weapon that can be used against unintelligible propositions. Ideas must be distinct before reason can act upon them”, laat Crislip weinig ruimte voor misinterpretatie van zijn uitgangspunt. Phil Plaits oproep om geen “dick” te zijn, gaat duidelijk aan hem voorbij, en gelukkig maar.

Ridicule, bewailing, and scorn are my favorite techniques. I am an arrogant, closed minded, Western trained, tool of the medical industrial complex. And proud of it.

Een voorbeeld voor ons allen. Oké, voor sommigen onder ons.

Nochtans worden zijn sarcastische stijl en beenharde feiten duidelijk geapprecieerd door het grote publiek, getuige zijn 3 overwinningen in de categorie “Best Podcast, Health and Finess” van The People’s Choice Podcast Awards (2009, 2010 en 2011). “Well deserved, if I do say so myself”.

Als zelfverklaard lid van de reality based community schrijft Crislip ook voor de gemeenschappelijke blog Science Based Medicine. Zijn (blog)artikels worden veelal gerecycled als aflevering voor zijn podcast.

Science-Based Medicine is dedicated to evaluating medical treatments and products of interest to the public in a scientific light, and promoting the highest standards and traditions of science in health care. Online information about alternative medicine is overwhelmingly credulous and uncritical, and even mainstream media and some medical schools have bought into the hype and failed to ask the hard questions. We provide a much needed “alternative” perspective — the scientific perspective.

Information is beautiful

Information is beautiful - logoSinds 2009 publiceert David McCandless, Britse auteur, journalist en self-made grafisch designer knap gevisualiseerde informatie op zijn magnifieke en interessante webiste Information Is Beautiful.

McCandless stopt niet bij mooie grafische voorstellingen: complexe datasets tovert hij om in schijnbaar eenvoudige diagrammen die verrassende patronen en onverwachte connecties aantonen. Tijdens zijn TED Talk The beauty of data visualization (2011) presenteert David McCandless enkele voorbeelden.

De datasets die gevisualiseerd worden zijn zeer divers: e-censuur in Chinapolitiek links versus rechts, en af en toe met een skeptische inslag: de woordfrequentie in dagbladhoroscopen en de wetenschappelijke bewijzen voor voedselsupplementen, of het gebrek daaraan.

Mijn favoriet (“Who runs the world”) vindt u hier.