Truth Convention II (intro)

Trein gemist, smartphone (en dus camera) vergeten, batterij van de notebook leeg. Nee, 20 januari begon niet op de best mogelijke manier. Gelukkig was de rit met mentalist Tayson Peeters naar het Nederlandse Houten wel aangenaam. Na een kleine twee uur keuvelen over kritische koetjes en kalfjes, onze schrijfprojecten en skeptische organisaties in de Lage Landen, kwamen we aan in de grijze evenementenzaal EXPO, verborgen in een anonieme KMO-zone.

Aan de kassa Frans Helsinga himself, de organisator van deze conventie en van talloze lezingen. Ondertussen is hij Nederlands meest actieve aanjager van bizarre en absurde complottheorieën geworden. In deze blog hebben we het al over hem gehad in verband met de eerste conferentie over de platte aarde in Nederland, Earth and Beyond IV. Hij is een van de weinigen die brood ziet in verkondigen dat reuzen bestaan hebben (en meestal toont hij dan landschappen, heuvels, bergen, die er mits enig aanpaswerk uitzien als rustende mensen). Verder beweert hij nog steeds dat sommige (tafel)bergen eigenlijk versteende restanten van gigantische bomen zijn, zoals beschreven in een droom in de Bijbel. Deze handelaar in pseudowetenschap pakt momenteel uit met Tartaria, een onderwerp dat ik in een vorig artikel behandeld heb.

Op het menu staan 15 sprekers, maar wij komen voor Peter Vereecke (over de occulte aspecten van 9/11), Rasti Rostelli, Neêrlands pionier op het gebied van de showhypnose en Trudy Maassen (over buitenaardsen en mind control). Helaas kunnen we Johan Oldenkamp niet meemaken. Emile Ratelband zou ook van de partij zijn geweest, maar hem hebben we niet gezien. Of niet herkend. Naar het schijnt is die man de laatste jaren dan ook enorm verjongd.

Dat we geluk hebben, dat we toch we een risico genomen hebben om zo lang te rijden zonder reservatie, zegt hij, terwijl hij gezwind de 30 euro entreegeld in ontvangst neemt. Hij verwacht nog veel volk, ja-aah. Ik staar naar de dode boel in de lobby. Amper twaalf standen, bemand door verveelde verkopers. Animo: zero, sfeer: ook nul. Vorig jaar, tijdens Earth and Beyond, bruiste de plaats, was er veel volk, muziek zelfs, ook tijdens de lezingen waarvoor toen vijf zalen gereserveerd waren tegenover drie kleintjes dit jaar.

Mooie piramides van geslepen glas, adembenemende kristallen, zoals steeds. Twee dames op leeftijd willen hun voelgels verpatsen. Dat zijn “plantaardige gels (uit de papier- en houtindustrie) die verrijkt zijn met harmonieën uit de natuur zelf: de mooiste en meest bijzondere bloemenextracten en essentiële oliën”, lees ik op de website. Er zijn onder meer “‘Inspiratie en waarden’ voelgels”, “Aartsengel voelgels” van God weet welke pulp, en “‘Hulp bij problemen’ voelgels”. Die laatste categorie kunnen dan weer “helpen problemen te verlichten zoals Angst, Trauma’s, Depressie, Autisme, Anorexia, ADHD, Verdriet, Heimwee, Eenzaamheid, Minderwaardigheid….”.

Tot mijn verbazing staat er deze keer niet alleen een verkoper van snake oil, maar zowaar van machineolie: de Yellow Miracle Oil van Willibrord van der Weide. Willibrord is een diepgelovige platte-aarder, het brein achter de website De Lollards, met het wervende motto “God’s Koninkrijk kome op de platte aarde!”. Voor hem is ruimtevaart onmogelijk en bestaan atoom- en waterstofbommen niet. “U zult nu wel denken dat dit ruikt naar een ‘samenzweringstheorie’ van mijn zijde”, schrijft hij op zijn website. Neen, luidt het antwoord op deze halve retorische vraag. Maar, zo verzekert hij, “(z)onder oprechtheid, kennis, ervaring en de wil om het grondig te onderzoeken komt het niet tot stand.”

Gelukkig is ook Goedele Vercnocke van de partij. Haar accent verraadt dat ze een landgenote is, haar krakkemikkige uitleg dat ze nog niet zo lang in de business zit. Zij zorgt voor “energiemetingen” die niet echt positief zijn maar waarvoor gelukkig “een mooie oplossing” is: haar energiebehandeling! Lang geleden dat ik zulke platte verkooppraat heb gehoord, zelfs op een paranormale, spirituele beurs. In Houten gebruikte de vrouw voor haar metingen zogenaamd kinesiologische technieken, wat uiteraard Tayson deed opveren. Zij vroeg of hij rechtop ging staan, voeten naast elkaar, armen naar voren gestrekt, waarop ze dan zo duwde dat men in dit universum met zijn specifieke natuurwetten, wel om moet vallen. Na dit staaltje applied physics bleek dat zijn energie was goed, maar zijn balans was maar 50% en of hij een behandeling wilde? Tayson legde uit, ondanks het gemis van zijn halve balans, dat men echt wel de truc moet kennen om zo’n “meting” uit te voeren, dat men dus niet naïef of stoemelings zulke instructies kan even om tot dat resultaat te komen.

Hoewel de specifieke oefeningen verschillen, leggen de Australische skeptici uit hoe zo’n meting uitgevoerd wordt, wat de principes zijn in onderstaand filmpje.

Later op de dag zou Rasti Rostelli soortgelijke, niet dezelfde, trucjes uitvoeren tijdens zijn lezing. Het grote verschil met Vercnocke was dat hij zijn testpersoon van de andere kunne wél ongegeneerd bepotelde én pijn deed. Ik ga echter geen verslag uitbrengen van zijn voordracht, reclamestunt en apologie.

In de twee volgende blogartikelen wil ik de lezing van Peter Vereecke bespreken en die van nieuwkomer Trudy Maassen.