De platte aarde. Een rondleiding

We zijn er bijna. Op 31/03/2020 verschijnt-ie, volgens de uitgever ASP. Net geen 30.000 woorden over de geschiedenis van het geloof in de platte aarde, de denkbeelden van moderne en hedendaagse aanhangers, hun verreikende complottheorieën.

platte aarde

Sinds Aristoteles werd het idee van een bolvormige aarde algemeen aanvaard door westerse en Arabische geleerden. In het midden van de negentiende eeuw blies echter een Britse sjacheraar het idee van de platte aarde nieuw leven in. 150 jaar later zien we een heropflakkering van het infame idee, met de sociale media als overijverige vroedvrouwen en een uit de kluiten gewassen samenzweringstheorie als kwade tweelingbroer.

Wat moet de kritische, wetenschappelijk geïnspireerde skepticus hiermee? Er zijn verschillende communicatiestrategieën waarmee zij mensen die twijfelen aan de vorm van de aarde, wetenschappelijk verantwoorde informatie kunnen aanbieden zonder het tot een oorlog der werelden te laten komen. Deze manieren hebben uiteraard hun voor- en nadelen heeft, maar de enige houding die enkel maar nadelen oplevert, is de heropleving van het geloof in een platte aarde negeren.

2 gedachten over “De platte aarde. Een rondleiding

  1. De keuze die gemaakt is dat de aarde bolvormig is is gemaakt door de verlichten.
    De illuminaten,de 1% elite die alles uitmaken,Aristoteles was ook lid van de illuminatie en kreeg de opdracht van zijn Baas om de platte aarde aan te pakken en te veranderen in een bal aarde,en de belangrijkste reden was om Het geloof in het christendom en daar mee de God van de christenen te elimineren.
    Vóór 500 jaar geleden geloofde heel de wereldbevolking in een platte aarde.
    NASA doet ook driftig mee met allemaal leugens,alles wat ze gepubliceerd hebben en beweert hebben zijn allemaal leugens,dat gefinancierd word door de Amerikaanse belastingbetaler $52 miljoen per dag.

  2. Beste Bird,
    Ik heb uw repliek met veel interesse gelezen. Ik kan niet zeggen dat de verhaallijn mij onbekend is. Ik was wel verrast door de invulling van sommige elementen, meer bepaald de verwijzing naar Aristoteles en naar NASA’s 52 miljoen dollar per dag.

    Mijn boekje is helaas niet zonder gebreken. Elke inhoudelijke kritiek is dus welkom. Anderzijds offer ik zes pagina’s van de pakweg 125 op aan bronvermeldingen en verwijzingen naar o.m. wetenschappelijke literatuur, die zelf ook nog eens fors ingebed is in diezelfde traditie van wetenschappelijke referenties. Kwestie van infantiele fantasietjes te onderscheiden van feiten.

    Mocht de uitgeverij ooit beslissen tot een tweede druk, dan ben ik er zeker van dat ook ASP openstaat voor (inhoudelijke) correcties allerhande. Mits een degelijke, ondersteunende bronvermeldingen, dat spreekt vanzelf. Ik twijfel er niet aan dat u mij die kan bezorgen.

    De cover van het boek laat voldoende ruimte voor de naam van een tweede auteur.
    Tot dra?

Reacties zijn gesloten.