Kwakzalverij en Artsen voor Vrijheid, deel 3

Vrijdag. Wel uitgezoomd, niet uitgeschreven. In deel 1 en deel 2 gaf ik basisinformatie over enkele van de dubieuze ‘geneeskundige’ praktijken van de zeventien artsen die zich schijnbaar tijdelijk verbonden aan Artsen voor Vrijheid. AVV is het online vehikel van Dr. Hilde De Smet, onderhouden door een lid van Viruswaanzin vzw en in gang geduwd door de woordvoerder en advocaat van diezelfde vzw Michael Verstraeten.

AVV offline

Ondertussen is de site van AVV van het web gehaald. De organisatie beweert dat ze een DDOS-aanval te verwerken heeft gekregen. Het lijkt erop dat de Nederlandse webhost het hele geval van hun servers heeft gezwierd, eventueel na zo’n aanval. Voor zover ik de internet-speak van enkele experts ter zake begrijp, zou ook de domeinnaam geblokkeerd zijn. En dat zou vrij drastische ingreep zijn.

Vast staat dat (1) de website offline is en (2) dat er een nieuwe, tijdelijke site is opgestart. Ik begrijp niet dat er geen back-up is gemaakt van de oude website. Ik ben dan ook maar een internetleek.

Een DDOS-aanval zou ik ten zeerste betreuren. Dat de website offline is gehaald ook.
Ja, een organisatie als AVV betekent een gevaar voor de volksgezondheid. Vandaar dat AVV héél wat weerwerk en kritiek nodig is. En dat kost helaas zeer veel tijd en geld dat nu helaas niet aan nuttigere dingen zou kan besteed worden.

Maar zoals het goede, moderne populisten betaamt, schiet AVV in een kramp wanneer blijkt dat hun twijfelachtige boodschappen reacties uitlokken. Verder klagen de dutskes van AVV, ocharme, dat kritische beschouwingen “in verschillende media, kranten, TV en social media, door de zogenaamde ‘experten’, journalisten en skepp-sympathisanten (o.a. de zogenaamde filosofen)” aanvallen zijn. “We are under attack”, is een doeltreffende boodschap in hun kringen.

Over AVV en viruswaanzin vzw later, waarschijnlijk na 10 mei, meer.

Hoe dan ook, terug naar mijn overzicht van bizarre medische therapieën die minstens gepromoot worden door de AVV’ers.

Orthomoleculaire behandelwijze

Al te dure supplementen die de urine een kleurtje geeft, dat is in een notendop waar het bij orthomoleculaire therapieën om draait. “De behandelwijzen zijn gebaseerd op pseudowetenschappelijke aannames”, lees ik op Wikipedia.

Nochtans leek men goed begonnen. De oorsprong van deze therapieën ligt in de jaren 50, in de psychiatrie. Abram Hoffer en Humphry Osmond behandelden hun patiënten met zeer hoge doses nicotinezuur en vitamine C. Al snel kreeg die behandelwijze de naam “megavitaminetherapie”. Linus Pauling muntte in de late jaren 1960 de term orthomoleculair. Nader onderzoek in de jaren 70 kon  de straffe claims niet aantonen.

Ondertussen werd het arsenaal en het toepassingsgebied uitgebreid: de orthomoleculaire therapieën werden buiten de psychiatrie populairder en omvatte voedingssupplementen bedoeld als aanvulling op de dagelijkse voeding.

Er zijn vitaminen (A, B1, B2, B3, B5, B6, biotine, foliumzuur, B12, C, D, E en K), mineralen zoals natrium, kalium, calcium, fosfor, ijzer, magnesium, koper, selenium, zink, chloor, chroom, fluor, jodium, mangaan, molybdeen, zwavel) en allerlei “natuurlijke” kruidendrankjes, tabletten en druppels (knoflookpillen, gisttabletten, ginseng…).

Bovenstaande opsomming komt uit een interview van Lieve Holvoet met Willem Betz voor Wonder uit 2009. Een dikke tien jaar later is het gamma schier oneindig, maar de kritiek van Betz blijft gelden. Tal van de opgesomde producten kunnen nuttig zijn in bepaalde, uitzonderlijke omstandigheden. Geen enkel product op zich is (on)schadelijk. Het probleem zit ‘em zoals steeds in de doses die worden voorgeschreven.

In 2009 hekelde professor dokter Willem Betz zaliger “de supplementenmaffia” en de misleidingstechnieken en flagrante onwaarheden van deze vorm van kwakzalverij.

Professor Betz laat verstaan dat al die beweringen en slogans in feite rammelende theorieën zijn die – en niet alleen bij goedgelovige mensen – de illusie creëren dat met het slikken van wat pillen, de balans in het lichaam hersteld wordt. “Echt gewetenloos is het wanneer er verkoopargumenten gebruikt worden die de wetenschap misbruiken om betrouwbaar over te komen. Ze doen aan immorele marketing zonder ethische dimensie. Als er maar geld te graaien valt.”

Chelatietherapie

Net zoals sommige supplementen in dramatische situaties nuttig kunnen zijn, zoals na bepaalde operaties of na erge ontberingen, kan ook chelatietherapie in bepaalde gevallen zeer nuttig zijn.

In de rubriek Kanker en alternatieve therapieën wordt het ook vermeld:

Chelatietherapie is een nuttige techniek om zware metalen uit het lichaam te verwijderen bij een vergiftiging (bijvoorbeeld bij loodvergiftiging). Een synthetische stof wordt in de bloedbaan gebracht waar het zich bindt aan zware metalen en dan via urine of stoelgang verwijderd wordt uit het lichaam.

Dat klinkt nog heel aannemelijk. Maar het schoentje wringt elders:

Sommige  alternatieve behandelaars beweren dat chelatie ook kan gebruikt worden om zowat alles, aderverkalking en ook kanker, te behandelen of te voorkomen door middel van het verwijderen van ‘toxines’ of schadelijke stoffen. Er is geen enkele aanwijzing voor de bewering dat chelatietherapie aderverkalking, kanker of enige ziekte kan voorkomen of behandelen, bovendien kan het gevaarlijk tot dodelijk zijn.

Dr. Jo Linmans is een homeopathische huisarts die zich naast orthomoleculaire therapieën ook bezig houdt met chelatietherapie. Op de website van de praktijk Polar lees ik dat dr. Linmans zich kwalificeerde tot chelatiearts in het International Biomedical Center (Nederland). Zowel op de website van Polar als van IBC worden heel bijzondere claims gemaakt, o.m. “dat kwik het lichaam binnenkomt via amalgaamvullingen, vaccinaties en sommige vissoorten”.

Dat van die vissen wordt door verschillende bronnen bevestigd. Het is wel heel bijzonder dat artsen in de Lage Landen zich zorgen maken over kwik in vaccins. Zowel Rijksvaccinatie.nl en het vaxinfopro.be verklaren dat kwik niet Belgische of Nederlandse vaccins voorkomt:

Thiomersal is een ethylkwikverbinding die soms in geïnactiveerde vaccins wordt gebruikt vanwege de desinfecterende werking. In 1997 werd de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) verplicht tot het samenstellen van een lijst met voedingsmiddelen en medicijnen waaraan kwikverbindingen waren toegevoegd. De maatregel was bedoeld om de blootstelling aan kwik te verminderen. Omdat er nog geen veilige norm was vastgesteld voor ethylkwik, werd besloten om ook het gebruik van ethylkwik in vaccins sterk terug te brengen.
Thiomersal zit niet meer in de vaccins die in België gebruikt worden.

en

Thiomersal is een ethylkwikverbinding die soms in geïnactiveerde vaccins wordt gebruikt vanwege de desinfecterende werking. Thiomersal zit niet in de vaccins die in het Nederlandse Rijksvaccinatieprogramma gebruikt worden. Thiomersal heeft ook nooit in vaccins die in het standaard Rijksvaccinatieprogramma gebruikt worden, gezeten.

In de tandheelkunde werd kwikamalgaan mondjesmaat (pun not intended) gebruikt in hoeveelheden die de meeste medische instanties ongevaarlijk achten, waaronder het Belgische FAGG, het Federaal Agentschap voor geneesmiddelen en gezondheidsproducten.

Nochtans behoort het in de praktijk waaraan Dr. Jo Linmans verbonden is, tot de standaardprincipes:

De Vereniging tegen de Kwakzalverij is minder optimistisch:

Hoewel honderdduizenden mensen met deze dure therapie zijn behandeld (8000 gulden per behandeling), ontbreekt wetenschappelijk bewijs voor de werkzaamheid ervan. Het is dus een gevaarlijke alternatieve therapie. Ze is in Nederland populair gemaakt door roddelbladen, en wordt ook ingezet tegen spataderen, hardhorendheid en concentratieproblemen. Ook wordt een heilzame werking geclaimd bij allerhande bloed- en vaatziekten, artritis, diabetes, gangreen, gewrichtsklachten, impotentie, kanker, multiple sclerose, nierziekten, psoriasis, ziekte van Parkinson en de ziekte van Alzheimer.

TROS Radar liet in 2012 dokter De Boer aan het woord, cardioloog in het UMC St. Radboud in Nijmegen en voormalig voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Cardiologie (NVVC). De cardioloog neemt in de uitzending geen blad voor de mond en gebruikt kwalificaties als ‘oplichters’.

Lea Bouwmeester, Tweede Kamerlid van de PvdA, heeft op 14 november, naar aanleiding van de uitzending, vragen gesteld aan de minister van VWS. Ze vraagt de minister onder meer hoe te rijmen valt dat de Gezondheidsraad adviseert chelatietherapie alleen toe te staan voor het behandelen van metaalvergiftiging, terwijl deze infuustechniek in een twintig privéklinieken wordt gebruikt als niet-werkend antikalk-schoonmaakmiddel.

Het artikel Sluit chelatietherapie-klinieken vermeldt de kliniek waar Jo Linmans zijn opleiding chelatietherapie gevolgd heeft.

Autohagiografie

“Dr. [ABC] realiseerde zich snel dat de klassieke geneeskunde niet altijd het gewenste resultaat bereikt en niet altijd tot het herstel van de gezondheid van haar patiënten leidt. Zij volgde en volgt nog steeds gespecialiseerde opleidingen in binnen en buitenland in homeopathie, [AltMed 2] en voeding, en studeert nieuwe behandelprotocols voor [gigantisch grote aandoening A] en [gigantisch grote aandoening B]. Doel is steeds weer het vinden van “de onderliggende oorzaak” van het ziekteproces.”

Het is een stereotiep verhaal dat regelmatig opduikt in de autohagiografieën van alternatieve genezers. De westerse “klassieke geneeskunde” is hen te beperkt. Hoe groot mijn bewondering voor artsen die negen jaar gestudeerd hebben ook is, dit lijkt mij een vorm van niet te verwaarlozen zelfoverschatting.

Vaak grijpen ze terug naar behandelingswijzen die ofwel uit datzelfde Westen komen, of door een Westerse mangel gehaald zijn, en nog ouder, klassieker zijn dan de meeste, courante behandelwijzen uit die reguliere geneeskunde. Homeopathie (Duitsland, eind 18de eeuw) is hierbij het typische voorbeeld.